แนวทางการส่งเสริมความปลอดภัยในสถานศึกษาตามหลักสัมมัปปธาน 4 กลุ่มโรงเรียนลำตะคอง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 4
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพการส่งเสริมความปลอดภัยในสถานศึกษา 2) เพื่อศึกษาวิธีการส่งเสริมความปลอดภัยในสถานศึกษาตามหลักสัมมัปปธาน 4 และ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการส่งเสริมความปลอดภัยในสถานศึกษาตามหลักสัมมัปปธาน 4 เป็นการวิจัยแบบผสมวิธีโดยการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามประชากรทั้งหมดในการวิจัยที่เป็นผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 149 คน วิเคราะห์ข้อมูลการวิจัยด้วยสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 7 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลการวิจัยด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
สรุปผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการส่งเสริมความปลอดภัยในสถานศึกษาในภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) วิธีการส่งเสริมความปลอดภัยในสถานศึกษาตามหลักสัมมัปปธาน 4 มีวิธีการดังนี้ (1) ด้านมาตรการป้องกัน (เพียรระวังไม่ให้เกิด) ควรใช้ระบบการตรวจสอบเชิงรุก โดยการสำรวจจุดเสี่ยง คัดกรองบุคคลภายนอกและเฝ้าระวังภัยคุกคามเพื่อสกัดกั้นเหตุร้าย (2) ด้านมาตรการปลูกฝัง (เพียรเจริญให้มีขึ้น) ควรสร้างทักษะความปลอดภัยใหม่ๆ โดยจัดอบรมเชิงปฏิบัติการ ฝึกสติ เพื่อสร้างภูมิคุ้มกันทางความคิดและสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ที่ปลอดภัยและ (3) ด้านมาตรการปราบปราม (เพียรละให้หมดไป) ควรขจัดปัญหาที่เกิดขึ้นทันที โดยการซ่อมแซมจุดชำรุด ระงับเหตุรวดเร็วและปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเสี่ยงด้วยความยุติธรรม 3) แนวทางการส่งเสริมความปลอดภัยในสถานศึกษาตามหลักสัมมัปปธาน 4 มีแนวทางดังนี้ (1) ด้านมาตรการป้องกัน ผู้บริหารควรนำข้อมูลสถิติเพื่อวิเคราะห์ความเสี่ยง ติดตั้งกล้องวงจรปิด จัดเวรยามคัดกรองบุคคลและสร้างระบบเฝ้าระวังที่เข้มงวด (2) ด้านมาตรการปลูกฝัง สร้างสภาพแวดล้อมที่มั่นคงปลอดภัย จัดกิจกรรมอบรมทักษะการเอาตัวรอด ส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมและการใช้ชีวิตอย่างมีสติ (3) ด้านมาตรการปราบปราม ผู้บริหารต้องมีการจัดการกับความไม่ปลอดภัยอย่างเด็ดขาด มีระบบติดตามช่วยเหลือนักเรียนกลุ่มเสี่ยง จัดทำแผนเผชิญเหตุและสร้างเครือข่ายดูแลความปลอดภัยร่วมกับผู้ปกครองและชุมชน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2556). แนวทางปฏิบัติและมาตรการรักษาความปลอดภัยของสถานศึกษาฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2556. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
ธีรยุทธ เมืองแมนและคณะ. (2556). การพัฒนาระบบการบริหารจัดการความปลอดภัยในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 1. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(11), 257.
พระครูพิจิตรวรเวท (มานัส มารยาท) และพระมหาสุเมฆ สมาหิโต. (2565). การประยุกต์ใช้หลักสัมมัปปธานเพื่อการอนุรักษ์วัฒนธรรมของชาติ. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระเฉลิม ถิรปุญฺโญ (ดีเลิศ). (2565). ศึกษาการพัฒนามนุษย์ตามหลักสัมมัปปธาน 4 ในพระพุทธศาสนาเถรวาท. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระชัยพล โสภโณ (จรูญทวีทรัพย์). (2557). ศึกษาอาตาปีสัมปชาโนสติมาที่ปรากฏในมหาสติปัฏฐานสูตร.วิทยานิพนธ์พุทศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2557). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 27. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระวรมน ขนฺติโก (วัดถุมา). (2554). ศึกษาสัมมัปปธาน 4 อันเป็นองค์แห่งการบรรลุธรรม. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระโสภณมหาเถระ (มหาสีสยาดอ). (2549). มหาสติปัฏฐานสูตรทางสู่พระนิพพาน. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจํากัดไทยรายการพิมพ์.
วนิดา ทองอร่าม. (2557). ผลของโปรแกรมการเรียนรู้เรื่องความปลอดภัยในชีวิตประจำวันที่มีต่อพฤติกรรมการป้องกันอุบัติเหตุของนักเรียนประถมศึกษา. ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ศิริพร อนุสภ. (2556). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการจัดการความปลอดภัยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาโรงเรียนเอกชนในครอบครัวซาเลเซียน. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2556). คู่มือแนวทางปฏิบัติและมาตรการรักษาความปลอดภัยของสถานศึกษา (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2556). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). รายงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2559. กรุงเทพมหานคร: สำนักนโยบายและแผน สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
อดิศร ดีปานธรรม. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการด้านความปลอดภัยแบบมีส่วนร่วมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
Johnson, Laura, M. (2009). The role of school principals in establishing a culture of safety in elementary schools in California. Dissertation Abstract online pub number AAT 3412890.
Tran Tridung. (2022). Leadership Qualities Needed for a School-Based Police Chief. Dissertation Abstract online pub number AAT 3814.
