รูปแบบการนิเทศการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนตามหลักกัลยาณมิตรธรรม 7 โรงเรียนสมเด็จเจ้าพะโคะ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการนิเทศการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนของโรงเรียนสมเด็จเจ้าพะโคะ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 1 2) พัฒนารูปแบบการนิเทศการจัดการเรียนรู้ตามหลักกัลยาณมิตรธรรม 7 ที่สอดคล้องกับบริบทสถานศึกษา และ 3) ทดลองใช้และประเมินประสิทธิภาพของรูปแบบดังกล่าว งานวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ดำเนินการ 3 ขั้นตอน ได้แก่ 1) ศึกษาสภาพจริงของการนิเทศโดยสัมภาษณ์เชิงลึกผู้เกี่ยวข้อง 15 คน 2) พัฒนารูปแบบการนิเทศโดยใช้หลักกัลยาณมิตรธรรม 7 ผ่านการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ 5 คน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา และ 3) ทดลองใช้รูปแบบและประเมินความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และประโยชน์ของรูปแบบโดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 15 คน
ผลการวิจัยพบว่า 1) การนิเทศของโรงเรียนยังขาดความเป็นระบบ ขาดปฏิทินนิเทศที่ชัดเจน ส่งผลให้การพัฒนาคุณภาพผู้เรียนไม่ต่อเนื่อง จึงจำเป็นต้องมีระบบนิเทศที่ชัดเจนและยั่งยืน 2) รูปแบบการนิเทศตามหลักกัลยาณมิตรธรรม 7 ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ วัตถุประสงค์ ทฤษฎีพื้นฐาน ระบบงาน วิธีดำเนินงาน และเงื่อนไขการนำไปใช้ โดยมีขั้นตอนการนิเทศ 4 ขั้น คือ การศึกษาสภาพและความต้องการ การวางแผน การปฏิบัติการนิเทศ และการประเมินผลและรายงาน 3) ผลประเมินรูปแบบมีความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และประโยชน์ของรูปแบบใช้ได้จริงและเอื้อต่อการพัฒนาคุณภาพผู้เรียนอย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: ชุมนมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ชุมครู เวียงสมุทร. (2567). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในเรื่องการทำวิจัยในชั้นเรียนระดับประถมศึกษา สังกัดศึกษาธิการจังหวัดกำแพงเพชร. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
ธนัฏฐา วุฒิวณิชย์. (2563). รูปแบบการนิเทศที่มีประสิทธิผลต่อการจัดการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนเทศบาลวัดท่าสะต๋อย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารการศึกษาและการพัฒนาสังคม, 15(2), 302-314.
พระครูพิบูลกิจจารักษ์ และพระมหาอดิเดช สติวโร. (2561). ศึกษาวิเคราะห์ความเป็นกัลยาณมิตรในการสอบอารมณ์ผู้ปฏิบัติวิปัสสนากัมมัฏฐาน. วารสารสารสนเทศ, 17(1), 106.
ภัณฑิรา ธิตะปัน. (2564). การบริหารตามหลักกัลยาณมิตรธรรม 7 ของผู้บริหารโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา จังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วรภัทร ภู่เจริญ. (2559). การพัฒนาตนเองของครู: แนวทางและวิธีการ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์การศึกษา.
สุธีระ ประเสริฐสรรพ์. (2557). บทบาทการนิเทศในกระบวนการพัฒนาคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์การศึกษา.
