การใช้เทคโนโลยีในการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมทางการศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอการใช้เทคโนโลยีในการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมทางการศึกษา ซึ่งเป็นกระบวนการสำคัญสำหรับการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 เนื่องจากว่าเทคโนโลยีทางการศึกษามีความหมายที่กว้างกว่าการเป็นเพียงเครื่องมือ แต่เป็นกระบวนการเชิงระบบที่ผสมผสานศาสตร์ด้านกายภาพและพฤติกรรมศาสตร์ เพื่อยกระดับประสิทธิภาพการเรียนรู้ โดยสามารถจำแนกได้ 4 ประเภท คือ ช่วยสอน ช่วยค้นคว้า เป็นเครื่องมือ และช่วยในการสื่อสาร ซึ่งมีความสำคัญในการสร้างความเสมอภาคและตอบสนองต่อความแตกต่างของผู้เรียน เมื่อนำเทคโนโลยีมาบูรณาการกับแนวคิดการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมจะเกิดเป็นกลไกที่แข็งแกร่งในการสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้
การใช้เทคโนโลยีในการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมทางการศึกษาโดยใช้เทคนิคการสื่อสาร 4 ระยะ ได้แก่ การประเมิน การออกแบบร่วมกัน การดำเนินกิจกรรม และการประเมินผล โดยใช้เทคโนโลยีเป็นเครื่องมือขับเคลื่อน การบูรณาการระหว่างเทคโนโลยีและการสื่อสารแบบมีส่วนร่วม เป็นการเปลี่ยนแปลงจากการจัดการศึกษาที่เน้นการถ่ายทอดความรู้ ไปสู่การเสริมอำนาจให้ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทุกฝ่ายสามารถร่วมกันสร้างสรรค์กระบวนการเรียนรู้ ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญในการพัฒนาผู้เรียนให้เป็นพลเมืองที่เข้มแข็งและเรียนรู้ได้ตลอดชีวิตในยุคดิจิทัล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา แก้วเทพ. (2543). สื่อเพื่อชุมชน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ปรมะ สตะเวทิน. (2543). หลักนิเทศศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: ภาพพิมพ์.
ปาริชาต สถาปิตานนท์. (2549). การสื่อสารแบบมีส่วนร่วมและการพัฒนาชุมชน: จากแนวคิดสู่ปฏิบัติการวิจัยในสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
วิไลวรรณ เรื่องอุไร. (2556). แนวโน้มการใช้เทคโนโลยีเพื่อการศึกษาสำหรับสาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษาสู่ประชาคมอาเซียน. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
วุฒิพล ฉัตรจรัสกูล และพีรพจน์ ยอดยิ่ง. (2561). การสื่อสารแบบมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืนในพื้นที่ตำบลหนองเม็ก อำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม. รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
สวนิต ยมาภัย. (2526). การสื่อสารของมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อัจฉรา ศรีพันธ์. (2554). กลยุทธ์การสื่อสารแบบการมีส่วนร่วมเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของประเทศไทย. วารสารวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์, 7(1), 5-19.
เอกวิทย์ แก้วประดิษฐ์. (2545). เทคโนโลยีการศึกษา: หลักการและแนวคิดสู่ปฏิบัติ. สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.
Berlo, D. K. (1960). The process of communication: An introduction to theory and practice. Holt, Rinehart and Winston.
