ความต้องการจำเป็นของสมรรถนะด้านภาวะผู้นำครู สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี

Main Article Content

สุนทร พริกจำรูญ
สมศักดิ์ บุญปู่
ระวิง เรืองสังข์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นของสมรรถนะด้านภาวะผู้นำครูสำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยมีประชากรที่ใช้ในการศึกษาคือ ครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี ปีการศึกษา 2567 จำนวน 2,033 คน การกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างดำเนินการโดยใช้ตารางของ Krejcie and Morgan ซึ่งได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 323 คน นำข้อมูลที่ได้จากการวิจัยมาวิเคราะห์ด้วยสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าความต้องการจำเป็น


ผลการวิจัยพบว่า สภาพที่เป็นจริงของสมรรถนะด้านภาวะผู้นำครู สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก สภาพที่ควรจะเป็นของสมรรถนะด้านภาวะผู้นำครู สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อเรียงลำดับตามความสำคัญของความต้องการความจำเป็นที่มีความสำคัญมากที่สุด และมีความเร่งด่วนที่ต้องได้รับการพัฒนาก่อนของสมรรถนะด้านภาวะผู้นำครู สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี โดยระบุความต้องการความจำเป็น ซึ่งพิจารณาตามค่าดัชนี PNImodified พบว่า อันดับ 1 คือ การปฏิบัติงานอย่างไตร่ตรองและความเป็นมืออาชีพ อันดับ 2 การเป็นบุคคลแห่งการเปลี่ยนแปลง อันดับ 3 การมุ่งพัฒนาผลสัมฤทธิ์ผู้เรียน อันดับ 4 การสนทนาเชิงสร้างสรรค์และการเรียนรู้ร่วมกัน และอันดับ 5 วุฒิภาวะและการสร้างแรงจูงใจ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พริกจำรูญ ส., บุญปู่ ส. ., & เรืองสังข์ ร. . (2025). ความต้องการจำเป็นของสมรรถนะด้านภาวะผู้นำครู สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 6(3), 61–70. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JOB_EHS/article/view/292011
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

นงลักษณ์ พิมพ์ศรี, สุนันทา วีรกุลเทวัญ และอมรรัตน์ ภิญโญอนันพงษ์. (2560). การพัฒนาสมรรถนะประจำสายงานครูด้านภาวะผู้นำ. วารสารการเมืองการปกครอง, 7(1), 253.

สมนึก ภัททิยธนี. (2544). การวัดผลการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กาฬสินธุ์: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี. (2567). ระบบสารสนเทศ Big Data ข้อมูลจำนวนบุคลากร. แหล่งที่มา https://lookerstudio.google.com/u/0/reporting/30a55291-25f3-4de2-85b0-03cf2e5120d3/page/p_cg61er9w7c?s=l1ueu9zWeDg สืบค้นเมื่อ 2 กรกฎาคม 2567.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือประเมินสมรรถนะครู (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพมหานคร: สำนักพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). รายงานผลการติดตามและประเมินผลการบริหารและการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาตามมาตรฐานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา พ.ศ. 2560 ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. แหล่งที่มา https://eva.obec.go.th สืบค้นเมื่อ 8 มิถุนายน 2567.

สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2565). รายงานประจำปี 2565. แหล่งที่มา https://www.onesqa.or.th/th/download/9006/ สืบค้นเมื่อ 9 มิถุนายน 2567.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2566). ระบบสถิติประเทศไทย. แหล่งที่มาhttps://www.nso.go.th/nsoweb/official_stat/province/2 สืบค้นเมื่อ 16 มิถุนายน 2567.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อนุสรา สุวรรณวงศ์. (2560). องค์ประกอบของภาวะผู้นำครูเพื่อเสริมสร้างความก้าวหน้าทางวิชาชีพในโรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 9, 204-216.

Best, J. W. (1977). Research in education. 3rd edition. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.

Cronbach, L. J. (1971). Essentials of psychological testing. 4th edition. New York, NY: Harper & Row.

Fairman, J. C. and Mackenzie, S. V. (2012). Spheres of teacher leadership action for learning. Teacher Leadership and Professional Development: Perspectives, Connections and Prospects, 38(2), 229–246.

Fullan, M. (2014). The principal: Three keys to maximizing impact. San Francisco, CA: Jossey-Bass.

Krejcie, R. V. and Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.

Likert, R. (1967). The method of constructing an attitude scale. In M. Fishbein, Reading in attitude theory and measurement. New York, NY: Wiley & Sons.

Mark, A. S. and Denny, J. W. (1990). Teacher leadership: Tensions and ambiguities in organizational perspective. Sage Journals, 26(3), 1–20.

McKinsey Report. (2024). How the world’s best-performing school systems come out on top. From http://alamin99.wordpress.com/2008/02/22/mckinsey-report/ Retrieved August 10, 2024.

OECD. (2019). Education at a glance 2019: OECD indicators. Paris: OECD Publishing.

Slavik, M. (2008). Teachers’ competences. Institute of Education and Communication, University of Life Sciences Prague, Czech. From https://www.slideshare.net/gueste538c3/teachers-competences, Retrieved July 2, 2024.

York-Barr, J. and Duke, K. (2004). What do we know about teacher leadership? Findings from two decades of scholarship. Review of Educational Research, 74(3), 255–316.

Zh. B. Khajayeva and Abisheva, S. K. (2016). The importance of leadership and management in education system. Bulletin of the Karaganda University. Karaganda.