ความต้องการจำเป็นต่อการพัฒนาการบริหารวิชาการวิทยาลัยอาชีวศึกษาในโลกยุคพลิกผัน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ภาคกลาง

Main Article Content

เฉลิมศักดิ์ มูสิกะ
พระมหาญาณวัฒน์ ฐิตวฑฺฒโน
พระครูโอภาสนนทกิตติ์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นต่อการพัฒนาการบริหารวิชาการวิทยาลัยอาชีวศึกษาในโลกยุคพลิกผัน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ภาคกลาง เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยมีประชากรที่เป็นผู้บริหารสถานศึกษา และครู สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ภาคกลาง 78 สถานศึกษา จำนวน 4,579 คน และกำหนดกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 357 คน คนด้วยการเปิดตารางขนาดกลุ่มตัวอย่างของ Krejcie and Morgan และทำการวิเคราะห์ข้อมูลมูลด้วยสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าความต้องการจำเป็น


ผลการวิจัยพบว่า สภาพที่เป็นจริงต่อการพัฒนาการบริหารวิชาการวิทยาลัยอาชีวศึกษาในโลกยุคพลิกผัน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ภาคกลาง โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก สภาพที่ควรจะเป็นต่อการพัฒนาการบริหารวิชาการวิทยาลัยอาชีวศึกษาในโลกยุคพลิกผัน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ภาคกลาง โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อเรียงลำดับตามความสำคัญของความต้องการความจำเป็น โดยระบุความต้องการความจำเป็นที่มีความสำคัญมากที่สุด และมีความเร่งด่วนที่ต้องได้รับการพัฒนาก่อน ซึ่งพิจารณาตามค่าดัชนี PNImodified ในที่นี้ คือ 0.114 พบว่า อันดับ 1 การวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา อันดับ 2 การพัฒนาสื่อนวัตกรรมและแหล่งการเรียนรู้ อันดับ 3 การพัฒนาหลักสูตรการเรียนการสอน และอันดับ 4 การวัดผลและประเมินผล

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
มูสิกะ เ., ฐิตวฑฺฒโน พ. ., & พระครูโอภาสนนทกิตติ์. (2025). ความต้องการจำเป็นต่อการพัฒนาการบริหารวิชาการวิทยาลัยอาชีวศึกษาในโลกยุคพลิกผัน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ภาคกลาง. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 6(3), 22–30. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JOB_EHS/article/view/291710
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

วัฒนาพร ระงับทุกข์. (2563). สมรรถนะเด็กไทยในยุคโลกพลิกผัน (VUCA World). คุรุสภาวิทยาจารย์, 1(1), 8.

สถานศึกษาอาชีวคุณภาพ. (2567). จำนวนสถานศึกษา ปี 2566. แหล่งที่มา https://qv.vec.go.th/?page=dashboard&type=progress&data=F&zone=1&qv_year=2567# สืบค้นเมื่อ 15 สิงหาคม 2567.

สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2552). ระเบียบสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาว่าด้วยการบริหารสถานศึกษา พ.ศ. 2552. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2554). นโยบายและยุทธศาสตร์การปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สองด้านการพัฒนาอาชีวศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.

สิริมนต์ นฤมลสิริ. (2555). กลยุทธ์การบริหารงานวิชาการของวิทยาลัยเทคนิค สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.

สุวิมล ติรกานันท์. (2550). การสร้างเครื่องมือวัดตัวแปรในการวิจัยทางสังคมศาสตร์: แนวทางสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. พิมพ์ครั้งที่ 3 ฉบับปรับปรุง. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อดุลย์ ทวีกาญจน์ และสจีวรรณ ทรรพวสุ. (2558). รูปแบบการบริหารงานวิชาการการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีของสถานศึกษาสังกัด สถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ 1 ในการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 6(2), 235-247.

Krejcie, R. V. and Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.

Likert, Rensis. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. Reading in Attitude Theory and Measurement. Fishbeic. Matin Ed. New York: Wiley & Son.