การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยอิงพื้นที่เป็นฐาน   เพื่อเสริมสร้างทักษะชีวิตของนักเรียน โรงเรียนรัฐเขื่อนพลเทพอุปถัมภ์

ปวัณรัตน์  ท่องแจ้ง

ผู้แต่ง

ปวัณรัตน์ ท่องแจ้ง โรงเรียนรัฐเขื่อนพลเทพอุปถัมภ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยนาท

คำสำคัญ:

รูปแบบการบริหาร, ระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน, พื้นที่เป็นฐาน, ทักษะชีวิตของนักเรียน

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหา ความต้องการ และแนวทางการบริหารจัดการระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน และเพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน ประชากร/แหล่งข้อมูล ได้แก่ ครู จำนวน 16 คน คณะกรรมการสถานศึกษา 7 คน ผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 11 คน เอกสารรายงานผลการปฏิบัติงาน และเอกสาร ทฤษฎี แนวคิด และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับทักษะชีวิตของนักเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม จำนวน 2 ฉบับ มีค่า IOC ตั้งแต่ 0.80 - 1.00 ทุกรายการ ทั้ง 2 ฉบับ ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.98, 0.93 และค่าอำนาจจำแนกของเท่ากับ 0.23 – 0.80, 0.31-0.78 และ แบบบันทึกจำนวน 1 ฉบับ มีค่า IOC เท่ากับ 1.00 ทุกรายการ และแบบสัมภาษณ์จำนวน 1 ฉบับ มีค่า IOC เท่ากับ 1.00 ทุกรายการ การวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การวิเคราะห์เนื้อหา ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า ประชากรมีความคิดเห็นในด้านสภาพปัจจุบัน ปัญหา และความต้องการการบริหารจัดการ พบว่า ภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( $\mu$ = 3.01, $\sigma$ = 0.09) ผลการศึกษาแนวทางการบริหารจัดการ โดยการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ พบว่า มี 3 ประเด็น ผลการสังเคราะห์องค์ประกอบของทักษะชีวิตของนักเรียน พบว่า มี 4 องค์ประกอบ ผลการพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการ พบว่า ประกอบด้วยหลักการทฤษฎีเชิงระบบ และรูปแบบการบริหารจัดการ 6องค์ประกอบ และความคิดเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิต่อร่างรูปแบบ ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( $\mu$ = 4.83, $\sigma$ = 0.12)

เอกสารอ้างอิง

ชยางกูร ข้อยุ่น. (2564). แนวทางการพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียนโดยใช้แนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25. การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ณัฐพัชญ์ ศรีราจันทร์ และ รุ่งนภา รัตนถาวร. (2565). การพัฒนาเว็บไซต์การจัดการข้อมูลปฐมภูมิสำหรับการดูแลและช่วยเหลือนักเรียนแบบมีส่วนร่วม. วารสารวิทยสารสนเทศและเทคโนโลยี, 3(1), 31–43.

ณัฐภษร พสุสิทธิพงษ์, ธีร์ ภวังคนันท์, และ ภัทรนันฐ์ ไหลงาม. (2567). การประเมินโครงการสร้างเสริมประสิทธิภาพระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสาคร. วารสารส่งเสริมการเรียนรู้, 4(4), 15–24.

โดมฤทธิ์ เอื้อกิ่งเพชร. (2563). การวิเคราะห์ความต้องการจำเป็นเพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียนระดับประถมศึกษา โรงเรียนวิถีธรรมแห่งมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ธัญชนิต มากมี และ จิติมา วรรณศรี. (2567). ทักษะชีวิตของนักเรียน: แนวทางการพัฒนาในสถานศึกษา. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(12), 3379–3397.

นภาพร ฟักมี, ปรัชญา จาระสิงห์, และ อราธนา โยธาสิทธิ์. (2565). กระบวนการบริหารจัดการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสาคร. วารสาร วิจสิรินธรปริทรรศน์, 23(1), 182–191.

นฤมล กอบแก้ว และ ปริญญา มีสุข. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการดำเนินงานตามระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 3 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 38(5), 162–181.

บุญจักรวาล รอดบำเรอ. (2567). แนวทางการพัฒนาทักษะชีวิตและอาชีพของนักเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ. Learning Encouragement Journal, 4(2), 17–28.

ปธเมศ คำแย้ม, วิเชียร ปานจันทร์, และ บุญมา ธนานุภาพ. (2566). รูปแบบการบริหารกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนแบบองค์รวมตามแนวคิดทฤษฎีเชิงระบบของโรงเรียนขยายโอกาสในจังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุตรดิตถ์ เขต 1. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(7), 373–392.

ปุญชรัศมิ์ พันธุวัฒน์, สนาม นวลจันทร์, และ สงบ ประเสริฐพงษ์. (2562). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการงานกิจกรรมนักเรียนของระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน โรงเรียนพร้าววิทยาคม จังหวัดเชียงใหม่. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 21(2), 176–187.

พิมพฤทธิ์ เที่ยงภักดิ์. (2565). รูปแบบการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 23(1), 227–236.

ภูรินท์ ชนิลกุล. (2563). รูปแบบการพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียนมัธยมศึกษาในโรงเรียนเขตพื้นที่สูง จังหวัดตาก. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.

มัญชลี เปี่ยมดี. (2563). การพัฒนาโปรแกรมการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนของครูเพื่อเสริมสร้างทักษะชีวิตของนักเรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

รชา พูลพ่วง, ชาญชัย วงศ์สิรสวัสดิ์, และ อรสา จรูญธรรม. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วารสารมจร การพัฒนาสังคม, 9(1), 374–384.

ศุนิษา มาลัยทอง. (2563). การพัฒนารูปแบบระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนเพื่อพัฒนาทักษะชีวิตนักเรียน โรงเรียนบ้านเนินเวียง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 1 [รายงาน/เอกสารทางวิชาการ]. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 1, สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, กระทรวง ศึกษาธิการ

ษณอนงค์ ชูรา, ธีรศักดิ์ อุปไมยอธิชัย, สถิรพร เชาวน์ชัย, และณัฐกานต์ ประจันบาน. (2567). รูปแบบการบริหารเครือข่ายความร่วมมือเพื่อส่งเสริมทักษะชีวิตของนักเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. Journal of Education and Innovation, 26(4), 356–369.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ). (2559). แนวทางการพัฒนาทักษะชีวิต.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

สุกัญญา จันทร์ลาวงค์. (2561). แนวทางการพัฒนาทักษะชีวิตผู้เรียนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1. ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สุภาพร ศรีนาค. (2566). กลยุทธ์การขับเคลื่อนและการพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลท่าแซะ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชุมพร เขต 1. ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.

อรอนงค์ แสนคำ. (2560). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อทักษะชีวิตของนักเรียนในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

Antony, N. J., & Tripathi, S. (2023). Life skills to be developed for students at the school level. International Journal of Educational Management, 37(6–7), 1425–1444. https://doi.org/10.1108/IJEM-07-2022-0261

DeJaeghere, J. (2022). Reframing life skills: From an individualistic to a relational transformative approach. In Young people and learning processes in school and everyday life . Springer, 5, 79-90.

Gazda, G. M., Childers, W. C., & Brooks, D. K. (1987). Foundations of counseling and human services. New York, NY: McGraw-Hill.

Maxwell, R. (1981). Life after school: A social skills curriculum. New York, NY: Prentice Hall.

WHO. (1997). Life Skill Education for Children and Adolescents in School. Geneva: World Health Organization.

Tozoğlu, B., Okdan, B., & Gülbahçe, Ö. (2022). Investigation of life skill levels of university students in the COVID-19 pandemic. Education Quarterly Reviews, 5(2), 242–249.