The Guideline for Developments to Effective Educational Organization in Thailand
คำสำคัญ:
การบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพ, องค์การทางการศึกษาในประเทศไทย, องค์การทางการศึกษาที่มีประสิทธิภาพบทคัดย่อ
การวิจัย แนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพขององค์การทางการศึกษาในประเทศไทย มีวัตถุประสงค์เพื่อทราบ 1) ปัจจัยการบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพขององค์การทางการศึกษาในประเทศไทย 2) แนวทางในการบริหารจัดการมีประสิทธิภาพขององค์การทางการศึกษาในประเทศไทย กลุ่ม ตัวอย่าง ได้แก่ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา จำนวน 20 แห่ง ใช้วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบแบ่งกลุ่ม และใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย โดยมีผู้ตอบแบบสอบถามให้ข้อมูล สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาละ 25 คน รวม ทั้งสิ้น 500 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่, ค่าร้อยละ , ค่าเฉลี่ย, ส่วนเบี่ยงแบน มาตรฐาน, การวิเคราะห์องค์ประกอบ และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1. ปัจจัยการบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพขององค์การทางการศึกษาในประเทศไทย ประกอบด้วยปัจจัยต่าง ๆ ดังนี้ 1) ด้านการบริหารการเปลี่ยนแปลง 2) ด้านกลยุทธ์การเปลี่ยนแปลง 3) ด้านประสิทธิผลตามแผนปฏิบัติราชการ 4) ด้านภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง 5) ด้านการบริหารจัดการความ เสี่ยง 6) ด้านการให้ความสำคัญ กับผู้รับบริการและผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย 7) ด้านการมุ่งเน้นทรัพยากรบุคคล 8) ด้านประสิทธิภาพของการปฏิบัติราชการ 9) ด้านคุณภาพวิชาการ 10) ด้านการพัฒนาบุคลากร 11) ด้านลักษณะสำคัญขององค์กร 12) ด้านระบบสนับสนุนการเปลี่ยนแปลง 13) ด้านประสิทธิผลตามตัวชี้วัด ตามลำดับ 2. แนวทางในการบริหารจัดการมีประสิทธิภาพขององค์การทางการศึกษาในประเทศไทย จากความคิดเห็นและข้อเสนอแนะของผู้เชี่ยวชาญ พบว่า ปัจจัยที่ค้นพบในการวิจัย มีความถูกต้อง, เป็นไป ได้ และใช้ประโยชน์ได้จริง
เอกสารอ้างอิง
Bureau of Monitoring and Evaluation Education Office, Office of the Basic Education Commission of Thailand. ( 2003) Report of Basic Education Management. Bangkok: The Express Transportation Organization of Thailand)
Cullen,C.,K, Condole, and Stufflebeam. (1994) Superintendent Performance Evaluation: Current Practiceand Directions for Improvement. Michigan: Western Michigan University.
Decharin, Pasu. (2003) Balanced Scorecard: deep operation. 2nded. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
George, Westerman. ((December, 2006). IT Risk Management: From IT Necessity to Strategic Business Value, Center for information systems research, Sloan School of Management. 23: 12-31.
Kaplan, R. & Norton, D. (1996). The balanced scorecard. Harvard Business Press.
Lee, Cronbach J. (1984). Essentials of psychological Testing. 4thed. New York: Harper & Row Publishers.
Levin, Kert. (1951). Field Theory in Social Science. New York: Harper & Raw.
Lunenburg, F.C. and Omstein, A.C. (1996). Educational Administration: Concepts and Practice. Belmont California: Wadsworth Publishing Company.
Ministry of Education. (2003) The Act of Administrative Regulations of the Ministry of Education B.E. 2546 and Ministerial Regulation. (Bangkok: The Express Transportation Organization of Thailand
Office of the Public Sector Development Commission. (2013) Public Sectors and Government Sectors Structure Retrieved December 27, 2013, from http://www.opdc.go.th.
Prasartkarukarn, R. (2003). The Problems of Ministry of Education Reform: The Case Study of Office of the Basic Education Commission. Master of Arts Program in Political Science, Graduate School, Ramkhamhaeng University.
Smith, P. and Merrit, G. Proactive. (2002). Risk Management. USA: Productivity Press.
Tonsricharoen, N. (September, 2005). Six Years of Educational Reform still Finding Success. New School Magazine. 89: 25-38.
