การศึกษาการใช้ประโยชน์ที่ดินบริเวณป่าชายเลนระหว่างปากแม่น้ำเจ้าพระยาถึงปากแม่น้ำบางปะกง
คำสำคัญ:
การใช้ประโยชน์ที่ดิน, ป่าชายเลน, ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์, แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำบางปะกงบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้ประโยชน์ที่ดินพื้นที่ป่าชายเลนปี พ.ศ. 2545 2552 และ ปี พ.ศ. 2560 บริเวณพื้นที่ระหว่างปากแม่น้ำเจ้าพระยาถึงปากแม่น้ำบางปะกง พื้นที่ที่ศึกษา คือพื้นที่ที่ติดกับป่าชายเลนในจังหวัดสมุทรปราการ และจังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งได้แก่ ตำบลบางปะกง ตำบลสองคลอง อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา ตำบลบางปูใหม่ ตำบลบางปู อำเภอเมืองสมุทรปราการ และตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ การศึกษาครั้งนี้ใช้ข้อมูลภาพถ่ายดาวเทียม ปี พ.ศ. 2545 2552 และ ปี พ.ศ. 2560 ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์จำแนกการใช้ประโยชน์ที่ดิน และวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงของป่าชายเลนปี พ.ศ. 2545 2552 และ ปี พ.ศ. 2560
ผลการศึกษาพบว่าพื้นที่ที่เป็นป่าชายเลน ชุมชนเมือง และอุตสาหกรรมจากปี พ.ศ.2545 ถึง 2560 มีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ในขณะที่พื้นที่ใช้ประโยชน์ด้านเกษตรกรรมกลับมีแนวโน้มลดลง มีความสอดคล้องกับยุทธศาสตร์กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ระยะ 20 ปี ประเด็นยุทธศาสตร์ที่ 1 การจัดการป่าไม้และความหลากหลายทางชีวภาพ
เอกสารอ้างอิง
กอบกุล รายะนาคร. (2550). กฎหมายกับสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
ประดิษฐ ดีใจ. (2561). การวิเคราะห์เชิงพื้นที่เพื่อการจัดการป่าชายเลนจากปากแม่น้ำเจ้าพระยาถึงแม่น้ำบางปะกง. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาภูมิสารสนเทศศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา.
ศุภลักษณ์ บาตรโพธิ์ และชนินทร์ ปราณีสอน. (2560). โปรแกรมประยุกต์บนอุปกรณ์เคลื่อนที่สำหรับค้นหาและนำทางไปยังร้านอาหารในจังหวัดสมุทรสาคร. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี (วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี), 1(1): 24-32.
สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน). ศูนย์ภูมิภาคเทคโนโลยี อวกาศและภูมิสารสนเทศภาคใต้. (2552). แผนที่แสดงการเปลี่ยนแปลงชายฝั่งภาคใต้ฝั่งอ่าวไทยปี 2550-2551. สืบค้นเมื่อ 8 มกราคม 2561, จาก http://www.rsgis.psu.ac.th/
Duke, N.C.; et al. (2007). A World Without Mangroves? Science, 317, 41-42.
FAO, Food and Agriculture Organization of the United Nation. (2013). World Atlas of Mangroves. Retrieve from http://www.fao.org/forestry/mangrove/en/
FAO. (2003). Status and Trends in Mangrove Area Extent Worldwide.ML Wikies. Fortuna Forest Resources Assessment Working Paper No. 63. Rome: Forest Resources Division, FAO. Retrieve from http://www.fao.org/docrep/007/ j1533e/j1533e00.HTM.
Franklin, J. F. (1994). Developing Information Essential to Policy, Planning, and Management Decision-making: The Promise of GIS. In V. A. Sample, Remote Sensing and GIS in Ecosystem Management (pp. 18-24). Washington, D.C.: Island Press.
Luther, D., & Greenburg, R. (2009). Mangroves: A Global Perspective on The Evolution and Conservation of Their Terrestrial Vertebrates. Bioscience, 59(7), 602-612.
Upadhyay, V. P., Ranjan R., Singh, J.S. (2002). Human-mangrove conflicts: The way out. Current Science, 83(11), 1328-1336.
Translated Thai References
Batpho, S & Praneesorn, C. (2017). Mobile Application for Finding and Navigating to Restaurants in Samut Sakhon Province. Journal of Thonburi University (Science and Technology). 1(1): 24-32. (in Thai)
Deejai, P. (2018). Spatial Analysis for Mangrove Management Form Chao Phraya River Mount to Bang Pakong River. (Doctor of Philosophy in Geoinformatics, Burapha University). (in Thai)
Department of Marine and Coastal Resources. (2012). Mangrove Resource in Chachoengsao. Retrieved from http:// www.dmcr.go.th/attachment/download/download.php?WP=q3EZMT1CM5O0hJatrTgjWz00qmEZZJ1CM5O0hJatrTDo7o3Q. (in Thai)
Geo-Informatics and Space Technology Development Agency, Southern Regional Center of Geo-Informatics and Space Technology. (2009). Map showing the southern coast of the Gulf of Thailand 2007-2008. Retrieved from http://www.rsgis.psu.ac.th/ (in Thai)
RayanaKorn, K. (2007). Law and Environment. Bangkok: Winyuchon. (in Thai)
