การพัฒนารูปแบบการตลาดเกษตรอินทรีย์ของเครือข่ายเกษตรกรรมยั่งยืน จังหวัดลำพูน

ผู้แต่ง

  • สคราญนิตย์ เล็กสุทธิ์ อาจารย์ประจำหลักสูตรสาขาการจัดการ มหาวิทยาลัยธนบุรี
  • พงค์ศิริ ปิตุรัตน์เจริญกุล คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยธนบุรี

คำสำคัญ:

เกษตรอินทรีย์, รูปแบบการตลาด, เครือข่ายเกษตรกรรมยั่งยืน

บทคัดย่อ

โครงการวิจัย “การพัฒนารูปแบบการตลาดเกษตรอินทรีย์ของเครือข่ายเกษตรกรรมยั่งยืนจังหวัดลำพูน” เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหา ศักยภาพของเกษตรกรและสมาชิกเครือข่ายเกษตรกรรมยั่งยืนจังหวัดลำพูน หาแนวทางการจัดการตลาดที่เหมาะสม ประเมินประเภทตลาดเกษตรอินทรีย์ที่เหมาะสมกับบริบทและศักยภาพของเกษตรกรในเครือข่ายฯ กลุ่มเป้าหมายแบ่งเป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มเกษตรกรและกลุ่มผู้บริโภคเขตพื้นที่จังหวัดลำพูน เก็บรวบรวมข้อมูล 2 รูปแบบ คือ เก็บข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้แบบสำรวจข้อมูลพื้นฐานของเกษตรกร และเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์ และการจัดเวทีเสวนาระดมความคิดเห็นผู้มีส่วนเกี่ยวข้องแล้วนำข้อมูลที่ได้ไปวิเคราะห์เพื่อพัฒนารูปแบบการตลาดเกษตรอินทรีย์ที่เหมาะสม การดำเนินงานระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2560 – เมษายน 2652 ผลการวิจัย พบว่า รูปแบบการตลาดเกษตรอินทรีย์ที่เหมาะสม คือ การจัดทำตลาดนัดเพื่อจำหน่ายสินค้าเกษตรอินทรีย์ในพื้นที่ต่างๆ ในแต่ละอำเภอ จัดทำตลาดซื้อขายสินค้าแบบออนไลน์ และสนับสนุนให้แต่ละพื้นที่มีร้านอาหารอินทรีย์หรือเมนูอาหารอินทรีย์ประจำท้องถิ่น ประชาสัมพันธ์สินค้าเกษตรอินทรีย์โดยการสร้างเรื่องราว (Story) ให้กับตัวสินค้า ขยายช่องทางการตลาดไปสู่โรงเรียน โรงพยาบาล ธุรกิจโรงแรม ภัตตาหาร จัดให้มีการรวมหุ้นของสมาชิกเครือข่ายฯ สร้างเครือข่ายการตลาดต่างพื้นที่ ต่างภูมิภาค และการจัดทำการท่องเที่ยววิถีเกษตรอินทรีย์

เอกสารอ้างอิง

กรีนเนท. (2559). ภาพรวมสถานการณ์เกษตรอินทรีย์ไทย 2559. สืบค้นเมื่อ 3 มีนาคม 2560, จาก http://www. greennet.or.th/article/411

สคราญนิตย์ เล็กสุทธิ์. (2563). การพัฒนารูปแบบการตลาดเกษตรอินทรีย์ของเครือข่ายเกษตรกรรมยั่งยืน จังหวัดลำพูน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธนบุรี. 14(2).

สมศักดิ์ บุญสาธร. (2546). การสื่อสารการตลาด. เอกสารประกอบการเรียน คณะภาษาและการสื่อสาร. สถาบันพัฒนบริหารศาสตร์.

สำนักงานจังหวัดลำพูน. (2560). แผนพัฒนาจังหวัดลำพูน (พ.ศ.2557-2560) ฉบับทบทวนใหม่ (รอบปี พ.ศ.2560). กลุ่มงานยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัด.

สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง. (2556). ระบบสถิติทางการทะเบียน. สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2560, จาก http://stat.dopa.go.th/stat/statnew/upstat_age.php

Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. 3rd ed. New York: Harper and Row Publications.

Translated Thai References

Green net. (2016). Overview of Thai organic agriculture situation 2016. Retrieved March 3, 2017, from http://www. greennet.or.th/article/411 (in Thai)

L, Sakrannit. (2020). Development of an Organic Marketing Model of Sustainable Agriculture Network, Lamphun. Journal of Humanities and Social Sciences Thonburi University. 14(22). (in Thai)

Lamphun Provincial Office. (2017). Lamphun Development Plan (2014-2017) New Revised Edition (Year 2017). Provincial Development Strategy Group (in Thai)

Somsak Boonsathon. (2003). Marketing communication. Academic document, Language and Communication Faculty. National Institute of Development Administration-NIDA (in Thai)

The bureau of registration administration (BORA). (2013). Registration statistics system. Retrieved November 22, 2017, from http://stat.dopa.go.th/stat/statnew/upstat_age.php (in Thai)

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-05-10

รูปแบบการอ้างอิง

เล็กสุทธิ์ ส. ., & ปิตุรัตน์เจริญกุล พ. . (2020). การพัฒนารูปแบบการตลาดเกษตรอินทรีย์ของเครือข่ายเกษตรกรรมยั่งยืน จังหวัดลำพูน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยธนบุรี, 14(2), 76–87. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/trujournal/article/view/240208

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย