เงินเรียกเก็บที่ท้องถิ่นก่อนการส่งออกสินค้าทางทะเล:กรณีการส่งออกของไทย

บทคัดย่อ

ในปีพ.ศ. 2561 ประเทศไทยมีการส่งออกสินค้ามากกว่า 8.1 ล้านล้านบาท ซึ่งสูงที่สุดในรอบ 25 ปี  การส่งออกที่สูงนี้เป็นกลไกสำคัญที่ขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศ แต่ภาระเงินเรียกเก็บที่ท้องถิ่นเรียกเก็บที่สูงทำให้ผู้ส่งออกไทยต้องเสียเปรียบคู่แข่งขัน  เงินเรียกเก็บการส่งออกสินค้าที่เรียกเก็บโดยผู้ให้บริการขนส่งทางทะเล หรือ ผู้รับจัดการขนส่งสินค้าและผู้ให้บริการท่าเรือนี้มีรายการเรียกเก็บมากกว่า 14 รายการ ไม่รวมกรณีที่เกิดการล่าช้าหรือข้อผิดพลาด จากการคำนวนการส่งออกข้าวขาวด้วยคอนเทนเนอร์มีค่าใช้จ่ายเงินเรียกเก็บถึงร้อยละ 3.49 ของราคาส่งออกข้าว และจากการทบทวนวรรณกรรมพบว่าในภูมิภาคเอเชียตะวันออกมีความซับซ้อนมากขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ผู้ส่งออกประเทศกำลังพัฒนา เช่นประเทศในทวีปแอฟริกาและประเทศในเอเชียประสบปัญหาเรื่องต้นทุนการทำธุรกรรมในการค้าระหว่างประเทศสูง สำหรับประเทศไทยเงินเรียกเก็บในท้องถิ่น ยังไม่มีการกำหนดหลักเกณฑ์หรือกฏหมายเพื่อควบคุมให้เป็นมาตรฐานรวมทั้งยังไม่มีหน่วยงานที่ดูแลโดยตรง  เพื่อให้ผู้ส่งออกไทยสามารถแข่งขันได้ในตลาดโลกรวมทั้งส่งเสริมการพัฒนาระบบโลจิสติกส์ไทยให้เข็มแข็งขึ้น จำเป็นอย่างยิ่งที่ผู้ส่งออกสินค้าและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งภาครัฐและเอกชน จึงควรร่วมมือกันเพื่อควบคุมปัจจัยต่างๆที่มีผลกระทบต่อต้นทุนและระบบโลจิสติกส์ก่อนส่งออกสินค้าทางเรือในอันที่จะทำให้การส่งออกไทยสามารถแข่งขันได้ในตลาดโลก