A STUDY OF LAND UTILIZATION OF THE MANGROVE BETWEEN CHAO PHRAYA RIVER AND BANG PAKONG RIVER

Main Article Content

ประดิษฐ ดีใจ
ภัทราพร สร้อยทอง
นฤมล อินทรวิเชียร
ปริญ หล่อพิทยากร

Abstract

This research aims to study land use in 2002, 2009, and 2017 by using the Geoinformation Technology around the area between the mouth of the Chao Phraya River to the mouth of the Bang Pakong River. The study area was from Ban Nai Klong coastal in Samut Prakarn to Kao Nok in Chachoengsao. This study uses satellite imagery data in 2002, 2009 and 2017. Geographic Information System (GIS) was used to classify land use and analyse of mangrove changes in 2002, 2009, and 2017. The results showed that mangrove areas, urban areas and industrial areas from 2002 to 201 were likely to increase. Meanwhile, the agricultural area is likely to decline.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความวิจัย

References

กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง. (2555). ทรัพยากรป่าชายเลนจังหวัดฉะเชิงเทรา. สืบค้นเมื่อ 8 มกราคม 2561, จาก http://www.dmcr. go.th/attachment/download/download.php?WP=q3EZMT1CM5O0hJatrTgjWz00qmEZZJ1CM5O0hJatrTDo7o3Q.
กอบกุล รายะนาคร. (2550). กฎหมายกับสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
ประดิษฐ ดีใจ. (2561). การวิเคราะห์เชิงพื้นที่เพื่อการจัดการป่าชายเลนจากปากแม่น้ำเจ้าพระยาถึงแม่น้ำบางปะกง. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาภูมิสารสนเทศศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา.
ศุภลักษณ์ บาตรโพธิ์ และชนินทร์ ปราณีสอน. (2560). โปรแกรมประยุกต์บนอุปกรณ์เคลื่อนที่สำหรับค้นหาและนำทางไปยังร้านอาหารในจังหวัดสมุทรสาคร. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี (วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี), 1(1): 24-32.
สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน). ศูนย์ภูมิภาคเทคโนโลยี อวกาศและภูมิสารสนเทศภาคใต้. (2552). แผนที่แสดงการเปลี่ยนแปลงชายฝั่งภาคใต้ฝั่งอ่าวไทยปี 2550-2551. สืบค้นเมื่อ 8 มกราคม 2561, จาก http://www.rsgis.psu.ac.th/
Duke, N.C.; et al. (2007). A World Without Mangroves? Science, 317, 41-42.
FAO, Food and Agriculture Organization of the United Nation. (2013). World Atlas of Mangroves. Retrieve from http://www.fao.org/forestry/mangrove/en/
FAO. (2003). Status and Trends in Mangrove Area Extent Worldwide.ML Wikies. Fortuna Forest Resources Assessment Working Paper No. 63. Rome: Forest Resources Division, FAO. Retrieve from http://www.fao.org/docrep/007/ j1533e/j1533e00.HTM.
Franklin, J. F. (1994). Developing Information Essential to Policy, Planning, and Management Decision-making: The Promise of GIS. In V. A. Sample, Remote Sensing and GIS in Ecosystem Management (pp. 18-24). Washington, D.C.: Island Press.
Luther, D., & Greenburg, R. (2009). Mangroves: A Global Perspective on The Evolution and Conservation of Their Terrestrial Vertebrates. Bioscience, 59(7), 602-612.
Upadhyay, V. P., Ranjan R., Singh, J.S. (2002). Human-mangrove conflicts: The way out. Current Science, 83(11), 1328-1336.

Translated Thai References
Batpho, S & Praneesorn, C. (2017). Mobile Application for Finding and Navigating to Restaurants in Samut Sakhon Province. Journal of Thonburi University (Science and Technology). 1(1): 24-32. (in Thai)
Deejai, P. (2018). Spatial Analysis for Mangrove Management Form Chao Phraya River Mount to Bang Pakong River. (Doctor of Philosophy in Geoinformatics, Burapha University). (in Thai)
Department of Marine and Coastal Resources. (2012). Mangrove Resource in Chachoengsao. Retrieved from http:// www.dmcr.go.th/attachment/download/download.php?WP=q3EZMT1CM5O0hJatrTgjWz00qmEZZJ1CM5O0hJatrTDo7o3Q. (in Thai)
Geo-Informatics and Space Technology Development Agency, Southern Regional Center of Geo-Informatics and Space Technology. (2009). Map showing the southern coast of the Gulf of Thailand 2007-2008. Retrieved from http://www.rsgis.psu.ac.th/ (in Thai)
RayanaKorn, K. (2007). Law and Environment. Bangkok: Winyuchon. (in Thai)