GUIDELINES FOR THE DEVELOPMENT OF HERBAL CITY TOURISM IN PRACHINBURI PROVINCE TO ATTRACT WELLNESS TOURISTS

Main Article Content

อุษณีย์ ผาสุข
ชวลีย์ ณ ถลาง
สุทธินันทน์ พรหมสุวรรณ
สหนนท์ ตั้งเบญจสิริกุล

Abstract

Abstract


              This is a qualitative research. It aims to study the behavior of Wellness’s tourists concern Marketing’s Mix (7P’s) that appropriate for tourist’s satisfaction of Herbal City in Prachinburi Province. To assessment of Herbal City’s variables related and in order to propose the guidelines for the development of herbal city in Prachinburi Province to Attract Wellness Tourists. The data was collected using questionnaires for the sample group is 370 Wellness Tourists who were traveling in Herbal City by convenience sampling technique. To perform data analysis are used descriptive statistics and inferential statistics (Chi-Square) at the level of confidence of 95%.


              The results had shown that mainly female Wellness’s tourists. The age between 31-40 years old, with mainly education level at bachelor’s degree, most are employee having annual income 20,001-30,000 Bath per month. The behavior of Wellness’s tourists mainly been visited Herbal City than once, and searching for information from their family, relatives, and lovers. The purpose of their travel is health’s healing and promotion. Their family, friends and lovers travel with them. The popular activities are to buy the herbal product for nourishing and treating their health, traveling as One Day Trip, and mainly Wellness’s tourists who answered the questionnaires wanted to travel to Herbal City again. The satisfaction of Herbal City’s marketing from Wellness’s tourist mainly herbal product, employee, and distribution channels as the moderate level. Furthermore, most tourists regarded that the physical environment; convenience of traveling to the tourist attraction and Infrastructure were the most important obstacles for traveling. Also, it is found that the variables affecting to Herbal City’s marketing are general data and tourist behavior with statistically significant difference at the level of 0.05.


Keyword: Herbal city, Tourist’s behaviors, marketing mixes of the service market, wellness tourists

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความวิจัย

References

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2558). ยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวไทย พ.ศ. 2558-2560. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2559). รายงานภาวะเศรษฐกิจท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
กระทรวงสาธารณสุข. (2559ก). ไทยเตรียมนำร่องตั้งเมืองสุขภาพแบบครบวงจรที่จังหวัดปราจีนบุรี. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2559, จาก http://pr.moph.go.th/iprg/include/admin_hotnew/show_hotnew.php?IdHot__new=87993
กระทรวงสาธารณสุข. (2559ข). แผนแม่บทแห่งชาติว่าด้วยการพัฒนาสมุนไพรไทยฉบับที่ 1 พ.ศ.2560-2564. นนทบุรี: ทีเอส อินเตอร์พริ้นท์.
กระทรวงสาธารณสุข. (2559ง). โครงการพัฒนาเมืองสมุนไพร (Herbal City). นนทบุรี: แมกเนท สโตร์.
กระทรวงสาธารณสุข. (2559ค). แนวทางการพัฒนา Wellness City แบบครบวงจรนำร่องจังหวัดปราจีนบุรี. สืบค้นเมื่อ 27 ธันวาคม 2559.
ดนัย จันทร์เจ้าฉาย. (2556). ไทยกับการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ. สัมมามาร์เก็ตติ้ง. Marketeer, 2556 (159).
ปทิตตา ตันติเวชกุล. (2546). โครงการศึกษาแนวทางการพัฒนาบริการทองเที่ยวเชิงสงเสริมสุขภาพ. จุลสารการทองเที่ยว. 22(2).
ประภากร แก้ววรรณา. (2552). การจัดการความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่น. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
ประสิทธิพร วีระยุทธวิไล. (2550). ปัจจัยด้านผลิตภัณฑ์ที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคเครื่องดื่มสมุนไพรบำรุงสุขภาพของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ปุญญพัฒน์ ไชยเมล์; ตั้ม บุญรอด ; และ วิชชาดา สิมลา. (2555). ปัจจัยที่มีผลต่อการใช้สมุนไพรในการดูแลสุขภาพเบื้องต้น. วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา. 7(2).
พรพรรณ สุวรรณประทีป และคณะ (2553). แนวทางการพัฒนาความสามารถด้านการตลาดและการจัดการแหล่งท่องเที่ยวสามชุก ตลาดร้อยปี. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธนบุรี.
วราภรณ์ โภคานันท์. (2545). การสื่อสารการตลาดผลิตภัณฑ์สมุนไพรอภัยบูเบศรกับพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค. นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
วีระชัย โกมลจินดากุล. (2552). ศึกษากลยุทธทางการตลาดของพืชสมุนไพรไทยเพื่อสุขภาพที่สงผลตอการเลือกซื้อของผู้บริโภค ในอําเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
ศิราภรณ์ ภิญโญชูโต. (2550). ศึกษารูปแบบการจัดการการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพโดยความร่วมมือขององค์กรท้องถิ่นและชุมชนบ้านข่วงบุก ตำบลห้วยไร่ อำเภอเด่นชัน จังหวัดแพร่. ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิดถ์.
ศิริลักษณ์ วิกยานนท์. (2545). การศึกษาพฤติกรรมการบริโภคและปัจจัยทางการตลาดที่ผู้บริโภคใช้ประกอบในการ พิจารณาเลือกซื้อเครื่องดื่มชาสมุนไพร. บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
สำนักข่าวไทย. (2559). เมืองสมุนไพรสู่การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ จ.ปราจีนบุรี. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2559, จาก http://www.tnamcot.com/content/542510
สิทธา กองสาสนะ. (2552). การศึกษาเส้นทางท่องเที่ยวเชิงสุขภาพในจังหวัดขอนแก่น. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. 4(2).
อุษณีย์ ผาสุข. (2557). การศึกษาภาพลักษณ์การท่องเที่ยวของประเทศไทยในมุมมองของนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น. ศิลปศาสตร มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา.
Cochran, W.G. (1953). Sampling Techiques. New York: John Wiley & Sons. Inc.

Translated Thai References
Bhokanandh, Varaporn. (2002). Marketing Communication of abhaibhubejhr herbal medicine and the behavior of consumers' decision making. (Master of art, Dhurakijbundit University). (in Thai).
Chaimay, Bhunyabhadh; Boonrod, Tum;& Simla, Wichada. (2012). Factors Affecting Herbal Uses in Primary Health Care. The Public Health Journal of Burapha University. 7(2). (in Thai)
Chanchaochai, Danai. (2013). Thailand and Health Tourism. Seminar Marketing, 2013 (159). (in Thai)
Kaewwanna, Papakorn. (2009). Knowledge Management of Local Wisdom. Udon Thani Rajabhat University. (in Thai)
Komoljindakul, Weerachai. (2009). Marketing Strategies of Healthy Thai Herbs Which Affected the Purchase of Consumers, Amphoe Pak kret, Nonthaburi. (Master of Business Administration, Thonburi Rajabhat University). (in Thai)
Kongsasana, Sitha. (2009). The Study of Routes for Health Tourism in Khon Kaen Province. Journal of Management Science Chiangrai Rajabhat University. 4(2). (in Thai)
Ministry of Public Health. (2016). Herbal City Development Project. Nonthaburi: Magnet Store. (in Thai)
Ministry of Public Health. (2016). Thailand prepares to set up a Wellness City in Prachinburi Province. Retrieved October 31, 2016, from http://pr.moph.go.th/iprg/include/admin_hotnew/show_hotnew.php?IdHot__new=87993 (in Thai)
Ministry of Public Health. (2016b). The National Master Plan for Thai Herbs Development Vol. 1 in 2060-2564. Nonthaburi: TS Interprint. (in Thai)
Ministry of Public Health. (2016c). Development of a comprehensive Wellness City Pilot in Prachinburi. Retrieved December 27, 2016. (n.d.). (in Thai)
Ministry of Tourism and Sports. (2015). Thailand Tourism Strategy 2015-2017. Bangkok: Ministry of Tourism and Sports. (in Thai)
Ministry of Tourism and Sports. (2016). Tourism Economic Report. Bangkok: Ministry of Tourism and Sports. (in Thai)
Pharsuk, Usanee. (2014). The study of Thailand tourism’s Image from the perspective of Japanese tourists. (Master of Art, University of Pa-Yao). (in Thai)
Pinyochuto, Siraporn. (2007). A model of health tourism man management of the local organizations with the co-operation of the Ban Khuangbuk community, Tambon Huay-Rai, Amphoe Denchai Phrae province. (Master of Arts, Uttaradit Rajabhat University). (in Thai)
Suwannaprateep, Pongpan. et al. (2010). The Development of Marketing Capabilities and the Management of the Sam Chuk Market. Bangkok: Thonburi University. (in Thai)
Thai News Agency. (2016). Herbal City to Wellness Tourism in Prachin Buri Province. Retrieved August 24, 2016, from http://www.tnamcot.com/content/542510. (in Thai)
Tuntivechakul, Patitta. ( 2003). The project of study on the development of health promotion tourism Services. TAT Review Magazine. 22(2).
Veerayavilai, Pasittiporn. (2007). Product factors related to consumers' behavior of drinking functional herb beverage in Bangkok Metropolitan Area. (Master of Business Administration, Srinakharin wirot University). (in Thai)
Vikanont, Siriluck. (2002). A study of consumer behavior and marketing factors used by consumers in the selection of herbal tea drinks. (Master of Business Administration, University of the Thai Chamber of Commerce). (in Thai)