การบริหารจัดการโรงเรียนทางเลือกของสถานศึกษา เอกชนในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารจัดการโรงเรียนทางเลือกของสถานศึกษาเอกชน ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล และ2) เปรียบเทียบการบริหารจัดการโรงเรียนทางเลือกของสถานศึกษาเอกชน ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำแนกตามอายุ ระดับการศึกษา ประสบการณ์การทำงาน และจังหวัด กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน จำนวน 278 คน ใช้ววิธีสุ่มแบบแบ่งชั้นจำแนกตามจังหวัด เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามที่มีค่าความตรงเชิงเนื้อหารายข้อระหว่าง .67-1.00 และค่าความเที่ยงเท่ากับ .97 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการทดสอบความแตกต่างรายคู่แบบ LSD
ผลการวิจัยพบว่า
1) ผลการศึกษาการบริหารจัดการโรงเรียนทางเลือกของสถานศึกษาเอกชน ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เรียงจากค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ การจัดประสบการณ์ รองลงมา คือ การจัดสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ นโยบายการบริหารหลักสูตร และการบริหารจัดการ และ2) ผลการเปรียบเทียบการบริหารจัดการโรงเรียนทางเลือกของสถานศึกษาเอกชน ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำแนกตามอายุ ระดับการศึกษา และประสบการณ์การทำงาน มีความคิดเห็นไม่แตกต่างกันทั้งในภาพรวมและรายด้าน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆบทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
ชญาน์นันท์ นภัทร์ถิรชาญไชย และคณะ (2566). การบริหารจัดการโรงเรียนทางเลือกตามแนวคิดมอนเตสซอรีมอนเตสซอรี: ความหวังการจัดการศึกษาที่มีคุณภาพอย่างทั่วถึง. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์.10(5), 301-310.
นัฐนรา ราตรี. (2563). คุณภาพชีวิตการทำงานของครูโรงเรียนอนุบาลเอกชน จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ลัดดาวัลย์ เพชรโรจน์ และคณะ. (2562). สถิติสำหรับการวิจัยและเทคนิคการใช้ SPSS. ปรับปรุงครั้งที่ 3.กรุงเทพมหานคร: เจริญดีมั่นคงการพิมพ์.
วัสสิกา รุมาคม. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างประสิทธิผลของโรงเรียนเอกชนในจังหวัดปทุมธานีกับความพึงพอใจในการทำงานของครูผู้สอนกรุงเทพมหานคร. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ, 13(2), จาก https://ir.stou.ac.th/bitstream/123456789/681/1/44303.pdf.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2558). การจัดการศึกษาทางเลือกในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: วี.ที.ซี. คอมมิวนิเคชั่น.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560 - 2564). สภานิติบัญญัติแห่งชาติ. 2557. ราชกิจจานุเบกษา.
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2567). รายงานสถิติการศึกษาเอกชนประจำปี 2567. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2568, จาก https://opec.go.th/stat.
อรรวินท์ วรประวัติ. (2563). สภาพความเป็นโรงเรียนแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาเอกชน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ภาษาอังกฤษ
Chanyanan Naphatthirachanchai et al. (2023). Alternative School Management Based on the Montessori ConceptMontessori: The Hope for Providing Inclusive Quality Education. Mahachulalongkornrajavidyalaya Journal.10(5), 301-310.
Natthanara Ratree. (2020). Quality of Work Life of Teachers in Private Kindergartens in Surat Thani Province. Master of Education Thesis. Graduate School: Sukhothai Thammathirat Open University.
Ladawan Petcharoen et al. (2019). Statistics for Research and Techniques Using SPSS. 3rd ed.Bangkok: Charoen Dee Man Kong Printing.
Wassika Rumakham. (2020). The Relationship between the Effectiveness of Private Schools in Pathum Thani Province andthe Job Satisfaction of Teachers in Bangkok.STOUJournalofEducation,13(2),fromhttps://ir.stou.ac.th/bitstream/123456789/681/1/44303.pdf.
Office of the Secretary of the National Education Council. (2015). Alternative Education in Thailand. Bangkok: V.T.C.Communication.
National Economic and Social Development Board. (2017). National Economic and Social Development Plan No. 12 (2017-2021). National Legislative Assembly. 2014. Royal Gazette.
Office of the Private Education Commission. (2024). Private Education Statistics Report 2024.Retrieved January 10, 2025, from https://opec.go.th/stat.
Arawin Woraprawat. (2020). The Learning School Conditions of Private Educational Institutions under the Office of the Private Education Commission, Mueang District, Nakhon Sawan Province. Thesis. Master of Education. Graduate School: Naresuan University.