การศึกษาสภาพแวดล้อมการเป็นผู้ประกอบการธุรกิจในแขวงหลวงพระบาง สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพแวดล้อมการเป็นผู้ประกอบการธุรกิจในเมืองหลวงพระบาง สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ประชากรกลุ่มผู้ให้ข้อมูลแบ่งออกเป็น 6 กลุ่ม ได้แก่ ธุรกิจนำเที่ยว ธุรกิจที่พักแรม ธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม ธุรกิจจำหน่ายสินค้าและของที่ระลึก ธุรกิจคมนาคมขนส่ง ธุรกิจนันทนาการและธุรกิจเพื่อความบันเทิง ซึ่งเป็นผู้ประกอบการธุรกิจท่องเที่ยวบริเวณหลวงพระบาง จำนวน 35 คน เครื่องมือใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์ การสังเกต การสนทนากลุ่มย่อย แล้วทำการวิเคราะห์ สังเคราะห์เนื้อหาตามประเด็นที่ศึกษา จากนั้นนำเสนอในรูปแบบเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า สภาพแวดล้อมการเป็นผู้ประกอบการธุรกิจในเมืองหลวงพระบาง สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ประกอบด้วย ธุรกิจที่พัก ธุรกิจร้านอาหารและเครื่องดื่ม ธุรกิจขนส่ง ธุรกิจขายสินค้าที่ระลึก ธุรกิจบริการการท่องเที่ยว ได้มีการปรับและเปลี่ยนแปลงด้านการตลาด ด้านการเงิน ด้านพนักงาน ด้านเศรษฐกิจ ด้านเทคโนโลยี ด้านคู่แข่งขัน ด้านลูกค้า ในรูปแบบใหม่เพื่อให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงในโลกปัจจุบัน จึงงานชิ้นนี้เป็นประโยชน์ต่อผู้ประกอบการธุรกิจในแขวงหลวงพระบางและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง รวมถึงนักวิชาการในแง่การนำข้อมูลเพื่อการพัฒนาผู้ประกอบการธุรกิจการท่องเที่ยวในแขวงหลวงพระบาง เพื่อให้อุตสาหกรรมท่องเที่ยวประสบผลสำเร็จในการดำเนินธุรกิจและเป็นตัวขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจให้ยั่งยืนต่อไป
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆบทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
บงกชมาศ เอกเอี่ยม และธรณินทร์ เสนานิมิต. (2565). การจัดการออรแกนิคฟารมสเตยเพื่อรองรับตลาดนักทองเที่ยวเฉพาะกลุมสนใจในบานปางเติม อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร. 5 (1), 44-63.
ปาริฉัตร ตู้ดำ, นวิทย์ เอมเอก & สุทธิพร บุญมาก. (2560). สถานการณ์ กลยุทธ์และการปรับตัวของผู้ประกอบการที่พักในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ. 10 (3), 800-818.
เปรมิกา สมสุข และสอาด บรรเจิดฤทธิ์. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จทางธุรกิจอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของผู้ประกอบการรุ่นใหม่ในเขตพื้นที่ภาคตะวันตกของประเทศไทย. วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 14 (3), 83-91.
พรนภา เปี่ยมไชย. (2556). การบริหารธุรกิจขนาดย่อม. กรุงเทพมหานคร: ทริปเพิ้ล เอ็ดดูเคชั่น.
ภูธร เก้าดวงมณี และศิริพันธุ์ จุรีมาศ. (2565). ศึกษารูปแบบการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ที่พึงประสงคของธุรกิจโรงแรมในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์. 5(2), 98-112.
สีทะลอน สีโพไช และภัทรธิรา ผลงาม. (2563). การพัฒนารูปแบบการจัดการการส่งเสริมการลงทุนในแขวงหลวงพระบาง สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. สักทอง : วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (สทมส.). 26 (3), 155-169.
หมอนแก้ว จิตตะลาด และ ศิริพันธุ์ จุรีมาศ. (2565). กลยุทธ์การจัดการทรัพยากรมนุษย์ของธุรกิจพลังงานไฟฟ้าในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร. 5 (2), 81-95.
ศศิธร สุริยะพรหม. (2557). ปัจจัยความสำเร็จของธุรกิจบริการอาบน้าและตัดแต่งขนสุนัขในอำเภอเมืองเชียงใหม่. สารนิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ภาษาอังกฤษ
Chittalath, M. & Jureemas, S. (2022). Human Resource Management Strategy of The Electric Power Business in The Lao People’s Democratic Republic. School of Administrative Studies Academic Journal. 5 (2), 81-95.
Dess, G.G., Lumpkin, G.T., & Taylor, M.L. (2005). Strategic management: Creating competitive advantage. New York: McGraw-Hill.
Ek-Iem, B. & Senanimitr, T. (2021). Organic Farm Stay Management to Accommodate the Niche Tourist Market in Ban Pang Term, Samoeng District, Chiang Mai. School of Administrative Studies Academic Journal. 5 (1), 44-63.
Jittangwattana, B. (2005). Tourism Industry Thailand’s Never-Ending Business. Bangkok: C.P. Book Standard.
Kaodouangmany,P. & Jureemas,S. (2022). Desirable Human Resource Development Model of Hotel Business in Lao People’s Democratic Republic. School of Administrative Studies Academic Journal. 5 (2), 98-112.
Khlaijai, K. & Charoentrakulpeeti, W. (2022). Factors affecting the decision-making of providers of logistics transportation for agricultural processed food entrepreneurs In Sansai District, Chiang Mai Province. Journal of Peace Periscope. 3 (2),13-22.
Kojima, K. (1978). Direct Foreign Investment. Japan: A Japanese Model of Multinational Business Operations.
Koumsub, P. (2001). The principle of investment. (12 th ed.). Bangkok: Thammasat University.
Luang Prabang Provincial Department of Information, C. a. T. (2020). The 2019 annual report and plan for 2020 Luang Prabang province. Luang Prabang province, Lao PDR.
Min, Z. & Baishou, F. (2006). Tourism Handicraft Commercialization and Authenticity. Taipei: Folklore Research.
Muenjaisroy, T. & Charoentrakulpeeti, W. (2022). Accessibility Level of Public Transportation with GIS Application: A case study in Lamphun. Journal of Social Sciences and Modern Integrated Sciences. 3 (2), 43-53.
Piamchai, P. (2013). Small Business Administration. Bangkok: Triple Education.
Siphoxay, S. & Phon-ngam, P. (2020). Development of Investment Promotion Management Models in Luang Prabang City, Lao People’s Democratic Republic (Lao PDR). The Golden Teak : Humanity and Social Science Journal (GTHJ. 26 (3), 155-169.
Somsuk, P. & Saard Banchirdrit, S. (2019). Factors affecting the Business Success in Tourism industry of new Generation Entrepreneurs in Western Part of Thailand. Journal of Humanities and Social Sciences Valaya Alongkorn. 14 (3), 83-91.
Suriyaprom, S. (2014). Success Factors of Dog Bathing and Grooming Service Business in Muang District, Chiang Mai. Master of Business Administration thesis Chiang Mai University.
Thudam, P., Amage, N & Bunmak, S. (2017). Situation, strategic and adaptation of accommodation business entrepreneurs in three southern border provinces. Veridian E-Journal,Silpakorn University. 10 (3), 800-818.
Tourism Development Sector. (2020). Annual report 2020. Department of Information, Culture and Tourism, Luang Prabang province: Luang Prabang printing.
Bogdanor, V. (1999). Devolution in the United Kingdom. Oxford: Oxford University Press.
Wheelen, T. L. & Hunger, J. D. (2006). Strategic Management and Business Policy. (10th ed). New Jersey: Pearson Prentice Hall.