การวิเคราะห์คุณค่าผู้สูงอายุ : กรณีศึกษา อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการรับรู้คุณค่าในตัวเองของผู้สูงอายุในอำเภอเมืองขอนแก่น 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณค่าผู้สูงอายุในอำเภอเมืองขอนแก่น และ 3) เพื่อศึกษาการพึ่งพาสวัสดิการผู้สูงอายุในอำเภอเมืองขอนแก่น ซึ่งเป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลจากผู้สูงอายุ จำนวน 200 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสําเร็จรูปสำหรับวิเคราะห์หาข้อมูลทางสถิติ และนำเสนอผลการวิจัยในรูปของตารางการวิเคราะห์ข้อมูล
ผลการวิจัยพบว่า ผู้สูงอายุในอำเภอเมืองขอนแก่น รับรู้คุณค่าในตัวเอง 4 ด้าน คือ คุณค่าด้านสมรรถนะ คุณค่าด้านความสำคัญ คุณค่าด้านความมีอิสระ และคุณค่าด้านคุณความดี ส่วนปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณค่าผู้สูงอายุ ได้แก่ 1) ปัจจัยด้านสมรรถนะ คือ ความสามารถในการทำกิจกรรมในชีวิตประจำวัน การหาปัจจัยดำรงชีวิต และสมรรถนะทางปัญญา 2) ปัจจัยด้านความสำคัญ คือ มีความสัมพันธ์ที่ดีในครอบครัว และการอยู่ในสังคมที่ดี 3) ปัจจัยด้านความมีอิสระ คือ มีอิสระรับรู้ มีอิสระในการจัดการและควบคุมตนเอง มีอิสระทางด้านจิตใจ มีอิสระในการใช้ชีวิต และจัดการทรัพย์สมบัติได้ด้วยตนเอง 4) ปัจจัยด้านคุณความดี คือ การวางตัวที่เหมาะสมกับวัย การมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ การปฏิบัติตามกฎหมาย คำสอนทางศาสนา และมีจิตสำนึกที่ดี โดยพบว่า มีแนวทางการสร้างคุณค่าผู้สูงอายุ 4 ส่วน คือ การส่งเสริมให้ผู้สูงอายุตระหนักถึงคุณค่าในตัวเอง การพัฒนาคุณค่าผู้สูงอายุ คุณค่าผู้สูงอายุวิถีใหม่ และสวัสดิการที่มีคุณภาพ
ผลการวิจัยพบว่า ผู้สูงอายุในอำเภอเมืองขอนแก่น รับรู้คุณค่าในตัวเอง 4 ด้าน คือ คุณค่าด้านสมรรถนะ คุณค่าด้านความสำคัญ คุณค่าด้านความมีอิสระ และคุณค่าด้านคุณความดี ส่วนปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณค่าผู้สูงอายุ ได้แก่ 1) ปัจจัยด้านสมรรถนะ คือ ความสามารถในการทำกิจกรรมในชีวิตประจำวัน การหาปัจจัยดำรงชีวิต และสมรรถนะทางปัญญา 2) ปัจจัยด้านความสำคัญ คือ มีความสัมพันธ์ที่ดีในครอบครัว และการอยู่ในสังคมที่ดี 3) ปัจจัยด้านความมีอิสระ คือ มีอิสระรับรู้ มีอิสระในการจัดการและควบคุมตนเอง มีอิสระทางด้านจิตใจ มีอิสระในการใช้ชีวิต และจัดการทรัพย์สมบัติได้ด้วยตนเอง 4) ปัจจัยด้านคุณความดี คือ การวางตัวที่เหมาะสมกับวัย การมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ การปฏิบัติตามกฎหมาย คำสอนทางศาสนา และมีจิตสำนึกที่ดี โดยพบว่า มีแนวทางการสร้างคุณค่าผู้สูงอายุ 4 ส่วน คือ การส่งเสริมให้ผู้สูงอายุตระหนักถึงคุณค่าในตัวเอง การพัฒนาคุณค่าผู้สูงอายุ คุณค่าผู้สูงอายุวิถีใหม่ และสวัสดิการที่มีคุณภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆบทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กรมกิจการผู้สูงอายุ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2562). มาตรการขับเคลื่อนระเบียบวาระแห่งชาติเรื่องสังคมสูงอายุ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์ พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2562). สถิติผู้สูงอายุไทย 77 จังหวัด. สืบค้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน 2564, จาก https://www.dop.go.th/th/know/ side/1/1/335.
กรมสุขภาพจิต. (2562). รายงานตัวเลขการฆ่าตัวตายในประเทศไทย.สืบค้นเมื่อ 9 กันยายน 2564, จาก https://www.dmh.go.th/report/suicide/age.asp.
จิณณ์ณิชา พงษ์ดี และปิยธิดา คูหิรัญญรัตน์. (2563). การประเมินความต้องการจำเป็นในการส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุ ตำบลนาเสียว อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ. วารสารการพยาบาลและสุขภาพ สสอท, 2(2) 14-27.
ดวงกมล ทองอยู่. (2557). แนวทางการพัฒนาการเห็นคุณค่าในตนเองของวัยรุ่นตามทฤษฎีการรับรู้ความสามารถของตน. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 4(2), 197-190.
บรรลุ ศิริพานิ. (2553). สร้างกายใจให้แข็งแรง: คู่มือดูแลตนเองของผู้สูงวัยพร้อมข้อมูลสิทธิ ประโยชน์ และสวัสดิการที่ควรรู้. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.
แผนงานพัฒนานวัตกรรมเชิงระบบเพื่อการสร้างเสริมสุขภาพจิต. (2560). การส่งเสริมสุขภาพจิต: แนวคิด หลักฐาน และแนวทางปฏิบัติ. เชียงใหม่: วนิดาการพิมพ์.
ภัทรธิรา ผลงาม. (2555). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมเพื่อส่งเสริมสุขภาวะของผู้สูงอายุในประเทศ ไทยและญี่ปุ่น. รายงานการวิจัย. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.
รัชชนก กลิ่นชาติ. บทบาทของพยาบาลในการร่วมพัฒนาชุมชนที่เป็นมิตรกับผู้สูงอายุ. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี. ปีที่ 31 (1), 189-197.
สุกัญญา วชิรเพชรปราณี. (2553). บทบาทผู้สูงอายุที่อยู่กับครอบครัวอย่างมีสุขในชุมชนกึ่งเมือง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีนครราชสีมา, 16(1), 50-59.
ภาษาอังกฤษ
Department of Elderly Affairs Ministry of Social Development and Human Security. (2019).
Measures to drive the National Agenda on Aging Society (Revised Edition). Second Edition, Bangkok: Amarin Printing and Publishing Public Company Limited.
Department of Elderly Affairs. (2019). Statistics of Thai elderly in 77 provinces. Retrieved on September 1, 2021, from https://www.dop.go.th/th/know/ side/1/1/335.
Department of Mental Health. (2019). Report on the number of suicides in Thailand. Retrieved on September 9, 2021, from https://www.dmh.go.th/ report/suicide/age.asp.
Jinnicha Pongdee and Piyathida Kuhirunyarat. (2020). Assessment of needs and necessities for health promotion of the elderly in Na Siew Subdistrict, Mueang District, Chaiyaphum Province. Journal of Nursing and Health, NESDB. 2(2), 14-27.
