อำนาจผี บารมีพุทธ: พื้นที่ความเชื่อเชิงอุดมการณ์ทางศาสนาในนวนิยายจินตนิยม เรื่อง “มิติที่สาม”
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอำนาจผี บารมีพุทธ: พื้นที่ความเชื่อเชิงอุดมการณ์ทางศาสนาในนวนิยายจินตนิยมเรื่องมิติที่สามของ ตรี อภิรุม โดยใช้กรอบแนวคิดด้านอุดมการณ์และพุทธศาสนา ซึ่งศึกษาใน 4 ประเด็น ได้แก่ 1) บทบาทของผู้นำสตรีในฐานะผู้ถูกกระทำ 2) อำนาจผี: ไสยศาสตร์ดำและพลังเหนือธรรมชาติ 3) บารมีพุทธ: พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์กับความเชื่อทางพุทธศาสนา 4) พื้นที่ความเชื่อเชิงอุดมการณ์ทางพุทธศาสนา ผลการศึกษาพบว่า 1) บทบาทของผู้นำสตรีในฐานะผู้ถูกกระทำ เป็นการเสนอภาพผลบุญบารมีของผู้เจริญอุโบสถศีล คฤหัสน์ผู้เจริญภาวนาเพื่อต่อต้านอำนาจไสยศาสตร์จากกลุ่มหมอผีด้วยความเชื่อมั่นในศาสนธรรมของพุทธศาสนา จนได้รับผลบุญจากธรรมรักษานารี 2) อำนาจผี: ไสยศาสตร์ดำและพลังเหนือธรรมชาติ เป็นการเสนอความเชื่อในสิ่งเร้นลับที่ก่อให้เกิดพฤติกรรมต่าง ๆ ของบุคคลและสังคม กลายเป็นพื้นที่ประกอบพิธีกรรมทางไสยศาสตร์ดำของหมอผีจอมขมังเวทย์ 3) บารมีพุทธ: พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์กับความเชื่อทางพุทธศาสนา เป็นการเสนอความมหัศจรรย์ในแง่พุทธศาสนาฝ่ายอรัญวาสีที่เน้นการปฏิบัติบำเพ็ญกุศลทำจิตให้บริสุทธิ์โดยการ “เจริญวิปัสสนากรรมฐาน” และ “เจริญสมถกรรมฐาน” เพื่อให้หลุดพ้นจากภยันตรายจากการถูกปองร้าย และการทำคุณไสยของหมอผีผู้เป็นศัตรู 4) พื้นที่ความเชื่อเชิงอุดมการณ์ทางพุทธศาสนา เป็นการเสนอจุดยืนของผู้ประพันธ์ คือเชื่อมั่นการปกครองของสยามประเทศแบบ “เทวราชา” ที่เชื่อว่าพระมหากษัตริย์คือผู้มีความศักดิ์สิทธิ์สูงส่งและมีความเมตตากรุณา ซึ่งเป็นผลมาจากการนับถือพุทธศาสนา
Article Details
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆบทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ประกอบสร้าง. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ตรี อภิรุม. (2551). มิติที่สาม. (พิมพ์ครั้งที่2). นนทบุรี: อุทยานความรู้.
ธเนศ วงศ์ยานนาวา. (2556). เขียนหญิง : อำนาจ โยนี และการเขียนของลึงค์. กรุงเทพฯ: Unfinished Project
Publishing, สนพ.
ธีระพงษ์ มีไธสง. (2560). ผีกับพุทธการผสมผสานทางความเชื่อ. กรุงเทพ: อินทนิล.
บุญเหลือ โจมโน. (2556). ภาษาบาลีสันสกฤตในภาษาไทย. กรุงเทพฯ: แดเน็กซ์ อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น.
ปริตตา เฉลิมเผ่า กออนันตกูล. (2546). เจ้าแม่ คุณปู่ ช่างซอ ช่างฟ้อน และเรื่องอื่น ๆ ว่าด้วย พิธีกรรมและ
นาฏกรรม. กรุงเทพ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร.
วลีรัตน์ สิงหรา. (2528). เรื่องเหนือธรรมชาติในนวนิยายของจินตวีร์ วิวัธน์. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ประสานมิตร.
วินทร์ เลียววาริณ. (2560). 16 องศาเหนือ. กรุงเทพฯ: 113.
ศรีศักร วัลลิโภดม. (2562). พระพุทธศาสนาและความเชื่อของสังคมไทย (พิมพ์ครั้งที่3). กรุงเทพฯ: มูลนิธิเล็ก-
ประไพ วิริยะพันธ์.
สน สีมาตรัง. (2550). คติความเชื่อไตรภูมิและจักรวาลวิทยา ในจิตรกรรมฝาผนังไทย. กรุงเทพฯ: คณะมัณฑนศิลป์
มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สายชล สัตยานุรักษ์. (2557). 10 ปัญญาชนสยาม เล่ม2. กรุงเทพฯ: Openbooks.
สายทิพย์ ภาณุทัต. (2555). ผีสางและเทวดา. กรุงเทพฯ: ฟอร์มิก.
อมรา พงศาพิชญ์. (2543). ความหลากหลายทางวัฒนธรรม (กระบวนทัศน์และบทบาทในประชาสังคม).
(พิมพ์ครั้งที่2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.