การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมเพื่อการส่งเสริมโครงการรักนวลสงวนตัว ของนักเรียนโรงเรียนปรางค์กู่ อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาภูมิหลังความเป็นมาของโครงการรักนวลสงวนตัว หลักพุทธธรรมในการส่งเสริมการรักนวลสงวนตัวที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท และแนวทางการประยุกต์หลักพุทธธรรมในการส่งเสริมการรักนวลสงวนตัวของนักเรียนโรงเรียนปรางค์กู่ อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสานทั้งเชิงเอกสารและคุณภาพ มีการสัมภาษณ์เชิงลึกกลุ่มตัวอย่างจำนวน 16 รูป/คน ผลการวิจัยพบว่า 1) ภูมิหลังความเป็นมาของโครงการรักนวลสงวนตัวฯ เกิดขึ้นจากการจัดตั้งกลุ่ม เพื่อทำโครงการเยาวชนทำความดีถวายในหลวง มีจุดมุ่งหมายเพื่อลดภาวะเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์ในวัยเรียนของนักเรียนโรงเรียนปรางค์กู่ ระดับชั้นมัธยมศึกษา ในปี 2549 จนถึงปัจจุบัน โดยได้รับการสนับสนุนจากโรงเรียนปรางค์กู่ 2) หลักพุทธธรรมที่นำมาประยุกต์ใช้ในการส่งเสริมการรักนวลสงวนตัวฯ ได้แก่ หลักเบญจศีลเบญจธรรม ปรโตโฆสะและโยนิโสมาสิการ หิริโอตตัปปะ สติสัมปชัญญะ ฆราวาสธรรม 4 สัปปุริสธรรม 7 อินทรีย์ 6 และสมถะวิปัสสนากัมมัฏฐาน 3) แนวทางการประยุกต์พุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการรักนวลสงวนตัว โดยนำหลักธรรมดังกล่าวไปจัดกิจกรรมต่าง ๆ เกี่ยวกับโครงการรักนวลสงวนตัวฯ ทั้งการจัดสัมมนา อบรม บรรยายเทศนาสั่งสอน เพื่อสร้างภูมิคุ้มกันทั้งด้านกาย ทักษะการดำเนินชีวิต จิตใจ และปัญญา โดยคำนึงถึงพื้นฐานปัจจัย 2 ประการ คือ ปัจจัยภายใน ได้แก่ โยนิโสมนสิการ คือ การคิดไตร่ตรองอย่างแยบคายรอบด้าน และปัจจัยภายนอก ได้แก่ ปรโตโฆสะ คือ การเสพสิ่งแวดล้อมที่ดีทางสังคมเพื่อก่อให้เกิดสัมมาทิฏฐิซึ่งเป็นต้นทางของความดีงามให้นักเรียนตระหนักถึงคุณค่าความสำคัญในการรักนวลสงวนตัว เพื่อการป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ในวัยเรียนได้อย่างถูกต้องและเหมาะสม
Article Details
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆบทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ณิฐินันท์ วิชัยรัมย์. (2545). การศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นฤมล สุขศิริ. (2556). อิทธิพลของสื่อที่ส่งผลต่อความเสี่ยงของการมีเพศสัมพันธ์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา โรงเรียนในเขตอำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฎหมู่บ้านจอมบึง.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2557). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย, พิมพ์ครั้งที่ 39. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระไพศาล วิสาโล. (2560). การเสริมสร้างพลังทางศีลธรรมในสังคมไทย. จาก http://www. visalo.org/article/budKarnsermsang.htm.
รางวัล สุขี. (2551). ปัจจัยเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย กรณีศึกษาจังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
ลือชัย ศรีเงินยวง. (2552). คู่มือการทำงานเพื่อนำหลักพุทธธรรมมาแก้ปัญหาสุขภาพทางเพศและการเจริญพันธ์ของวัยรุ่น. กรุงเทพมหานคร: องค์การการศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ.
สำนักอนามัยการเจริญพันธุ์ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2547). สถิติการคลอดของแม่วัยรุ่นประเทศไทย ปี พ.ศ. 2556. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก ในพระบรมราชูปถัมภ์.
