พุทธจริยศาสตร์กับการพัฒนาจริยธรรมของผู้นำครอบครัว : จุดเริ่มต้นการแก้ปัญาสังคม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ทราบถึงความสัมพันธ์ระหว่างพุทธจริยศาสตร์กับการพัฒนาจริยธรรมของผู้นำครอบครัวเพื่อแก้ไขปัญหาสังคม เพื่อให้ทุกคนตระหนักว่าเราเป็นส่วนหนึ่งของสังคม สังคมจะดีไม่ได้หากเราไม่ทำตัวเองให้ดี ซึ่งผู้นำครอบครัวมีอิทธิพลต่อสมาชิกในครอบครัวเป็นอย่างสูงโดยเฉพาะเยาวชนดังนั้น หากผู้นำครอบครัวทำหน้าที่ของตนเองให้ดี และมีการพัฒนาจริยธรรมในตนเองอยู่ตลอดเวลา โดยยึดหลักทางสายกลางของพระพุทธเจ้าก็ย่อมที่จะส่งผลถึงสมาชิกใสครอบครัวให้มีพฤติกรรมที่ดีงามถูกต้องตามกาลเทศะตามไปด้วย เนื้อหาของบทความนี้ประกอบไปด้วย ความหมายของคำว่าพุทธจริยศาสตร์ และเนื้อหาสาระที่สำคัญ ความหมายของคำว่าศีลธรรม คุณธรรม จริยธรรม และการพัฒนาจริยธรรม และเหตุผลที่ว่าทำไมผู้นำครอบครัวจึงต้องเป็นแบบอย่างที่ดี โดยใช้ทฤษฎีการเรียนรู้ทางปัญญาสังคมตามแนวคิดของอัลเบีร์ตแบนดูรา (Albert Bandura) นักจิตวิทยาชาวแคนาดา เพื่อที่จะสะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของผู้นำครอบครัวที่มีต่อสมาชิกในครอบครัว
Article Details
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆบทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ธานินทร์ กรัยวิเชียร. (2551). ปาฐกถาพิเศษในพิธีเปิดงานสมัชชาคุณธรรมแห่งชาติและตลาดนัดคุณธรรม คร้ังที่ 3 คุณธรรมและ
จริยธรรมในสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: เด่นศิลป์การพิมพ์.
นภัสวรรณ ปรางค์พันธ์ุ. (2551). การศึกษาพัฒนาคุณธรรมผู้นำเยาวชนตามหลักฆราวาสธรรม 4. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหา
บัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
บุญมี แท่นแก้ว. (2530). จริยศาสตร์ (ETHICS). กรุงเทพมหานคร: สหวิทยาลัยรัตนโกสินทร์บ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2539). การศึกษากับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์การศาสนา.
_________. (2546). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์คร้ังที่ 11). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราช
วิทยาลัย.
พระเมธีธรรมาภรณ์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2533). พุทธศาสนากับปรัชญา. กรุงเทพมหานคร: บริษัท อมรินทร์ พริ้นติ้ง กรุ๊ป จำกัด
พระราชวรมุนี (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2542). การคณะสงฆ์กับ พรบ.การศึกษาแห่งชาติ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณ
ราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหา
จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2539). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: อักษรเจริญทัศน์.
__________. (2540). พจนานุกรมศัพท์ปรัชญา อังกฤษ-ไทย. กรุงเทพมหานคร: อรุณการพิมพ์.
วศิน อินทสระ. (2528). มนุษย์และแนวทางการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์อมรการพิมพ์.
__________. (2529). จริยศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์บรรณาคาร.
วิภาพร มาพบสุข. (2540). จิตวิทยาทั่วไป. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.
ศรีธรรม ธนะภูมิ. (2535). พัฒนาการทางอารมณ์และบุคลิกภาพ. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหิดล.
สนิท ศรีสำแดง. (2544). ปรัชญาเถรวาท. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุพรรณี ไชยอำพร. (2550). รูปแบบแหล่งเรียนรู้ด้านคุณธรรมเพื่อการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ปริณาม
จำกัด.
สุพัตรา สุภาพ. (2536). สังคมและวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
สุรพล ไกรสราวุฒิ. (2551). ทัศนะเบื้องต้น : คุณธรรม - จริยธรรม - จรรยาบรรณ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
เอกวิทย์ ณ ถลาง. (2536). วิถีชีวิตสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
Bandura, A. (1977). Social Learning Theory. Englewood Cliffs, New Jeersey: Prentice-Hall lnc.
__________. and Richard H. Walters. (1963). Social learning and personality development. New York: Holt,
Rinehart and Winston.
