Transformational Leadership of School Administrators Affecting the Use of Information Technology of Schools under Yala Primary Educational Service Area Office 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The research aimed to 1) study the level of transformational leadership of school administrators, 2) study the level of information technology usage in school administration, 3) study the transformational leadership of school administrators that affects the use of information technology in the school, and 4) study the guidelines for developing transformational leadership that affects the use of information technology in schools under the Office of the Primary Educational Service Area 1, Yala. The sample group consisted of 302 teachers. The quantitative and qualitative research instruments were questionnaires and interviews. The statistics used for data analysis were frequency, percentage, mean, standard deviation, multiple regression analysis, and descriptive analysis.
The research results found that 1) the overall level of transformational leadership of school administrators under the Office of the Primary Educational Service Area 1, Yala was at a high level. 2) The overall level of information technology usage in schools under the Office of the Primary Educational Service Area 1, Yala was at a high level. 3) The transformational leadership of school administrators that affected the use of information technology in schools under the Office of the Primary Educational Service Area 1, Yala was found to have intellectual stimulation and individual consideration, which affected the use of information technology in schools under the Office of the Primary Educational Service Area 1, Yala. The four predictive variables together accounted for 63.4 percent. 4) Leaders should assign tasks that align with each individual’s skills, interests, and potential, while demonstrating empathetic, flexible, and supportive leadership. They should encourage challenging work, provide opportunities for learning and development, and enable individuals to fully utilize their unique strengths. At the same time, leaders should foster a respectful and inclusive work environment, engage in positive interactions, listen with understanding, and act as coaches or mentors to support individual career growth without losing sight of organizational goals, in order to drive sustainable and effective educational organizations.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆบทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
References
ภาษาไทย
ชนม์ชกรณ์ วรอินทร์. (2554). เอกสารประกอบการสอนรายวิชาการวัดผลและประเมินผลการศึกษา. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
ฐนิตนันท์ ทวีกระแสร์. (2557). การใช้หลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารสถานศึกษาสหวิทยาเขตเวียงเรือคำ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 25. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพมหานคร: สุวียาสาส์น.
พิทยา ดาคม. (2567). ทักษะการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหาร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระราชวุธ ปญฺญาวชิโร (เพชรไพร). (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล ตามหลักสัปปุริสธรรม 7 โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระปลัดอภิสิทธิ์ ธีรปญฺโญ (เล็กภิญโญ). (2560). การศึกษาภาวะผู้นำของผู้บริหารและบุคลากรทางการศึกษาตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษาในจังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาภานุวัฒน์ แสนคำ. (2558). การบริหารตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดลำปาง. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง.
ราชกิจจานุเบกษา. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. เล่มที่ 134. ตอนที่ 40 ก. วันที่ 6 เมษายน 2560.
สุวรรณนา มีเดช. (2555). การบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารสถานศึกษาอำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพัทลุง เขต 1. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ2567. พัทลุง: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพัทลุง เขต 1.
อภิญญา บุณยเกียรติ และพระมหาอุดร อุตฺตโร (มากดี). (2566). การบริหารสถานศึกษาเชิงพุทธ. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี. 6(1). 22.
ภาษาอังกฤษ
Dakhom P. (2024). 21st Century Educational Administration Skills Based on the Seven Sappurisadhamma Principles of Administrators under the Khon Kaen Primary Educational Service Area Office, Area 4. Buddhist Thesis Master of Science Program in Buddhist Educational Administration. Mahachulalongkornrajavidyalaya University. College.
Gazette R. (2017). Constitution of the Kingdom of Thailand B.E. 2560. Volume 134, Part 40. A. April 6, 2017.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Medet S. (2012). Personnel management according to the 7 Sappurisadhamma principles of educational administrators in Takhli District, Nakhon Sawan Province. Master of Buddhist Studies Thesis. Educational Administration Program. Mahachulalongkorn
rajavidyalaya University.
Office of the Secretary-General of the National Education Council. (2017). National Education Plan 2017-2036. Bangkok: Office of the Secretary-General of the National Education Council.
Phatthalung Primary Educational Service Area Office 1. (2024). Annual Action Plan for Fiscal Year 2024. Phatthalung: Phatthalung Primary Educational Service Area Office 1.
Phra Palad Aphisit Thirapanyo (Lekphinyo). (2017). A Study of Leadership of Administrators and Personnel in Education According to the Seven Sappurisadhamma Principles inBuddhist Studies Schools in the General Education Department in Khon Kaen Province. Master of Buddhist Studies Thesis in Educational Administration. Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
Phraratchawut Panyavachiro (Phetprai). (2018). Educational Administration in the Digital Age According to the Sappurisa Principle. Dhamma 7, Buddhist Studies School, General Education Department, Khon Kaen Province. Master of Buddhist Studies Thesis. Master of Buddhist Studies in Educational Administration. Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
Phra Mahaphanuwat Saenkam. (2015). Administration according to the 7 Sappurisadhamma principles of administrators of Buddhist schools in the General Education Department, Lampang Province. Master of Education Thesis, Department of Education Administration. Lampang Rajabhat University.
Srisat B. (2013). Preliminary research. 9th ed. Bangkok: Suwiyasasan. Thaweesak T. (2014). The use of the 7 Sappurisadhamma principles by administrators of educational institutions in Wiang Rueakham, Secondary Educational Service Area Office 25. Master of Buddhist Studies Thesis, Department of Educational Administration. Chulalongkorn Rajavidyalaya University.
Wora-in C. (2011). Teaching materials for the subject of Educational Measurement and Evaluation. Faculty of Educatio. Pibulsongkram Rajabhat University.
