ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการใช้ เทคโนโลยีสารสนเทศของสถานศึกษาสังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ศึกษาระดับการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการบริหารสถานศึกษา 3) ศึกษาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศของสถานศึกษา และ 4) ศึกษาแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่ส่งผลต่อการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลาเขต 1 กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ข้าราชการครู จำนวน 302 คน การวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ และการพรรณาวิเคราะห์
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 1 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) ระดับการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการปฏิบัติงานของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 1 โดยภาพรวม พบว่ามีค่าเฉลี่ยในระดับมาก 3) ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลาเขต 1 พบว่า ด้านการกระตุ้นทางปัญญา และด้านการคำนึงถึงความเป็นปัจเจกบุคคล ส่งผลต่อการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลาเขต 1 โดยตัวแปรพยากรณ์ทั้ง 4 ด้านร่วมกันพยากรณ์คิดเป็นร้อยละ 63.4 4) ผู้บริหารควรจัดสรรงานให้เหมาะสมกับทักษะ ความสนใจ และศักยภาพของผู้ร่วมงานแต่ละบุคคล พร้อมแสดงภาวะผู้นำที่เข้าใจ ยืดหยุ่น ใส่ใจ และสนับสนุนอย่างเหมาะสม ส่งเสริมการทำงานที่ท้าทาย เปิดโอกาสให้เรียนรู้ พัฒนา และใช้ศักยภาพเฉพาะตนอย่างเต็มที่ ควบคู่กับการสร้างสภาพแวดล้อมที่เคารพความแตกต่าง มีปฏิสัมพันธ์เชิงบวก รับฟังด้วยความเข้าใจ และทำหน้าที่เป็นโค้ชหรือที่ปรึกษาเพื่อสนับสนุนความก้าวหน้าในสายอาชีพ โดยไม่ละเลยเป้าหมายขององค์กร เพื่อขับเคลื่อนองค์กรการศึกษาอย่างยั่งยืนและมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆบทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
ชนม์ชกรณ์ วรอินทร์. (2554). เอกสารประกอบการสอนรายวิชาการวัดผลและประเมินผลการศึกษา. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
ฐนิตนันท์ ทวีกระแสร์. (2557). การใช้หลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารสถานศึกษาสหวิทยาเขตเวียงเรือคำ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 25. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพมหานคร: สุวียาสาส์น.
พิทยา ดาคม. (2567). ทักษะการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหาร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระราชวุธ ปญฺญาวชิโร (เพชรไพร). (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล ตามหลักสัปปุริสธรรม 7 โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระปลัดอภิสิทธิ์ ธีรปญฺโญ (เล็กภิญโญ). (2560). การศึกษาภาวะผู้นำของผู้บริหารและบุคลากรทางการศึกษาตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษาในจังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาภานุวัฒน์ แสนคำ. (2558). การบริหารตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดลำปาง. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง.
ราชกิจจานุเบกษา. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. เล่มที่ 134. ตอนที่ 40 ก. วันที่ 6 เมษายน 2560.
สุวรรณนา มีเดช. (2555). การบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารสถานศึกษาอำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพัทลุง เขต 1. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ2567. พัทลุง: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพัทลุง เขต 1.
อภิญญา บุณยเกียรติ และพระมหาอุดร อุตฺตโร (มากดี). (2566). การบริหารสถานศึกษาเชิงพุทธ. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี. 6(1). 22.
ภาษาอังกฤษ
Dakhom P. (2024). 21st Century Educational Administration Skills Based on the Seven Sappurisadhamma Principles of Administrators under the Khon Kaen Primary Educational Service Area Office, Area 4. Buddhist Thesis Master of Science Program in Buddhist Educational Administration. Mahachulalongkornrajavidyalaya University. College.
Gazette R. (2017). Constitution of the Kingdom of Thailand B.E. 2560. Volume 134, Part 40. A. April 6, 2017.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Medet S. (2012). Personnel management according to the 7 Sappurisadhamma principles of educational administrators in Takhli District, Nakhon Sawan Province. Master of Buddhist Studies Thesis. Educational Administration Program. Mahachulalongkorn
rajavidyalaya University.
Office of the Secretary-General of the National Education Council. (2017). National Education Plan 2017-2036. Bangkok: Office of the Secretary-General of the National Education Council.
Phatthalung Primary Educational Service Area Office 1. (2024). Annual Action Plan for Fiscal Year 2024. Phatthalung: Phatthalung Primary Educational Service Area Office 1.
Phra Palad Aphisit Thirapanyo (Lekphinyo). (2017). A Study of Leadership of Administrators and Personnel in Education According to the Seven Sappurisadhamma Principles inBuddhist Studies Schools in the General Education Department in Khon Kaen Province. Master of Buddhist Studies Thesis in Educational Administration. Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
Phraratchawut Panyavachiro (Phetprai). (2018). Educational Administration in the Digital Age According to the Sappurisa Principle. Dhamma 7, Buddhist Studies School, General Education Department, Khon Kaen Province. Master of Buddhist Studies Thesis. Master of Buddhist Studies in Educational Administration. Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
Phra Mahaphanuwat Saenkam. (2015). Administration according to the 7 Sappurisadhamma principles of administrators of Buddhist schools in the General Education Department, Lampang Province. Master of Education Thesis, Department of Education Administration. Lampang Rajabhat University.
Srisat B. (2013). Preliminary research. 9th ed. Bangkok: Suwiyasasan. Thaweesak T. (2014). The use of the 7 Sappurisadhamma principles by administrators of educational institutions in Wiang Rueakham, Secondary Educational Service Area Office 25. Master of Buddhist Studies Thesis, Department of Educational Administration. Chulalongkorn Rajavidyalaya University.
Wora-in C. (2011). Teaching materials for the subject of Educational Measurement and Evaluation. Faculty of Educatio. Pibulsongkram Rajabhat University.
