นิตยสารออนไลน์ Dabiq: เครื่องมือสื่อสารทางการเมืองของกลุ่มรัฐอิสลาม

บทคัดย่อ

               บทความวิจัยชิ้นนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์เนื้อหาของนิตยสารออนไลน์ Dabiq ของกลุ่มรัฐอิสลาม ซึ่งเป็นกลุ่มก่อการร้ายในประเทศซีเรียและอิรัก ผ่านทฤษฎีและแนวคิดที่เกี่ยวข้อง 3 ทฤษฎี ได้แก่ ทฤษฎีการสื่อสารทางการเมือง แนวคิดเกี่ยวกับการโฆษณาชวนเชื่อ และแนวคิดเรื่องความผิดปกติของข้อมูลข่าวสาร โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีประชากรและกลุ่มตัวอย่าง คือ นิตยสารออนไลน์ Dabiq ฉบับภาษาอังกฤษ จำนวน 15 ฉบับ รวม 941 หน้า ใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา

               ผลการวิจัยมีดังนี้ (1) การวิเคราะห์ผ่านทฤษฎีการสื่อสารทางการเมือง พบว่าเนื้อหาของนิตยสารออนไลน์ Dabiq มีความสอดคล้องกับความหมายของการสื่อสารทางการเมืองของ มานูเอล พาเรส ไอ มาอิคาส อีกทั้งยังมีกระบวนการสื่อสารที่สอดคล้องกับแบบจำลองการสื่อสารทางการเมืองของไบรอัน  แมคแนร์ และมีการวางกลยุทธการสื่อสารทางการเมืองเป็นอย่างดี โดยเฉพาะการกำหนดวัตถุประสงค์การถ่ายทอดสารในมิติต่าง ๆ (2) การวิเคราะห์ผ่านแนวคิดเกี่ยวกับการโฆษณาชวนเชื่อ พบว่า นิตยสารออนไลน์ Dabiq มีการสื่อสารในลักษณะที่มีการพยายามชักจูง โน้มน้าว หรือเข้าไปมีอิทธิพลทางจิตวิทยาต่อผู้รับสารเพื่อให้เกิดการคล้อยตามและเปลี่ยนทัศนคติไปตามความมุ่งหมายของกลุ่มรัฐอิสลาม มีการใช้เทคนิคโฆษณาชวนเชื่อ 7 ประการ ของอัลเฟรด แมคคลัง ลี และเอลิซาเบธ ไบรอัน ลี และ (3) การวิเคราะห์ผ่านแนวคิดเรื่องความผิดปกติของข้อมูลข่าวสาร พบว่า นิตยสารออนไลน์ Dabiq เผยแพร่เนื้อหาที่เป็นข้อมูลที่บิดเบือนและข้อมูลที่แฝงเจตนาร้าย