The Loneliness of Older Adults Associated with Various Types of Thai Families

Main Article Content

Chutamas Phuangcharoen
Sawitri Thayansin


The structures of Thai families have changed, and therefore increased the number of factors negatively affecting older adults. The most common is loneliness, which affects older adults and is closely related to mental state. The purpose of this research was to analyze and compare the level of loneliness of older adults in different family types and study the differences between personal factors, family factors, and social factors of the older adults toward the loneliness of the older adults within a variety of family types. The population was 346 older adults aged 60 years and over. The analysis found that 76% of older adults in the study have low levels of loneliness. The older adults in different family types had a statistically significant difference level of loneliness. The older adults who lived alone had a higher level of loneliness than others. Factors related to the moderate level of loneliness among the older adults within different family types were not participating in family activities of a parent-child family and income inadequacy in a three-generation family. The outcome of this research could be used to promote and improve care for older adults to reduce and prevent loneliness based on their specific family types.


Download data is not yet available.

Article Details

Author Biography

Sawitri Thayansin, National Institute for Child and Family Development, Mahidol University, Thailand

Corresponding author


• Arslantaş, H., Adana, F., Abacigil Ergin, F., Kayar, D., & Acar, G. (2015). Loneliness in elderly people, associated factors and its correlation with quality of life: A field study from Western Turkey. Iranian Journal of Public Health, 44(1), 43–50.
• Aylaz, R., Aktürk, Ü., Erci, B., Öztürk, H., & Aslan, H. (2012). Relationship between depression and loneliness in elderly and examination of influential factors. Archives of Gerontology and Geriatrics, 55(3), 548–554.
• Cacioppo, J. T., & Patrick, W. (2008). Loneliness: Human nature and the need for social connection. W. W. Norton & Co.
• Daly, C. (n.d.). Angklung. Instruments of the World.
• de la Cruz, L. A. (1986). On loneliness and the elderly. Journal of Gerontological Nursing,
o 12(11), 22-27.
• Eliopoulos, C. (2005). Gerontological Nursing (6th ed.). Lippincott William & Wilkins.
• Elsayed, E. B. M., El-Etreby, R. R., Ibrahim, A. A. W. (2019). Relationship between social support, loneliness, and depression among elderly people. International Journal of Nursing Didactics, 9(1), 39-47.
• Foundation of Thai Gerontology Research and Development Institute. (2015). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2558 [Situation of the Thai elderly 2015]. Printery.รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย-5
• Foundation of Thai Gerontology Research and Development Institute. (2016). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2559 [Situation of the Thai elderly 2016]. Printery.สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย-8
• Gumphan, S., Sangon, S., & Nintachan, P. (2016). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความว้าเหว่ในผู้สูงอายุ [Factors influencing loneliness in older adults]. The Journal of Psychiatric Nursing and Mental Health, 30(2), 50-68.
• Hortulanus, R., Machielse, A., & Meeuwesen, L. (2006). Social isolation in modern society. Routledge.
• Jumpadajamikon, A. (2014). อยู่อย่างไรให้เป็นสุขในวัยสูงอายุ [How to be happy in an elderly age]. RamaMental.
• Killeen, C. (1998). Loneliness: an epidemic in modern society. Journal of Advanced Nursing, 28(4), 762-770.
• Kositanon, W. (1999). ผลของการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่มตามแนวพิจารณาเหตุผล อารมณ์และพฤติกรรมต่อการลดความว้าเหว่ในผู้สูงอายุ / เรือเอกหญิงวัลลภา โคสิตานนท์ [The effect of group rational emotive behavior therapy on decreasing loneliness in the
o elderly]. [Unpublished master thesis]. Chulalongkorn University.
• Lauder, W., Mummery, K., & Sharkey, S. (2006). Social capital, age and religiosity in people who are lonely. Journal of Clinical Nursing, 15(3), 334–340.
• Noppamitra, D. (2017). การศึกษาเปรียบเทียบภาวะสมองเสื่อมและความว้าเหว่ของผู้สูงอายที่เข้าร่วมกิจกรรมการเล่นอังกะลุงและผู้สูงอายุที่ไม่ได้เข้าร่วมกิจกรรมการเล่นอังกะลุง [A comparative study of dementia and loneliness among the elderly between participants and non-participants of playing Angklung activity]. [Unpublished master thesis]. Mahidol University.
• Meesiri, T. (1998). การศึกษาความว้าเหว่ของผู้สูงอายุในชุมชนแออัดในเขตเทศบาลเมืองสุรินทร์ [A study of loneliness among the elderly in slum areas, Surin municipality, Changwat Surin]. [Unpublished master thesis]. Khon Kean University.
• Ministry of Social Development and Human Security. (2017). ชุดความรู้การดูแลตนเองและพัฒนาศักยภาพ ผู้สูงอายุ “สุขภาพดี” [Self-care knowledge set and develop the elderly "healthy"].
• Panya, C., Kangchai, W., & Somanusorn, S. (2014). ปัจจัยทำนายความว้าเหว่ของผู้สูงอายุที่เจ็บป่วยเรื้อรังในชุมชน [Factors predicting loneliness among elderly with chronic illness living in community]. The Journal of
o Faculty of Nursing Burapha University, 22(4), 1-12.
• Phimphachiyaboon, L. (2015). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความว้าเหว่ของผู้สูงอายุในศูนย์พัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุ [Factors influencing loneliness of the elderly in social welfare development center for older persons]. [Unpublished master thesis]. Burapha University.
• Promjun, T., & Suppapitiporn, S. (2014). ภาวะซึมเศร้า ความว้าเหว่ และการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุที่พักอาศัยในสถานสงเคราะห์คนชราบ้านบางแค และที่พักผู้สูงอายุของเอกชนในเขตกรุงเทพมหานคร [Depression, loneliness and self-esteem of the elderly in Bangkae home and private home for the aged in Bangkok]. Chulalongkorn Medical Journal, 58(5), 545-561.
• Rogers, B. L. (1989). Loneliness. Easing the pain of the hospitalized elderly. Journal of Gerontological Nursing, 15(8), 16-21.
• Russell, D. (1996). UCLA Loneliness Scale (Version 3): reliability, validity, and factor structure. Journal of Personality Assessment, 66(1), 20-40.
• Sampao, P. (2005). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะสุขภาพ สัมพันธภาพในครอบครัว ความว้าเหว่ และภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุ [Relationship of health status, family relations, and loneliness depression in older adults]. [Unpublished master thesis]. Mahidol University.
• Sirotamarat, P. (2010). ความว้าเหว่ การรับรู้ความสามารถของตนเอง การสนับสนุนทางสังคมและ ความผาสุกทางใจของผู้สูงอายุอําเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี [Loneliness, self-efficacy, social support and psychological well-being of the elderly at Amphoe Mueang, Nonthaburi Province]. [Unpublished master thesis]. Kasetsart University.
• Sombultawee, K., Yubtaisong, B., & Chamswang, A. (2014). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความว้าเหว่ของผู้สูงอายุ: กรณีศึกษาในตำบลปากน้ำปราณ อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ [Factors related to the loneliness of the elderly: Case of Paknampran, Pranburi, Prachuap Khiri Khan]. In Proceedings of the National Academic Conference of Educational Research (pp. 1190-1205). Prince of Songkla University.
• Sriram, P. (1996). การศึกษาความว้าเหว่และการปรับตัวของผู้สูงอายุในจังหวัดอ่างทอง [A study of loneliness and adaptation of the elderly in Ang Thong Province]. [Unpublished master thesis]. Mahidol University.
• Theeke, L. A. (2009). Predictor of loneliness in U.S. adults over age sixty-five. Archives of Psychiatric Nursing, 23(5), 387-396.
• Tilvis, R. S., Laitala, V., Routasalo, P. E., & Pitkälä, K. H. (2011). Suffering from loneliness indicates significant mortality risk of older people. Journal of Aging Research, 534781.
• Wangwun, P. (2010). ผลของกิจกรรมการเล่นอังกะลุงร่วมกับการใช้กระบวนการกลุ่มต่อความว้าเหว่ของผู้สูงอายุในบ้านพักคนชรา [The effect of using ankalung activity with group process on loneliness in older persons in residential home].
o [Unpublished master thesis]. Chulalongkorn University.
• Wu, Z. Q., Sun, L., Sun, Y. H., Zhang, X. J., Tao, F. B., & Cui, G. H. (2010). Correlation between loneliness and social relationship among empty nest elderly in Anhui rural area, China. Aging & Mental Health, 14(1), 108–112.
• Zimet, G. D., Dahlem, N. W., Zimet, S. G., & Farley, G. K. (1988). The Multidimensional Scale of Perceived Social Support. Journal of Personality Assessment, 52(1), 30-41.