การสร้างเครือข่ายป้องกันอาชญากรรมในจังหวัดภูเก็ต
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องการสร้างเครือข่ายป้องกันอาชญากรรมในจังหวัดภูเก็ต มีวัตถุประสงค์ เพื่อ (1) ศึกษาการสร้างเครือข่ายป้องกันอาชญากรรมในจังหวัดภูเก็ต (2) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการสร้างเครือข่ายป้องกันอาชญากรรมในจังหวัดภูเก็ต (3) เพื่อเปรียบเทียบปัจจัยที่ส่งผลต่อการสร้างเครือข่ายป้องกันอาชญากรรมในจังหวัดภูเก็ต (4) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการสร้างเครือข่ายป้องกันอาชญากรรมในจังหวัดภูเก็ตกับปัจจัยที่ส่งผลต่อการสร้างเครือข่ายป้องกันอาชญากรรมในจังหวัดภูเก็ต เป็นการวิจัยผสานวิธี (mixed methods methodology approach) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ประชาชนในชุมชน จาก 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอเมืองภูเก็ต อำเภอถลาง อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต คำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของทอมสัน (Thompson,1992) ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (multi-stage sampling) ได้กลุ่มตัวอย่างรวมทั้งสิ้น จำนวน 400 คน ผลการวิจัย พบว่า 1)ระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยที่ส่งผลต่อการสร้างเครือข่ายป้องกันอาชญากรรม ในภาพรวม อยู่ในระดับมาก โดยที่ปัจจัยทางด้านสังคม มีระดับความคิดเห็นสูงสุด รองลงมา คือ ปัจจัยทางด้านเศรษฐกิจ 2)ระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับพฤติกรรมของการสร้างเครือข่ายป้องกันอาชญากรรมในจังหวัดภูเก็ต มีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก โดยที่ด้านอาสาสมัครจิตอาสา มีระดับสูงสุด รองลงมา คือ ด้านความเชื่อถือศรัทธา 3)ประชาชนที่มีอายุและการศึกษา ที่แตกต่างกันจะมีผลต่อปัจจัยด้านสังคมและการเมืองที่แตกต่าง ส่วนปัจจัย เพศ และอาชีพที่แตกต่างกัน ไม่มีผลต่อการสร้างเครือข่ายป้องกันอาชญากรรม 4).ปัจจัยทางด้านเศรษฐกิจและปัจจัยด้านสังคม มีผลต่อพฤติกรรมการสร้างเครือข่ายป้องกันอาชญากรรม ส่วนปัจจัยทางด้านการเมืองและปัจจัยทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศไม่มีผลต่อพฤติกรรมการสร้างเครือข่ายป้องกันอาชญากรรม ข้อเสนอแนะที่ได้จากการวิจัยรูปแบบที่เหมาะสมของการสร้างเครือข่ายการป้องกันอาชญากรรมในจังหวัดภูเก็ต ในส่วนของหลักการของเครือข่ายการป้องกันอาชญากรรม คือ ให้ประชาชนดำเนินชีวิตด้วยหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
วิชิต อู่อ้น และอำนาจ วังจีน. (2550). การวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป SPSS.กรุงเทพฯ: พรินท์แอทมี.
สุพิศาล ภักดีนฤนาถ. (2556). แนวทางการปฏิบัติงานตามหลักการและทฤษฎีตำรวจสมัยใหม่. นนทบุรี: กรีนแอปเปิ้ล กราฟฟิคปริ้นติ้ง.
สำนักงานสถิติจังหวัดภูเก็ต. (2561). สถิติน่าสนใจในจังหวัด. สืบค้นจาก http://phuket.nso.go.th/ index. php.
เทอดเกียรติ วงศาโรจน์. (2557). การพัฒนารูปแบบการสร้างเครือข่ายปฏิบัติการชุมชนและมวลชนสัมพันธ์เพื่อการป้องกันอาชญากรรม. มหาวิทยาลัยศิลปากร, นครปฐม.
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ กองแผนงานอาชญากรรม. (2559). แนวทางการปฏิบัติหน้าที่ป้องกัน ปราบปรามอาชญากรรม. สืบค้นจาก http://thaicrimes.org/download/.
สุพจณ์ พรมพิทักษ์. (2557). ยุทธศาสตร์การสร้างเครือข่ายการป้องกันและปราบปรามอาชญากรรมในพื้นที่จังหวัดภาคเหนือตอนล่าง. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์, ปทุมธานี.
เอบีนิวส์ทูเดย์. (2561). เปิดสถิติ การก่อการร้ายทั่วโลก จากปี 2012 ถึงปัจจุบัน!. สืบค้นเมื่อวันที่ 29 มกราคม 2561. จาก https://www.abnewstoday.com/12588.
Choi, K., & Lee, J.-l. (2016). Assessment of the extent and prevalence of serial murder through criminological theories. สืบค้นจาก http://www.hrpub.org/ journals/article_info.php?aid=1609.
Thompson, Steven K. (1992). Adaptive Cluster Sampling. The American Statistical Association, 85(412).