ปลาร้า – ปลาแดก : การสื่อสารและผลิตซ้ำความหมาย “มิตรภาพ” ในความสัมพันธ์ไทย – ลาว
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้ต้องการศึกษาการสื่อสารความหมายปลาร้า – ปลาแดกในสังคมไทย และศึกษาการสื่อสารและผลิตซ้ำความหมายมิตรภาพผ่านปลาร้า – ปลาแดกในความสัมพันธ์ไทย – ลาว โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพในการศึกษาและเก็บข้อมูลในรูปแบบของการวิเคราะห์เอกสาร(Documentary analysis) สัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth interview) และการวิเคราะห์ตัวบท (Textual analysis) ผลการศึกษา พบว่า มีการรับรู้และให้ความหมายปลาร้า – ปลาแดก เป็น 2 ชุดใหญ่ คือ ชุดความหมายด้านบวกกับชุดความหมายด้านลบที่มีความเชื่อมโยงกับการเป็น “คนใน” และ “คนนอก” วัฒนธรรมปลาร้า – ปลาแดกอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งหากนำมาวิเคราะห์ร่วมกับองค์ประกอบทั้ง 6 ข้อของตัวบท (Message) มิตรภาพ จะนำมาซึ่งการจัดกลุ่มชุดความหมายด้านบวกออกเป็น 4 กลุ่ม ประกอบด้วย 1) วิถีชีวิต ภูมิปัญญาพื้นบ้าน องค์ความรู้ของสตรี ความสัมพันธ์ของเครือญาติ 2) ภาพตัวแทนความเป็นอีสาน ความเป็นลาว 3) สินค้าประจำท้องถิ่น สินค้าส่งออก ในฐานะของฝาก ของที่ระลึก 4) แหล่งรายได้และความสัมพันธ์กับการท่องเที่ยว โดยความหมายทั้ง 4 กลุ่มข้างต้นถูกเลือกขึ้นมาทำหน้าที่สื่อสารมิตรภาพในความสัมพันธ์ไทย–ลาว
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กำจร หลุยยะพงศ์. (2545). คู่รัก-คู่แค้น-คู่รักคู่แค้น : ความสัมพันธ์ของไทยกับอุษาคเนย์. รัฐศาสตร์สาร, 23(3), 161 – 186.
กำจร หลุยยะพงศ์. (2549).จากกบฏผีบุญสู่กองทัพปอบ (หวีดสยอง) : ว่าด้วยการต่อสู้ของอีสานและลาวในโลกความเป็นจริงและหนังผี. รัฐศาสตร์สาร, 27(3), 99 - 118.
กีรติพร ศรีธัญรัตน์. (2553). วิถีการบริโภคอาหารพื้นบ้านของคนรุ่นใหม่ภายใต้กระแสโลกาภิวัตน์ในเขตนครหลวงเวียงจัน สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. เอกสารประกอบการสัมมนาวิชาการ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโตโยต้าแห่งประเทศไทย.
ข่าวสดออนไลน์. (2553). ชมรมอีสานฯ ประท้วงดิว อริสรา บีบีหมิ่น"ลาว". สืบค้นจาก http://www.khaosod.co.th/view_newsonline.php?newsid=TVRJM05qRTNNREEyTXc9PQ.
เขียน ธีระวิทย์ เสมแย้ม อดิสรทาน และตะวัน มโนรมย์. (2544). ความสัมพันธ์ไทย-ลาวในสายตาคนลาว. รายงานวิจัย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จารุวรรณ ธรรมวัตร และคณะ. (2540). วัฒนธรรมการบริโภคอาหารของชาวอีสาน : การสืบสานภูมิปัญญาและมรดกจากธรรมชาติ. รายงานวิจัย. มหาสารคาม : อาศรมวิจัย คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ชาญวิทย์ เกษตรศิริ และ กาญจนี ละอองศรี, บรรณาธิการ. (2557). อาหารอีสาน : แซ่บ... อีหลี? ในอีสาน-ลาว-ขแมร์ศึกษา ในกรอบประชาคมอาเซียน. เอกสารสรุปการสัมมนาวิชาการประจำปี 2556. กรุงเทพฯ : มูลนิธิโตโยต้าแห่งประเทศไทย.
ชาติชาย มุกสง. (2549). การแพทย์และการสาธารณสุขในประวัติศาสตร์นิพนธ์ไทย: จากวาทกรรมชนชั้นนำสู่การตอบโต้การครอบงำอำนาจ ใน โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์ (บรรณาธิการ).พหุลักษณ์ทางการแพทย์กับสุขภาพในมิติสังคมวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร.
ชัยพงษ์ สำเนียง. (2558, มกราคม – มิถุนายน). ชุมชนจินตกรรม/ความชิดเชื้อทางวัฒนธรรม : สิ่งประกอบสร้างของความเป็นชาติ. มนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์ปริทัศน์, 3(1), 139-148.
ชุมพล แนวจำปา. (2535, กุมภาพันธ์). ปลาแดกกับความมั่นคงในชีวิตของชาวอีสาน. ศิลปวัฒนธรรม,13 (4), 92-96.
ดวงไช หลวงพะสี. (ม.ป.ป.). ชาติลาวและวัฒนธรรมลาว. เอกสารแปลฉบับที่ 1 ของมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย (เอกสารอัดสำเนา). (บุนสะวัน รัดตะนา, ผู้แปล) .
ธงชัย วินิจจะกูล. (2552, มกราคม – มิถุนายน). อ่าน Imagined Communities ของ Benedict Anderson หรือ IC ของ “ครูเบ็น”. ศิลปศาสตร์, 9(1), 163 – 193.
ทวีศักดิ์ เผือกสม. (2545). การแพทย์สมัยใหม่ในสังคมไทย: เชื้อโรค ร่างกาย และรัฐเวชกรรม. (รายงานการวิจัยในโครงการภูมิปัญญาทักษิณ). สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)
นันทิยา นางาม. (2551). การสืบทอดภูมิปัญญาและการพัฒนาปลาแดกบริเวณลุ่มน้ำลำปาว จังหวัดกาฬสินธุ์ เพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชน. ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
เนื้ออ่อน ขรัวทองเขียว. (2555). การรับรู้เกี่ยวกับ "ลาว" ในสังคมไทย. รายงานวิจัย. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.
________. (2559). เปิดแผนยึดล้านนา. กรุงเทพฯ : มติชน.
ประตูสู่อีสาน. (2560). วิญญาณที่ 5 ของชาวอีสาน. ค้นเมื่อ 5 ธันวาคม 2560, สืบค้นจากhttp://www.isangate.com/new/winyan-5-isan.html
ผู้จัดการออนไลน์. (2555). ไฮโซลาว “แอปเปิ้ล” ทนไม่ไหวถูก “โฟร์” ด่าลาว! ลามเป็นปัญหาระดับชาติ. ค้นเมื่อ 18 สิงหาคม 2560, สืบค้นจาก http://www.manager.co.th/ Entertainment/ViewNews.aspx?NewsID=9550000134939
ผู้จัดการออนไลน์. (2560). ปลาร้าปลาส้มขายดีแห่ซื้อเป็นของฝาก แม่ค้ารับทรัพย์วันละหลายหมื่น. ค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2560, สืบค้นจาก http://www.manager.co.th/QOL/ ViewNews. aspx?NewsID= 9600000038597
ผู้จัดการออนไลน์. (2548). ไผบ่กินปลาแดกก็บ่แม่นลาวเด้อ. ค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2560, สืบค้นจาก http://www.manager.co.th/Around/ViewNews.aspx?NewsID=9480000177773
ผู้จัดการออนไลน์. (2560). ติ่งเกาหลีวิจารณ์ “น้ำตาล” หน้าลาว! ด้าน “แอปเปิ้ล” ถาม จะลาวจะไทย มึ-จะทำไม?. ค้นเมื่อ 18 สิงหาคม 2560, สืบค้นจาก http://www.manager. co.th/South/ViewNews.aspx?NewsID=9600000009299
ฝ่ายวิชาการ สถาพรบุ๊คส์. (2558). อาหารและวัฒนธรรมการกินคนอาเซียน. กรุงเทพฯ: สถาพรบุ๊คส์.
พจน์ สัจจะ. (2540). โลกวัฒนธรรมของอาหาร. กรุงเทพฯ: แสงแดด.
พลวัฒน์ อารมณ์. (สิงหาคม 2558). ปลาเล็กปลาน้อย ยิ่งใหญ่ในรสชาติและคุณค่าอาหาร. นิตยสารครัว, 245(22), น.73.
พัฒนา กิติอาษา. (2555). สู่วิถีอีสานใหม่ ใน อภิราดี จันทร์แสง (บก.), ประวัติศาสตร์นอกขนบ, หน้า 75-161. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์อินทนิล.
พันทิป. ด่า"หน้าลาว"ไม่เป็นไร ด่า"ควาย"ถูกปรับ? คำถามจากชาวลาวท่านหนึ่ง. ค้นเมื่อ 18 สิงหาคม 2560, สืบค้นจาก https://pantip.com/topic/35222978.
พิษณุ จันทร์วิทัน. (2548). กงสุลไทยในเมืองลาว. กรุงเทพฯ: เนชั่นบุ๊คส์.
ภัทรพงศ์ คงวิจิตร. (2543). พื้นที่และความหมายของการท่องเที่ยวในเมืองหลวงพระบาง.วิทยานิพนธ์สังคมวิทยาและมานุษยวิทยามหาบัณฑิต คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
รุจน์ โกมลบุตร. (2559,พฤษภาคม – สิงหาคม). ไทยในสายตาสื่อลาว : ศึกษากรณีหนังสือพิมพ์ประชาชน (Pasaxon). วารสารศาสตร์, 9(2), 57 – 83.
วสิษฐ เดชกุญชร. (2538, สิงหาคม). ความ (ไม่) รู้เรื่องปลาร้า. ศิลปวัฒนธรรม, 16(10), 72 - 73.
วิภา อุตมฉันท์. (2543). ทัศนคติของผู้รับสารและผลกระทบที่เกิดจากสัญญาณวิทยุและโทรทัศน์ข้ามพรมแดน ไทย-ลาว. รายงานการวิจัย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิลุบล สินธุมาลย์. (2554). การรับรู้ประวัติศาสตร์ความสัมพันธ์ไทย-ลาว : ผ่านแบบเรียนประวัติศาสตร์ไทยและลาวชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 (ค.ศ.1975-2009). วิทยานิพนธ์อักษรศาสตร มหาบัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สมสุข หินวิมาน. (2558, มกราคม – เมษายน). “ได้กินไข่ดาวสดๆ คาวๆ หอมๆ ฟุ้งๆ อย่าลืมบ้านทุ่งที่กินผักบุ้งแกงคั่ว” : การสื่อสารอาหารข้ามชาติในกระแสโลกาภิวัตน์. วารสารศาสตร์, 8 (1), 81 – 118.
ส. พลายน้อย. (2545, มกราคม). ลาวบางกอก. ศิลปวัฒนธรรม, 23 (3), 98-103.
สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2538, สิงหาคม). กินข้าวกินปลา ปลาร้าปลาแดก อาหารยอดนิยม. ศิลปวัฒนธรรม, 16(10), 64 – 68.
สุชาดา ทวีสิทธิ์. (2552, มกราคม). พลเมืองจินตนาการกับคนลาวไร้รัฐที่ชายแดนภาคอีสาน. ศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี (ฉบับพิเศษ), ลุ่มน้ำโขงศึกษา สายน้ำ ผู้คน ชายแดน วัฒนธรรม การค้า การเมือง, 72 – 117.
สุภรัตน์ เชาวน์เกษม. (2544). ภาพลักษณ์ของประเทศไทยในทัศนะของคนลาว กรณีกำแพงนครเวียงจันทน์. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภูมิภาคศึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุชาวดี โหมกลาง. (2554). การศึกษาแนวทางการพัฒนาผลิตภัณฑ์ปลาร้าจากภูมิปัญญาพื้นบ้านของชุมชนลุ่มน้ำมูลเพื่อเพิ่มมูลค่าเชิงพาณิชย์. ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ศิริมิตร ประพันธ์ธุรกิจ. (2551). ความสัมพันธ์ไทย-ลาว ในสื่อบันเทิงไทย : ศึกษากรณีการประกอบสร้างอัตลักษณ์ความเป็นลาวจากภาพยนตร์เรื่อง หมากเตะโลกตะลึง. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศรีศักร วัลลิโภดม (บก.). (2541). วัฒนธรรมปลาแดก. หนังสือรวมบทความ เอกสารประกอบการประชุมทางวิชาการ. สกลนคร : อร่ามการพิมพ์.
ศรีศักร วัลลิโภดม และสุจิตต์ วงษ์เทศ (บก.). (2546). เกลืออีสาน ทุ่งกุลา อาณาจักรเกลือ 2500 ปี จากยุคแรกเริ่มล้าหลัง ถึงยุคมั่งคั่งข้าวหอม. กรุงเทพฯ : มติชน.
เอกลักษณ์ จารุกิจไพศาล. (2557). การแสดงอัตลักษณ์ของร้านอาหารอีสาน : กรณีศึกษาร้านอาหารอีสานในเขตกรุงเทพมหานคร. ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Chantal Mouffe. (1999). “Carl Schmitt and the Paradox of Liberal Democracy”, in The Challenge of Carl Schmitt. London : Verso. อ้างถึงใน ศิโรตม์ คล้ามไพบูลย์. (2543). การเมืองของความเป็นศัตรู : แง่คิดและปัญหาบางประการในความคิดทางการเมืองของคาร์ล ชมิทท์. รัฐศาสตร์สาร, 22(1), 98 - 126.
King, Preston and Smith, Graham M. (2007). Friendship in politics. New York : Routledge.
Lefferts, Leedom. (2005, September). Sticky Rice, Fermented Fish, and the Course of a Kingdom : The Politics of Food in Northeast Thailand. Asian Studies Review, 29, 247-258.
บทสัมภาษณ์
กฤษฎา ศรีสงคราม. (2560, 21 มิถุนายน). เจ้าหน้าที่สำนักงานพาณิชย์ จ.นครพนม. [บทสัมภาษณ์].
งามตา ยืนยง. (2560, 22 มิถุนายน). นักวิชาการพัฒนาชุมชนชำนาญการ จ.นครพนม. [บทสัมภาษณ์].
ณัฐภพ จำปา. (2560, 25 สิงหาคม). ผู้ช่วยหัวหน้ากลุ่มงานส่งเสริมการพัฒนาชุมชน จ.หนองคาย. [บทสัมภาษณ์].
พี่เนก. (2560, 21 มิถุนายน). เจ้าของกิจการน้ำปลาร้าบรรจุขวด. [บทสัมภาษณ์].
พี่โหน่ง. (256,3 มีนาคม). เจ้าของกิจการน้ำปลาร้าแม่น้อยส้มตำ จ.นครพนม. [บทสัมภาษณ์].
พูวง. (2560, 12 กันยายน). อดีตครูคนลาว. [บทสัมภาษณ์].
มนตรี คำวัน. (2560, 19 กรกฎาคม). เจ้าหน้าที่มหาวิทยาลัย. [บทสัมภาษณ์].
แม่ซั่น. (2560, 4 มีนาคม). กลุ่มแม่บ้านทำปลาร้าจังหวัดนครพนม. [บทสัมภาษณ์].
แม่นิด. (2560, 2 มีนาคม). แม่ค้าปลาร้าตลาดเทศบาลเมืองนครพนม. [บทสัมภาษณ์].
แม่แมว. (2560, 4 มีนาคม). กลุ่มแม่บ้านทำปลาร้าจังหวัดนครพนม. [บทสัมภาษณ์].
แม่ร้อย และ แม่จง. (2560, 1 มีนาคม). กลุ่มแม่บ้านทำปลาร้าจังหวัดนครพนม. [บทสัมภาษณ์].
แม่วิ. (2560, 5 มิถุนายน). แม่ค้าปลาร้าจังหวัดหนองคาย. [บทสัมภาษณ์].
แม่ศรี. (2560, 1 มีนาคม). แม่ค้าปลาร้าจังหวัดนครพนม. [บทสัมภาษณ์].
สิลิพะนม ทีละกุน. (2560, 12 กันยายน). คนดูแลสวนคนลาวประจำสถานกงสุลไทย ณ แขวงสะหวันนะเขต. [บทสัมภาษณ์].
สีพะจัน อินสีเชียงใหม่ และ พูวง. (2560, 15 กันยายน). แม่บ้านคนลาวประจำสถานกงสุลไทย ณ แขวงสะหวันนะเขต และ อดีตครูคนลาว. [บทสัมภาษณ์].
เสกสรร ศรีไพวรรณ. (2560, 20 กรกฎาคม). ผู้อำนวยการสำนักงาน ททท. จ.อุดรธานี. [บทสัมภาษณ์].
ศรีสุภรณ์ ชมศรีหาราชพร. (2560, 21 มิถุนายน). ผู้ช่วยผู้อำนวยการ ททท. สำนักงานนครพนม. [บทสัมภาษณ์].