การศึกษาการนำตัวชี้วัดระดับมหาวิทยาลัยไปกำหนดตัวชี้วัด การประเมินระดับบุคคลของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคสภาพการนำตัวชี้วัดระดับมหาวิทยาลัยไปกำหนดตัวชี้วัดการประเมินระดับบุคคล กรณีศึกษาระดับหน่วยงานภายในมหาวิทยาลัยมหาสารคาม กลุ่มตัวอย่าง คือ บุคลากรมหาวิทยาลัยมหาสารคาม จำนวน 253 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามแบบ Rating Scale ผลการวิจัย พบว่า ปัญหาและอุปสรรคสภาพการนำตัวชี้วัดระดับมหาวิทยาลัยไปกำหนดตัวชี้วัดการประเมินระดับบุคคล ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดตามลำดับ คือ ด้านการทบทวนบทบาทหน้าที่/ความรับผิดชอบของบุคคลต่อการประเมินผล ด้านนโยบาย ด้านความรู้ความสามารถและศักยภาพของคณะ/หน่วยงาน ด้านจิตสำนึกของผู้ปฏิบัติงาน ด้านกระบวนการถ่ายทอดเป้าหมายระดับองค์กรสู่ระดับบุคคลของคณะ/หน่วยงาน ด้านการกำหนดตัวชี้วัดรายบุคคลและค่าเป้าหมาย และด้านการสนับสนุนจากผู้บริหารระดับมหาวิทยาลัย สำหรับด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ ด้านการกำกับติดตามตรวจสอบประเมินผลและการให้แรงเสริมแก่ผู้ปฏิบัติข้อเสนอแนะ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กองการเจ้าหน้าที่ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. (2554). คู่มือหลักเกณฑ์ และแนวปฏิบัติในการประเมินผลการปฏิบัติงานของข้าราชการและพนักงานสังกัดมหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาสารคาม : กองการเจ้าหน้าที่ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
กองแผนงาน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. (2560). ข้อมูลผลการดำเนินงานมหาวิทยาลัยมหาสารคาม 10 ปี (พ.ศ. 2550 -2559). เอกสารประกอบโครงการสัมมนาสภามหาวิทยาลัยมหาสารคามร่วมกับคณะกรรมการบริหารมหาวิทยาลัยประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2560 ระหว่างวันที่ 26-28 พฤษภาคม 2560 ณ โรงแรมบียอนด์ รีสอร์ท จังหวัดกระบี่. มหาสารคาม: กองแผนงาน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
แจ่มจันทร์ วังแพน. (2552). การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการนำนโยบายสู่การปฏิบัติ กรณีศึกษามหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาสารคาม: กองแผนงาน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. มหาสารคาม: ภาควิชาวัดผลและประเมินผลคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วัชรินทร์ สุทธิศัย และคณะ. (2555). ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการนำนโยบายมหาวิทยาลัยราชภัฏไปปฏิบัติ : กรณีศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารช่อพะยอม, 2.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2552 ก). คู่มือการประเมินผลการปฏิบัติราชการ
ตามคำรับรองการปฏิบัติราชการของสถาบันอุดมศึกษา ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2552. กรุงเทพฯ: สำนักงาน ก.พ.ร..
______. (2552 ข). การกำหนดตัวชี้วัดระดับบุคคล Individaual scorecard (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: คณะรัฐมนตรีและราชกิจานุเบกษา.
เอนก เทียนบูชา. (2555). แนวทางการแปลงยุทธศาสตร์สู่การปฏิบัติ กรณีศึกษา มหาวิทยาลัย ราชภัฏจันทรเกษม. กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนาครู คณาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษาสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
Kerr, Donna H. (1976). The Logic of “Policy” and Successful Policy. Policy Science, 7, 351 – 363.
