การจัดการชุมนุมทางการเมือง

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มุ่งอธิบายวิธีการจัดการชุมนุมทางการเมืองและกลยุทธ์ที่ใช้ในการชุมนุมของกลุ่มการเมืองต่างๆในช่วงวิกฤติการณ์การเมืองไทยระหว่างปีพ.ศ. 2548 ถึงปี พ.ศ. 2557 โดยใช้วิธีการสังเกตแบบมีส่วนร่วมรวมทั้งสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 15 คน ประกอบด้วย แกนนำผู้จัดชุมนุม นักการเมือง และประชาชนผู้เข้าร่วมชุมนุมผลการศึกษาพบว่าการชุมนุมทางการเมืองจะเกิดขึ้นได้นั้นต้องมีประเด็นหรือเงื่อนไขทางการเมืองเกิดขึ้นก่อนเสมอ เมื่อต้องการให้การชุมนุมทางการเมืองประสบผลสำเร็จได้ วิธีการจัดการชุมนุมทางการเมืองควรเริ่มตั้งแต่ การวางแผนและกำหนดเป้าหมายการชุมนุมที่ชัดเจน แกนนำการชุมนุมมีความน่าเชื่อถือและมีประสบการณ์ทางการเมือง มีการระดมผู้เข้าร่วมการชุมนุมอย่างเป็นระบบ สถานที่และทรัพยากรสำหรับใช้การชุมนุมมีพร้อมที่เอื้อต่อการจัดการชุมนุม การจัดการข้อมูลและการสื่อสารที่ครอบคลุม รวดเร็วและถูกต้อง มีมาตรการรักษาความปลอดภัยในการชุมนุมที่รัดกุม และมีงบประมาณที่เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นระหว่างที่มีการชุมนุม นอกจากนั้น กลยุทธ์ที่เป็นปัจจัยในความสำเร็จของการชุมนุม คือ การเคลื่อนมวลชนที่เป็นระบบ การสร้างวาทกรรม การสื่อสารและการสร้างสถานการณ์เพื่อประโยชน์ของการชุมนุม การศึกษานี้ ผู้วิจัยได้เห็นการเปลี่ยนแปลงที่น่าสนใจที่ว่า แม้การชุมนุมทางการเมืองที่ผ่านมามีภาพสะท้อนถึงความแตกแยกของคนในสังคม แต่อีกด้านก็มองเห็นการตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนที่ชัดเจนเช่นกัน อย่างไรก็ตาม หากจะให้ประชาชนมีการแสดงออกทางการเมืองผ่านการชุมนุมทางการเมืองที่มีประสิทธิภาพและมีขอบเขต เห็นว่าประเทศไทยควรมีกฎหมายเกี่ยวกับการจัดการชุมนุมทางการเมือง