การเสริมสร้างประสิทธิภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพื่อความเป็นเลิศในด้านการจัดเก็บรายได้

Main Article Content

ไททัศน์ มาลา
วิไลลักษณ์ เรืองสม
วลัยพร ชิณศรี

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ (1) เพื่อศึกษาโครงสร้างและกระบวนการจัดเก็บรายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (2) เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ถึงข้อจำกัดในการจัดเก็บรายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และ (3) เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ถึงแนวทางในการเสริมสร้างประสิทธิภาพในการจัดเก็บรายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผลการศึกษาพบว่า โครงสร้างรายได้ที่จัดเก็บเองขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นถึงแม้จะคิดเป็นสัดส่วนที่น้อยที่สุดเมื่อเทียบกับรายได้ประเภทอื่นๆ ก็ตาม ทว่าในภาพรวมแล้ว พบว่า ท้องถิ่นมีความพยายามในการจัดเก็บรายได้และประสบความสำเร็จในการจัดเก็บรายได้พอสมควร กล่าวคือ การที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีสัดส่วนจากรายได้ที่จัดเก็บเองในอัตราที่สูงขึ้นเมื่อเทียบกับปีที่ผ่านมา และสามารถจัดเก็บรายได้ได้ตามเป้าหมายหรือประมาณการที่ตั้งไว้ โดยมีการออกแบบระบบกลไกในการจัดเก็บรายได้ที่เอื้อต่อการสร้างความเชื่อมั่นให้แก่ประชาชนในการชำระภาษีและการติดตามประเมินผลการทำงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ย่อมสะท้อนให้เห็นว่าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างต้นมีศักยภาพในการจัดเก็บรายได้และมีความพยายามในการเพิ่มประสิทธิภาพในการจัดเก็บรายได้บนพื้นฐานของข้อจำกัดต่างๆ ที่มีอยู่  สำหรับข้อจำกัดในการจัดเก็บภาษีนั้น พบว่า มีอย่างน้อย 4 ด้านด้วยกัน คือ ด้านการบริหารจัดการองค์กรที่ยังคงเป็นแบบอนุรักษ์นิยมในการจัดเก็บรายได้ ด้านภาษีหรือค่าธรรมเนียมที่มีฐานภาษีแคบและไม่สอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจปัจจุบัน ด้านบุคลากรที่มีอยู่อย่างจำกัดและขาดการพัฒนาทักษะความเชี่ยวชาญ และด้านการรับรู้ของประชาชนส่งผลต่อความยินดีที่จะจ่ายภาษี  แนวทางในการเสริมสร้างประสิทธิภาพในด้านการจัดเก็บรายได้ คือ ด้านการบริหารองค์กรควรมีการใช้เทคโนโลยีและสารสนเทศเพื่อให้เพิ่มประสิทธิภาพในการจัดเก็บรายได้ ด้านโครงสร้างและกฎระเบียบ ควรมีการปรับปรุงกฎหมายให้มีความสอดคล้องกับสถานการณ์ในปัจจุบัน ด้านฐานภาษีควรมีฐานภาษีเพิ่มขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ ด้านบุคลากรต้องมีความรู้ความสามารถและมีความรับผิดชอบที่สูงยิ่ง และด้านประชาชนควรประชาสัมพันธ์ให้เกิดความตระหนักและยินดีที่จะจ่ายภาษี


 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
มาลา ไ., เรืองสม ว., & ชิณศรี ว. (2016). การเสริมสร้างประสิทธิภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพื่อความเป็นเลิศในด้านการจัดเก็บรายได้. Journal of Politics and Governance, 6(1), 184–201. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jopag/article/view/197217
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จรัส สุวรรณมาลา. (2541). การปฏิรูปการคลังและการกระจายอำนาจสู่ภูมิภาคและท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สำนักกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์. (2549). การคลังของท้องถิ่น: รวมบทความวิจัยเพื่อเพิ่มพลังให้ท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: พี เอ ลีฟวิ่ง.
ไททัศน์ มาลา. (2554). การปกครองท้องถิ่นไทยในระยะเปลี่ยนผ่าน. วไลยอลงกรณ์ปริทัศน์. ปีที่ 1 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม-ธันวาคม): 29-50.

ไททัศน์ มาลา, วลัยพร ชิณศรี และวิไลลักษณ์ เรืองสม. (2557). การพัฒนาศักยภาพในด้านการจัดเก็บรายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. ใน การประชุมวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 1 ณ KU HOME มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. หน้า 194-200.
วลัยพร ชิณศรี. (2556). การกระจายอำนาจทางการคลัง: มิติใหม่และสิ่งท้าทายต่อองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไทย. รัฐสภาสาร. ปีที่ 61 ฉบับที่ 11: 72-102.
วลัยพร ชิณศรี, ไททัศน์ มาลา และวิไลลักษณ์ เรืองสม. (2557). การเสริมสร้างประสิทธิภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อความเป็นเลิศในด้านการจัดเก็บรายได้. รายงานวิจัยเสนอต่อ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
สกนธ์ วรัญญวัฒนา. (2553). วิถีใหม่การพัฒนารายรับท้องถิ่นไทย. นนทบุรี: สถาบันพระปกเกล้า.
Shah, Anwar. (2007). PUBLIC SECTOR GOVERNANCE AND ACCOUNTABILITY SERIES PARTICIPATORY BUDGETING. Ed. Anwar Shah. Washington, DC: World Bank.