ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเข้าศึกษาต่อระดับบัณฑิตศึกษา วิทยาลัยการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเข้าศึกษาต่อในระดับบัณฑิตศึกษา วิทยาลัยการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยมหาสารคามประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือนิสิตที่ศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษา วิทยาลัยการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยมหาสารคามจำนวน 100 คนโดยแบ่งตัวแปรต้นออกเป็น 4 ตัว ตัวแปรตาม 20 ตัว แบบสอบถามเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ค่าเฉลี่ยค่าร้อยละและทดสอบสมมติฐานด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนผลการศึกษาพบว่าข้อมูลทั่วไปของกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงร้อยละ 67 มีอายุระหว่าง36-40 ปีคิดเป็นร้อยละ 33 มีอาชีพพนักงานเอกชน/บริษัทร้อยละ 43 เป็นผู้ที่มีรายได้รายได้ระหว่าง 10,001-20,000 บาท/เดือนคิดเป็นร้อยละ 57 และจากการศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อในระดับบัณฑิตศึกษา วิทยาลัยการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยมหาสารคามโดยมีตัวแปรต้นได้แก่เพศอายุ อาชีพและรายได้มีจำนวนตัวแปรตาม 20 ตัว จากการศึกษาพบว่า ตัวแปรตามหรือปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อในระดับบัณฑิตศึกษา วิทยาลัยการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มากที่สุด คือ จบแล้วสามารถหางานทำได้ง่าย โดยมีค่าเฉลี่ย 3.59 จากการทดสอบสมมติฐาน พบว่าตัวแปรต้นที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อในระดับบัณฑิตศึกษา วิทยาลัยการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ได้แก่ เพศ อายุ และอาชีพ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
โกวิทย์ สิงสนันท์. (2529). กระบวนการตัดสินใจด้านบริหารและกรอบความคิดทั่วไป. กรุงเทพฯ : สำนักบรรณาสารการพัฒนาสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
จินตนา สายทองคำ. (2539). การศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาต่อและไม่ศึกษาต่อของนักเรียนวิทยาลัยนาฏศิลป. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตสาขาอุดมศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทรงวุฒิ วัฒนขจร. (2533). องค์ประกอบที่จูงใจในการมาเรียนของนักศึกษานอกโรงเรียนสายสามัญระดับปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. ปริญญานิพนธ์หลักสูตรปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต
สาขาการศึกษาผู้ใหญ่, บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
นิตยา วัฒนาภรณ์. (2531). เหตุจูงใจของการเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาโทภาคพิเศษคณะรัฐศาสนศาสตร์. ภาคนิพนธ์หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิตสาขารัฐศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.ปริญญา ญาณโภชน์. (2545). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจศึกษาต่อระดับปริญญาโทสถาบันราชภัฏมหาสารคาม. รายงานการศึกษาอิสระปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาสถิติประยุกต์, บัณฑิตวิทยาลัยสถาบันราชภัฏมหาสารคาม.
ประชุม รอดประเสริฐ. (2535). การบริหารโครงการ.กรุงเทพฯ : เนติกุลการพิมพ์.
ประพนธ์ ลิ้มธรรมมหิศร. (2544). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจศึกษาต่อของนักศึกษาหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิตสาขานโยบายสาธารณะ. ปัญหาพิเศษรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิตสาขานโยบายสาธารณะ, บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยบูรพา.
ภูมิจิตร ศรีวงษ์ราช. (2541). องค์ประกอบที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจในการบริหารพัฒนาของคณะ
กรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลจังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปะศาสตรมหาบัณฑิตสาขาการบริหารการพัฒนา, คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
มาธร มีชุมสิน. (2542). ศึกษาเหตุผลในการตัดสินใจเข้าศึกษาในโครงการรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิตสำหรับผู้บริหารมหาวิทยาลัยบูรพา. ปัญหาพิเศษรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารทั่วไป, บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยบูรพา.
วุฒิชัย จำนง. (2522). พฤติกรรมการตัดสินใจ.กรุงเทพฯ :โอเดียนสโตร์.
สุธารัตน์ อนุกูลประเสริฐ. (2538). ศึกษาปัจจัยที่เป็นแรงจูงในของนักศึกษาบัณฑิตวิทยาลัยต่อการเข้าศึกษาในระดับปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาจิตวิทยาการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สมพงศ์ จิตจรัสอาพัน. (2540). องค์ประกอบที่เป็นแรงจูงใจในการเลือกศึกษาต่อสายวิชาบริหารธุรกิจของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง(ปวส.) สถาบันเทคโนโลยีราชมงคลในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาธุรกิจศึกษา,บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
แสวง รัตนมงคลมาศ. (2537). องค์กรการนำการตัดสินใจ. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
เอกสิทธิ์ สนามทอง. (2547). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อสถาบันศึกษาเอกชนในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตสาขานโยบายและการวางแผน บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต.
อัครชิต ทีฆะทิพย์สกุล. (2530). การวิเคราะห์มูลเหตุจูงใจของนิสิตบัณฑิตศึกษาต่อการเข้าศึกษาในระดับปริญญามหาบัณฑิตคณะครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิตสาขาจิตวิทยาการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Maslow, AH. (1970). Motivation and Personality.New York: Harper & Row.
Ofstad.H. (1961). An Inquiry into The Freedom of Decision. Oslo: Universities Press.
Reeder, W. William. (1971). Partial Theroies from thed 25 Years ReasearchPrograme on Directive Factors in Believer and Social Action. New York:Mc Grow Hill.
Stoner.A.E.Jame. (1978). Management.Englewood Cliffs. New Jersey:Prentice-Hall.
