การพัฒนาเส้นทางการเชื่อมโยงการท่องเที่ยวหลวงพระบาง-อินโดจีน-เมาะลำไย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
เส้นทางหลวงพระบาง-อินโดจีน-เมาะลำไย (Laos PDR-Indochina-Myanmar Route: LIMR ) เป็นเส้นทางยุทธศาสตร์ใหม่ที่กำลังได้รับการพัฒนาขึ้นเพื่อกระตุ้นความร่วมมือระหว่าง ลาว-ไทย-พม่า ทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ทั้ง 3 ประเทศมีจุดเชื่อมต่อระหว่างพรมแดนที่มีการทำการค้า การลงทุนร่วมกัน รวมถึงการถ่ายทอดลักษณะความเป็นอยู่ วัฒนธรรม และการแบ่งปันทรัพยากรร่วมกัน อีกทั้งยังเป็นการส่งเสริมและทำให้เกิดการเชื่อมโยงด้านเศรษฐกิจของแต่ละพื้นที่ ซึ่งงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทรัพยากร เส้นทาง โครงสร้างพื้นฐาน เส้นทาง กฎระเบียบ และข้อกำหนดในกลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง 1 แขวงหลวงพระบางอยู่ทางภาคเหนือของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว รัฐกะเหรี่ยง และรัฐมอญในสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา การพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวโดยการเข้าถึงสถานที่ท่องเที่ยวจากระบบฐานข้อมูลอินเทอร์เน็ตที่มีการจัดตั้งสถานที่สำคัญที่เชื่อมโยงกับชุมชนท้องถิ่นและการสร้างระบบรักษาความปลอดภัยของการเชื่อมโยงข้อมูลทางด้านกิจกรรมการท่องเที่ยว ทั้งในรูปแบบสื่อสิ่งพิมพ์โฆษณาและการสื่อสารตลอดจนการประเมินผลการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยว ระดับความพึงพอใจต่อโครงการผ่านแบบสอบถามและเพื่อประเมินผลหลังจากการใช้งานของโครงการหรือกิจกรรมย่อย สำหรับการประเมินเส้นทางท่องเที่ยว LIMR พบว่าศักยภาพของโครงสร้างพื้นฐาน สิ่งอำนวยความสะดวกขั้นพื้นฐานและการบริการการท่องเที่ยวมีแนวโน้มที่จะมีศักยภาพเพียงพอที่จะรองรับการท่องเที่ยวทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ สำหรับการเดินทางไปยังจุดหมายปลายทางในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ สามารถเดินทางได้สะดวกแต่อาจไม่ดีเท่าที่ควร แต่สภาพบรรยากาศของสิ่งแวดล้อมในการเดินทางเหมาะสำหรับการเดินทางโดยเฉพาะอย่างยิ่งการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ สรุปผลการวิจัยสำหรับยุทธศาสตร์และข้อเสนอเชิงนโยบายการพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยว ประเด็นสำคัญคือต้องสามารถจัดการสิ่งอำนวยความสะดวกเบื้องต้น เช่น ถนน น้ำประปา ไฟฟ้า การจัดการขยะ ที่จอดรถ ระบบสื่อสารคมนาคม ที่พักโรงแรม ร้านอาหาร และร้านขายของที่ระลึกให้พอเพียงกับจำนวนนักท่องเที่ยว รวมถึงต้องควบคุมจำนวนนักท่องเที่ยวในพื้นที่ดังกล่าวตลอดจนปัญหาและผลกระทบที่จะตามมาจากการพัฒนาการท่องเที่ยวในพื้นที่ และจัดประชุมเพื่อเผยแพร่ผลงานวิจัยสู่สาธารณะ
Article Details
ทัศนะและข้อคิดเห็นของบทความที่ปรากฏในวารสารฉบับนี้เป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Chairatana, P. & ThalangPotential, C.N. (2017). Potential of tourism resources in Udon Thani Province. Dusit College Journal. 11(2), 124-142.
Chantub, R. & Pocharee, L. (2016). Tourism identity factors affecting the success of tourism management in Chang Ta Kang village, Surin Province. WMS Journal of Management, 5(1), 48-59.
Hunter, C. (1997). Sustainable tourism as an adaptive paradigm. Annals of Tourism Research, 24, 850-867.
Immigration Bureau (2018). Border crossing data provide summary statistics for inbound and outbound crossings at the Thailand. Retrieved December 12, 2018, from Web site: https://www.immigration.go.th/index.
Inskeep, E. (1999). Tourism Planning: An integrated and sustainable development approach. New York: Van Nostrand Reinhold.
Mowforth, M. & Munt, I. (2003). Tourism and sustainability: Development and new tourism in the third world. London: Routledge.
Naidoo, P., Ramseook-Munhurrun, P. & Seegoolam, P. (2011). An assessment of visitor satisfaction with nature-based tourism attractions. International Journal of Management and Marketing Research. 4(1), 87-98.
Nutalai, J., Seniseth, M., Poungchaey, H., Loud Sa-Ard B., Numjalernsombat, V. (2009). Research project on empowerment evaluation for enhancing people's mobilization on the ground (Phrase I). The Thailand Research Fund. 349 p.
Office of the National Economics and Social Development Council. (2012). The direction of northern provincial cluster development. Retrieved October 8, 2016, from Web site: https://eris.nesdb.go.th/pdf/401003-002.pdf.
Pimonsompong, C. (2003). Tourism planning and marketing development. Bangkok: Kasetsart University Press.
Porter, M.E. (1985). Competitive Advantage. Creating and Sustaining Superior Performance. Free Press, New York, 557 p.
Priskin, J. (2001). Assessment of natural resources for nature-based tourism: the case of the Central Coast Region of Western Australia. Tourism Management. 22, 637-648.
Rea, L.M. & Parker, R.A. (1997). Designing and conducting survey research: A Comprehensive Guide. Jossey-Bass: New York.
Swarbrooke, J. (1999). Sustainable tourism management. Oxford: CABI Publishing.
Walter, J. & Noble, A. (2000). A manual for sustainable tourism destination management. Asian Institute of Technology. Bangkok: Saengsawang.
