องค์ประกอบเชิงยืนยันของคุณภาพการบริการรถโดยสารระหว่างประเทศไทย และ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว โดยใช้ตัวแบบ P- TRANSQUAL
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันคุณภาพการบริการ และระดับคุณภาพการบริการรถโดยสารระหว่างประเทศไทยและสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวโดยใช้ตัวแบบ P-TRANSQUAL ประชากรที่ศึกษาคือผู้โดยสารรถโดยสารของบริษัท ขนส่ง จำกัด เส้นทางที่ 8,14 เชียงใหม่ – หลวงพระบาง เลย – หลวงพระบาง วิธีการวิจัยใช้วิธีการเชิงปริมาณ วิธีการสุ่มตัวอย่างใช้แบบ Convenience Sampling ขนาดตัวอย่าง 400 ชุด เครื่องมือที่ใช้เป็น แบบสอบถามประกอบด้วยคำถามใน 4 ประเด็นหลัก คือ ลักษณะทางกายภาพ ความเชื่อถือ ลักษณะส่วนบุคคล และด้านความสะดวกสบายในการโดยสาร และใช้มาตรวัดแบบ Likert Scale 5 ระดับสำหรับคำถามในแต่ละองค์ประกอบ ค่าทดสอบความเชื่อมั่นของเครื่องมือพบว่ามีค่า Cronbach ’ s Alpha = 0.928 ผลการศึกษาพบว่าคุณภาพการบริการอยู่ในเกณฑ์พอรับได้ในประเด็นด้านลักษณะส่วนบุคคล ส่วนในประเด็นอื่นพบว่ายังไม่เป็นที่น่าพอใจ ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 สำหรับองค์ประกอบเชิงยืนยันคุณภาพการบริการ เรียงตามลำดับค่าถ่วงน้ำหนัก (βi) คือ ความสะดวกสบายในการโดยสาร ความเชื่อถือ ลักษณะทางกายภาพ และลักษณะส่วนบุคคล มีค่าเท่ากับ 0.97, 0.96, 0.77 และ 0.77 ตามลำดับ นอกจากนี้โมเดลของคุณภาพการบริการมีความสอดคล้องและกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ มีค่าดังนี้ CMIN=16.257, Df=5, P-value=0.006, CMIN/df=251, GFI=0.987, AGFI=0.944, NFI=0.982, CFI=0.987, และ RMSEA=0.075
Article Details
ทัศนะและข้อคิดเห็นของบทความที่ปรากฏในวารสารฉบับนี้เป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Department of Economic Relations and Economic Cooperation, Department of Foreign Trade, Ministry of Foreign Affairs, Kingdom of Thailand. (201).[ The Development of Economic Cooperation in the Greater Mekong Subregion]. Retrieved[11][8], 2016, from https://www.prachin.ru.ac.th/phd/GB718/9%20EMS.doc.
Mahatma, I.G., Bakti,Y., & Sumaedi. (2015). P-TRANSOVAL a service quality model of public land transport services. International journal of Quality & Reliability Management, 32(6), 534-558.
Parasuraman, A., Zeihanl,V.A., & Berry, L.L. (1985). A Conceptual model of service quality and its implication for future research. Journal of marketing, 49, 41-50.
Sreedhar, R., Babu, K.N. (2012). Service Quality and Passenger Satisfaction An Empirical Study. BVIMR Management Edge, 5(2), 45-52.
Suttumnuwong, N. and Group. (2013). Education for Public Service Quality Improvement For foreign tourists in Thailand. The Thailand Research Fund. Bangkok.
Tirakanan, S. (2010). Multivariate analysis in social science research. (Edition 1). Bangkok: Chulalongkorn Printing House University.
Vanichbuncha, K. (2012). Statistics for Research. (Edition 6). Bangkok: Chulalongkorn Printing House University.
Wongsupaluk, N. (2013). The Study of Relationship Between Service Marketing Mix and Service Quality of Public Transportation by Mixture Model. Modern Management Journal. 11(1), 61-72. (in Thai)
Yousapronpaiboon, K. (2008). Measuring Service Quality in Fast Food Restaurants for Five Dimensions of SERVQUAL: Reliability, Responsiveness, Assurance, Empathy, and Tangibles. VRU Research and Development Journal Humanities and Social Science, 3(2/2551), 37-49. (in Thai)
