ระดับการประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียงของระบบการผลิต และการจัดการของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดเชียงราย*

บทคัดย่อ

การศึกษาเรื่องราวระบบการผลิตและการจัดการตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดเชียงราย มีจุดมุ่งหมายให้แนวทางปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเป็นแกนหลักในการขับเคลื่อนวิสาหกิจชุมชน ดังมีวัตถุประสงค์เพื่อการศึกษาระดับและเปรียบเทียบระดับการประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียงของระบบการผลิตและการจัดการของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดเชียงราย ข้อมูลที่ใช้ในการศึกษาประกอบด้วยข้อมูลปฐมภูมิและทุติยภูมิ เรื่องที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ แบบสอบถาม การสัมภาษณ์ และการสนทนากลุ่ม ผลการศึกษาที่มีรายละเอียดดังต่อไปนี้ระดับการประยุกต์ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของระบบการผลิตและระบบการจัดการของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดเชียงราย ตามแนวทาง 11 ปฏิบัติ พบว่าระดับการประยุกต์ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของระบบการผลิตและการจัดการของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดเชียงราย อยู่ในระดับ “B-” ซึ่งอาจกล่าวได้ว่า “ค่อนข้างมาก” ส่วนการเปรียบเทียบระดับการประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียงในระบบการผลิตและการจัดการของวิสาหกิจชุมชน พบว่าวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดเชียงายที่ประเภทต่างกันมีระดับการประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียง ตามแนวทางปฏิบัติ เกี่ยวกับการมีความซื่อสัตย์สุจริตในการประกอบการ ไม่เอารัดเอาเปรียบผู้อื่น แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนแนวปฏิบัติอื่น ๆ แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดเชียงรายที่มีขนาดต่างกัน มีระดับการประยุกต์ใช้ในเศรษฐกิจพอเพียง ตามแนวทางปฏิบัติเกี่ยวกับ การมีความซื่อสัตย์สุจริตในการไม่เอารัดเอาเปรียบผู้อื่น แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนแนวทางการปฏิบัติอื่น ๆ แตกต่างกันอ่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 พบว่าวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดเชียงราย ขนาดเล็กที่มีจำนวนสมาชิก 7-50 คน กับขนาดกลางที่มีจำนวนสมาชิก 51-200 คน มีระดับการประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียง ตามแนวทางปฏิบัติเกี่ยวกับ การมีความซื่อสัตย์สุจริตในการประกอบการไม่เอารัดเอาเปรียบผู้อื่น แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นอกนั้นแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05