การศึกษาและพัฒนาองค์กรกิจการเพื่อสังคมด้านเกษตรอินทรีย์ ในเขตภาคเหนือของประเทศไทย : กรณีศึกษาเรนโบว์ฟาร์ม
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
มิ.ย. 5, 2018
คำสำคัญ:
กิจการเพื่อสังคม การพัฒนาองค์การ เกษตรอินทรีย์ ผู้ประกอบการ
Main Article Content
บทคัดย่อ
กิจการเพื่อสังคมด้านเกษตรอินทรีย์ในเขตภาคเหนือของประเทศไทย: กรณีศึกษาเรนโบว์ฟาร์ม มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการพัฒนาองค์การและการบริหารกิจการเพื่อสังคมด้านเกษตรอินทรีย์ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพตามแนวทางทฤษฎีฐานราก ศึกษาหน่วยวิเคราะห์เป็นกรณีศึกษาที่มีความสมบูรณ์ในตัว ผลของการศึกษา พบว่า (1) การพัฒนาองค์การของเรนโบว์ฟาร์มมีลักษณะขององค์การสมรรถนะสูง (2) ผู้ดำเนินงานมีคุณสมบัติในการเป็นผู้ประกอบการสังคมอย่างครบถ้วน (3) มีการบริหารโดยใช้การสร้างวัฒนธรรมในการเปลี่ยนแปลง (4) มีการสนับสนุนและพัฒนาเครือข่ายการดำเนินงานโดยใช้การมีส่วนร่วมของภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง เน้นการกระจายอำนาจในการปฏิบัติงานที่เกิดประโยชน์ด้านเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม สำหรับข้อค้นพบในการวิจัยครั้งนี้ คือ (1) การพัฒนาองค์การเป็นการพัฒนาโดยใช้แนวทางนวัตกรรม (2) ภาวะผู้นำมีที่มีความสำคัญอย่างสูงต่อสมรรถนะในการบริหารงานขององค์การ (3) การเสริมแรงจากภาคส่วนต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง และ (4) การมีส่วนร่วมในเครือข่ายของสมาชิกองค์การ ที่สามารถสร้างความสำเร็จให้กับองค์การ
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
ดวงสงค์ถ์ เ., เตชะมณีสถิตย์ ธ., & มณีโรจน์ ป. (2018). การศึกษาและพัฒนาองค์กรกิจการเพื่อสังคมด้านเกษตรอินทรีย์ ในเขตภาคเหนือของประเทศไทย : กรณีศึกษาเรนโบว์ฟาร์ม. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 10(2), 140–164. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmscrru/article/view/127207
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ทัศนะและข้อคิดเห็นของบทความที่ปรากฏในวารสารฉบับนี้เป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
ชาย โพธิสิตา. (2550). ศาสตร์และศิลป์แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ. บริษัทอัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน).
ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ. (2550). ธุรกิจชุมชน: เส้นทางที่เป็นไปได้. บริษัทเอ็กซเปอร์เน็ท จำกัด. กรุงเทพฯ.
นิธินา ศรีประเสริฐ. (2544). 108 วิธีคิด 1009 วิธีการของผู้ประกอบการ Strategy+Marketing for Entrepreneurs. กรุงเทพฯ. บริษัท ทิปปิ้งพอยท์ จำกัด.
วิฑูรย์ ปัญญากุล. (2556). ภาพรวมเกษตรอินทรีย์ไทย ปี 2554-2555. มูลนิธิสายใยแผ่นดิน/กรีนเนท. กรุงเทพฯ.
วีรบูรณ์ วิสารทสกุล. (2557ก). เฉดของประเภทกิจการเพื่อสังคม. (ออนไลน์). แหล่งที่มา: https://wwisartsakul.wordpress.com/2011/09/01/เฉดของประเภทกิจการเพื่/. สืบค้นเมื่อ 7 ตุลาคม 2557.
วีรบูรณ์ วิสารทสกุล. (2557ข). การประกอบการทางสังคมจากปฏิบัติการสู่กรอบกฎหมาย: บททบทวนวรรณกรรม. (ออนไลน์). แหล่งที่มา: http://www.volunteerspirit.org/node/2105. สืบค้นเมื่อ 24 มิถุนายน 2557.
สานิตย์ หนูนิล์. (2557). การวิเคราะห์องค์การประเภทกิจการเพื่อสังคม. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ปีที่ 17 ฉบับเดือนมกราคม-ธันวาคม 2557 หน้า 358-372.
สุภางค์ จันทวานิช. (2552). การวิเคราะห์ข้อมูลในการวิจัยเชิงคุณภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสรี พงศ์พิศ. (2548). เครือข่าย ยุทธวิธีเพื่อประชาคมเข้มข้น ชุมชนเข้มแข็ง . สถาบันส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน. กรุงเทพฯ.
สำนักงานเสริมสร้างกิจการเพื่อสังคมแห่งชาติ. (2554). ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการสร้างเสริมกิจการเพื่อสังคมแห่งชาติ พ.ศ. 2554. (ออนไลน์). แหล่งที่มา: http://tseo.or.th/news/848. สืบค้นเมื่อ 18 พฤษภาคม 2554.
สำนักงานเสริมสร้างกิจการเพื่อสังคมแห่งชาติ. (2555). SE Catalog รวมกิจการเพื่อสังคมในไทย. บริษัทชิลชิลแคปปิตัล จำกัด. กรุงเทพฯ.
สำนักงานสร้างเสริมกิจการเพื่อสังคมแห่งชาติ. (2557). ยินดีที่ได้รู้จัก...”กิจการเพื่อสังคม”. (ออนไลน์). แหล่งที่มา: http://tseo.or.th/article/513. สืบค้นเมื่อ 24 ตุลาคม 2557.
ศูนย์พัฒนาเกษตรอินทรีย์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2557). เกษตรอินทรีย์. ”. (ออนไลน์). แหล่งที่มา: http://www.stou.ac.th/OADThailand/about.aspx. สืบค้นเมื่อ 22 เมษายน 2557.
เอนก เหล่าธรรมทัศน์ และ วลัยพร รัตนเศรษฐ. (2557). รัฐประศาสนศาสตร์พลเมือง. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. กรุงเทพ.
Beckenstein, Alan R; Long, Frederick J; Arnold, Matthew B. and Gladwin, Thomas N. (1996). Stakeholder Negotiations: Exercises in Sustainable Development. Irwin. USA. p 1-16.
Bornstein, David. (2007). How To Change The World: Social Entrepreneurs and the Power of New Ideas. Oxford university press.
Doherty, Bob; Foster, George; Mason, Chirs; Meehan, John; Meehan, Karon; Rotheroe, Neil and Royce, Maureen. (2009). Management for Social Enterprise. London. SAGE Publication.
Cameron, Kim. (2004). The Handbook of Organizational Development. University of Michigan. Michael Driver.
Eggers, William and Macmillan, Paul. (2013). The Solution Revolution. Harvard Business Review Press. Deloitte Global Services Limited. USA.
Freedman, Arthur M. (2011). Using Action Learning for Organization Development and Change. The Organization Development Network Inc.
Lynham, Susan A., Chermack Thomas J., and Noggle Melissa A. (2004). Selecting Organization Development Theory from an HRD Perspective. Human Resource Development Review. Vol. 3, No.2: June 2004. SAGE Publications. p 151-172.
Overholt, M,H., Granell, E., Vicere, A.A. and Jargon, L. (2006). How To Build A High Performance Organization. New York: American Management Association.
Patton, M.Q. (1990). Qualitative evaluation and research methods. 2nd ed. Newbury Park. SAGE Publications.
Ridley-Duff, Rory and Bull, Mike. (2011). Understanding Social Enterprise: Theory and Practice. London. SAGE Publication.
Ridley-Duff, Rory and Southcombe, Cliff. (2012). The social enterprise mark: a critical review of its conceptual dimensions. Social Enterprise Journal, 8 (3). Sheffield Hallam University Research Archive.
Robbins, Stephen P. and Judge, Timothy A. (2011). Organization Behavior.14th ed. Global edition. New Jercy. Pearson Education Inc. p 624-653.
Social Enterprise Alliance. (2010). Succeeding Social Enterprise. A Wiley Imprint. California.
Stake, Robert E. (2000). Handbook of Qualitative Research. 2nd ed. Newbury Park, California. SAGE Publications.
Scott, Richard W. (1998). Organizations: Rational, Natural and Open systems. 4th ed. Courier Companies Inc.
Yea-Wen Lin, Shu-ChinTung,Hsiao-Ling Huang, Szu-Hai Lin. (2008). Applying Organization Development Theory into HPH Practices: An Empirical Research of Two Hospitals in Taiwan. The 16th International Conference on Health Promoting Hospitals (HPH). May 15, 2008. Berlin, Germany.
Yunus, Muhammad. (2010). Building Social Business. Public Affairs.
ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ. (2550). ธุรกิจชุมชน: เส้นทางที่เป็นไปได้. บริษัทเอ็กซเปอร์เน็ท จำกัด. กรุงเทพฯ.
นิธินา ศรีประเสริฐ. (2544). 108 วิธีคิด 1009 วิธีการของผู้ประกอบการ Strategy+Marketing for Entrepreneurs. กรุงเทพฯ. บริษัท ทิปปิ้งพอยท์ จำกัด.
วิฑูรย์ ปัญญากุล. (2556). ภาพรวมเกษตรอินทรีย์ไทย ปี 2554-2555. มูลนิธิสายใยแผ่นดิน/กรีนเนท. กรุงเทพฯ.
วีรบูรณ์ วิสารทสกุล. (2557ก). เฉดของประเภทกิจการเพื่อสังคม. (ออนไลน์). แหล่งที่มา: https://wwisartsakul.wordpress.com/2011/09/01/เฉดของประเภทกิจการเพื่/. สืบค้นเมื่อ 7 ตุลาคม 2557.
วีรบูรณ์ วิสารทสกุล. (2557ข). การประกอบการทางสังคมจากปฏิบัติการสู่กรอบกฎหมาย: บททบทวนวรรณกรรม. (ออนไลน์). แหล่งที่มา: http://www.volunteerspirit.org/node/2105. สืบค้นเมื่อ 24 มิถุนายน 2557.
สานิตย์ หนูนิล์. (2557). การวิเคราะห์องค์การประเภทกิจการเพื่อสังคม. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ปีที่ 17 ฉบับเดือนมกราคม-ธันวาคม 2557 หน้า 358-372.
สุภางค์ จันทวานิช. (2552). การวิเคราะห์ข้อมูลในการวิจัยเชิงคุณภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสรี พงศ์พิศ. (2548). เครือข่าย ยุทธวิธีเพื่อประชาคมเข้มข้น ชุมชนเข้มแข็ง . สถาบันส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน. กรุงเทพฯ.
สำนักงานเสริมสร้างกิจการเพื่อสังคมแห่งชาติ. (2554). ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการสร้างเสริมกิจการเพื่อสังคมแห่งชาติ พ.ศ. 2554. (ออนไลน์). แหล่งที่มา: http://tseo.or.th/news/848. สืบค้นเมื่อ 18 พฤษภาคม 2554.
สำนักงานเสริมสร้างกิจการเพื่อสังคมแห่งชาติ. (2555). SE Catalog รวมกิจการเพื่อสังคมในไทย. บริษัทชิลชิลแคปปิตัล จำกัด. กรุงเทพฯ.
สำนักงานสร้างเสริมกิจการเพื่อสังคมแห่งชาติ. (2557). ยินดีที่ได้รู้จัก...”กิจการเพื่อสังคม”. (ออนไลน์). แหล่งที่มา: http://tseo.or.th/article/513. สืบค้นเมื่อ 24 ตุลาคม 2557.
ศูนย์พัฒนาเกษตรอินทรีย์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2557). เกษตรอินทรีย์. ”. (ออนไลน์). แหล่งที่มา: http://www.stou.ac.th/OADThailand/about.aspx. สืบค้นเมื่อ 22 เมษายน 2557.
เอนก เหล่าธรรมทัศน์ และ วลัยพร รัตนเศรษฐ. (2557). รัฐประศาสนศาสตร์พลเมือง. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. กรุงเทพ.
Beckenstein, Alan R; Long, Frederick J; Arnold, Matthew B. and Gladwin, Thomas N. (1996). Stakeholder Negotiations: Exercises in Sustainable Development. Irwin. USA. p 1-16.
Bornstein, David. (2007). How To Change The World: Social Entrepreneurs and the Power of New Ideas. Oxford university press.
Doherty, Bob; Foster, George; Mason, Chirs; Meehan, John; Meehan, Karon; Rotheroe, Neil and Royce, Maureen. (2009). Management for Social Enterprise. London. SAGE Publication.
Cameron, Kim. (2004). The Handbook of Organizational Development. University of Michigan. Michael Driver.
Eggers, William and Macmillan, Paul. (2013). The Solution Revolution. Harvard Business Review Press. Deloitte Global Services Limited. USA.
Freedman, Arthur M. (2011). Using Action Learning for Organization Development and Change. The Organization Development Network Inc.
Lynham, Susan A., Chermack Thomas J., and Noggle Melissa A. (2004). Selecting Organization Development Theory from an HRD Perspective. Human Resource Development Review. Vol. 3, No.2: June 2004. SAGE Publications. p 151-172.
Overholt, M,H., Granell, E., Vicere, A.A. and Jargon, L. (2006). How To Build A High Performance Organization. New York: American Management Association.
Patton, M.Q. (1990). Qualitative evaluation and research methods. 2nd ed. Newbury Park. SAGE Publications.
Ridley-Duff, Rory and Bull, Mike. (2011). Understanding Social Enterprise: Theory and Practice. London. SAGE Publication.
Ridley-Duff, Rory and Southcombe, Cliff. (2012). The social enterprise mark: a critical review of its conceptual dimensions. Social Enterprise Journal, 8 (3). Sheffield Hallam University Research Archive.
Robbins, Stephen P. and Judge, Timothy A. (2011). Organization Behavior.14th ed. Global edition. New Jercy. Pearson Education Inc. p 624-653.
Social Enterprise Alliance. (2010). Succeeding Social Enterprise. A Wiley Imprint. California.
Stake, Robert E. (2000). Handbook of Qualitative Research. 2nd ed. Newbury Park, California. SAGE Publications.
Scott, Richard W. (1998). Organizations: Rational, Natural and Open systems. 4th ed. Courier Companies Inc.
Yea-Wen Lin, Shu-ChinTung,Hsiao-Ling Huang, Szu-Hai Lin. (2008). Applying Organization Development Theory into HPH Practices: An Empirical Research of Two Hospitals in Taiwan. The 16th International Conference on Health Promoting Hospitals (HPH). May 15, 2008. Berlin, Germany.
Yunus, Muhammad. (2010). Building Social Business. Public Affairs.
