ความสัมพันธ์ระหว่างการดำเนินกิจกรรมด้านความรับผิดชอบต่อสังคมของโรงงานยาสูบ ภาพลักษณ์ของโรงงานยาสูบ และทัศนคติการบริโภคยาสูบ

Article Sidebar

PDF
เผยแพร่แล้ว: มิ.ย. 4, 2018

Main Article Content

ธิติมา ทองสม
วิโรจน์ เจษฎาลักษณ์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษา 1)การดำเนินกิจกรรมด้านความรับผิดชอบต่อสังคมของโรงงานยาสูบ และทัศนคติการบริโภคยาสูบ 2)ความสัมพันธ์ของการดำเนินกิจกรรมด้านความรับผิดชอบต่อสังคมของโรงงานยาสูบกับภาพลักษณ์ของโรงงานยาสูบ 3)ความสัมพันธ์ของการดำเนินกิจกรรมด้านความรับผิดชอบต่อสังคมของโรงงานยาสูบกับทัศนคติการบริโภคยาสูบ และ 4)ความสัมพันธ์ของภาพลักษณ์ของโรงงานยาสูบกับทัศนคติการบริโภคยาสูบจากประชาชนในกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน โดยใช้แบบสอบถามสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ผลการวิจัยพบว่า ภาพรวมของการดำเนินกิจกรรมด้านความรับผิดชอบต่อสังคมอยู่ในระดับมาก ภาพลักษณ์ของโรงงานยาสูบอยู่ในระดับปานกลาง และทัศนคติการบริโภคยาสูบอยู่ในระดับสูง การดำเนินกิจกรรมด้านความรับผิดชอบต่อสังคมทุกด้านมีความสัมพันธ์เล็กน้อยกับภาพลักษณ์ของโรงงานยาสูบและทัศนคติการบริโภคยาสูบ ยกเว้นความรับผิดชอบต่อสังคมด้านการกีฬาและด้านความมั่นคง ที่ไม่มีความสัมพันธ์กับทัศนคติการบริโภคยาสูบ ส่วนภาพลักษณ์ของโรงงานยาสูบมีความสัมพันธ์เล็กน้อยในทิศทางตรงกันข้ามกับทัศนคติการบริโภคยาสูบ งานวิจัยมีผลประโยชน์ต่อองค์กรในด้านการดำเนินธุรกิจท่ามกลางการรณรงค์ต่อต้าน เพื่อให้เกิดการพัฒนาองค์กรและอยู่ร่วมกับสังคมได้อย่างยั่งยืน ลดกระแสต่อต้าน ดังนั้น โรงงานยาสูบควรดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมต่อไปโดยเน้นด้านสิ่งแวดล้อมและสังคม พร้อมทำให้ประชาชนมั่นใจว่าจะมีการพัฒนาบุหรี่ที่ก่อให้เกิดสารก่อมะเร็งให้น้อยที่สุด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ทองสม ธ., & เจษฎาลักษณ์ ว. (2018). ความสัมพันธ์ระหว่างการดำเนินกิจกรรมด้านความรับผิดชอบต่อสังคมของโรงงานยาสูบ ภาพลักษณ์ของโรงงานยาสูบ และทัศนคติการบริโภคยาสูบ. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 9(1), 1–23. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmscrru/article/view/126937
ฉบับ
ปีที่ 9 ฉบับที่ 1 (2014): มกราคม - มิถุนายน 2557
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

ทัศนะและข้อคิดเห็นของบทความที่ปรากฏในวารสารฉบับนี้เป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ

ประวัติผู้แต่ง

ธิติมา ทองสม

* อักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการแปลและการล่าม คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (2547) ปัจจุบันเป็นนักศึกษาปริญญาโท คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร

วิโรจน์ เจษฎาลักษณ์

**ดุษฏีบัณฑิต สาขาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม (2552) ปัจจุบันเป็น รองคณบดีฝ่ายวิชาการ
คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการคลัง โรงงานยาสูบ. (2555). แผนยุทธศาสตร์ ปีงบประมาณ 2556 - 2560. กรุงเทพมหานคร:กระทรวงฯ. ทัศนีย์ ธนอนันต์ตระกูล. (2552). ความสัมพันธ์ระหว่างการพัฒนาการบัญชีสิ่งแวดล้อม ความรับผิดชอบต่อสั งคม และภาพลักษณ์องค์กรของธุรกิจกระดาษ ในประเทศไทย. ปริญญาบัญชีมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. สืบค้นจาก โครงการเครือข่ายห้องสมุดในประเทศไทย นิสากร โลกสุทธิ. (2551). กลยุทธ์การใช้ กิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคม (CSR) เพื่อการสร้างภาพลักษณ์ของ บริษัทสิงห์คอร์เปอเรชั่น จำกัด. ปริญญา นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการประชาสัมพันธ์คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สืบค้นจากโครงการเครือข่ายห้องสมุดในประเทศไทย พนิทกา ศรีคัฒนพรหม. (2549). ปัจจัยที่มีผลต่อทัศนคติและพฤติกรรมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และบุหรี่ของวัยรุ่นหญิงในกรุงเทพมหานคร. ปริญญา วารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการการสื่อสารภาครัฐและเอกชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. สืบค้นจากโครงการเครือข่ายห้องสมุดในประเทศไทย พระราชบัญญัติคุ้มครองสุขภาพของผู้ไม่สูบบุหรี่ พ.ศ. 2535. (2535, เมษายน 7). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 109, ตอนที่ 40. หน้า 20-23. ฟิลิป คอทเลอร์. (2551). บรรษัทภิบาล (ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร) ทำการกุศล เพื่อสร้างภาพลักษณ์องค์กรและตอบสนองประเด็นทางสังคม, แปลจาก CorporateSocial Responsibility: CSR doingthe mostgoodforyour company andyourcaseโดย ม.ร.ว.รมณียฉัตร แก้วกิริยา. กรุงเทพมหานคร:ยูนิเวอร์แซล พับลิชิ่ง. มินทร์ฐิตา จิราธรรมวัฒน์. (2553).การรับรู้และทัศนคติที่ประชาชนมีต่อภาพลักษณ์ด้านความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร (CSR) ของบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน). ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาการตลาด มหาวิทยาลัยรามคำแหง. สืบค้นจากโครงการเครือข่ายห้องสมุดในประเทศไทย รัตนาวดี ศิริทองถาวร. (2546). การประชาสัมพันธ์ธุรกิจ. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. วรทัย ราวินิจ. (2549). ประสิทธิผลของการใช้แนวคิดความรับผิดชอบต่อสังคมในการสร้างภาพลักษณ์ของบริษัทเครือเจริญโภคภัณฑ์ จำกัด. ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการประชาสัมพันธ์ ภาควิชาการประชาสัมพันธ์ คณะนิเทศศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สมยศแสงสุวรรณ. (2546). “ภาพลักษณ์นั้นสำคัญยิ่ง,” วารสารการอ่าน,15 (1) : 57 - 59. เสรี วงษ์มณฑา. (2541). ภาพพจน์นั้น สำคัญไฉน.กรุงเทพฯ:ธีระฟิล์มและไซเท็กซ์. อัศวิน จินตกานนท์. “การสร้างภาพลักษณ์องค์กรผ่านมาตรฐาน ISO 26000,” ประชาชาติธุรกิจ.12-14 เมษายน 2553:8-9. International Organization for Standardization. (2013). ISO 26000 Project Overview. [On-line]. Available: http://www.iso.org/sr Newcomb, Theodeore M., Ralph H. Turner, and Philip E. Converse. (1976). Social Psychology. New York : Holt. Schermerhorn, J.R., James G. Hunt, and Richard N. Osborn. (2000). Organizational Behavior.7th ed. New York: John Wiley & Sons. Visser,Wayne. (2006). “Corporate Citizenship in Developing Countries– New Partnership Perspectives”, Copenhegen Business School Press, Gylling : Narayana Press.