แนวทางการยกระดับภูมิปัญญาท้องถิ่นด้วยนวัตกรรมผลิตภัณฑ์เชิงสร้างสรรค์ เพื่อเพิ่มมูลค่ากิจการวิสาหกิจขนาดย่อม อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง

Main Article Content

บุญฑวรรณ วิงวอน
อัจฉราภรณ์ วรรณมะกอก
อัจฉรา เมฆสุวรรณ

บทคัดย่อ

 การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบริบทการดำเนินงานของวิสาหกิจขนาดย่อมและแนวทางการยกระดับภูมิปัญญาท้องถิ่นด้วยนวัตกรรมผลิตภัณฑ์เชิงสร้างสรรค์ เพื่อเพิ่มมูลค่าวิสาหกิจขนาดย่อม อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม เครื่องมือวิจัย คือ การสำรวจ การสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกตการณ์ การจัดการเวทีเสวนา การประชุมแบบมีส่วนร่วมของชุมชนและการวิเคราะห์เนื้อหาแบบมีส่วนร่วม กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ประกอบการและสมาชิกวิสาหกิจขนาดย่อมที่ให้ความร่วมมือ จำนวน 26 แห่ง จาก 46 แห่ง ภายใน 7 ตำบลของอำเภอห้างฉัตร โดยมีการวิเคราะห์ข้อมูลแบบสามเส้า คือ ด้านเวลา สถานที่และเนื้อหา ด้วยการมีส่วนร่วมกับทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง บริบทการดำเนินงานของวิสาหกิจขนาดย่อมที่ผ่านมาพบว่า ส่วนใหญ่มีลักษณะการจัดตั้ง 3 รูปแบบ คือ (1) สมาชิกต่อยอดมาจากธุรกิจครอบครัวและมีประสบการณ์มาก่อน (2) จัดตั้งกิจการโดยนโยบายรัฐบาลให้มีการรวมกลุ่มเพื่อขอรับการสนับสนุนงบประมาณ และ (3) จัดตั้งกิจการขึ้นมาตามความต้องการของสมาชิกเพื่อแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจครอบครัวและชุมชน ส่วนการผลิตยังอยู่ในลักษณะเดิมๆ หรือผลิตตามคำสั่งซื้อของลูกค้าและอาศัยภูมิปัญญาท้องถิ่นแบบดั้งเดิมด้วยการประยุกต์ใช้กับเทคโนโลยีที่เหมาะสม แต่ยังขาดการพัฒนาด้านองค์ความรู้แบบองค์รวม แนวทางการยกระดับภูมิปัญญาท้องถิ่นด้วยนวัตกรรมผลิตภัณฑ์เชิงสร้างสรรค์ พบว่า เน้นการเรียนรู้จากธุรกิจอื่นที่ประสบความสำเร็จผ่านการนำความเชื่อ ศาสนา วัฒนธรรม รูปแบบการดำเนินชีวิตและพิธีกรรมต่างๆ ด้วยการออกแบบรูปลักษณ์ใหม่ๆ บนผลิตภัณฑ์หรือตำนานและเรื่องราวของผลิตภัณฑ์ เน้นการสร้างความแตกต่างบนบรรจุภัณฑ์หรือตราสินค้าเพื่อสร้างอัตลักษณ์เฉพาะ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วิงวอน บ., วรรณมะกอก อ., & เมฆสุวรรณ อ. (2018). แนวทางการยกระดับภูมิปัญญาท้องถิ่นด้วยนวัตกรรมผลิตภัณฑ์เชิงสร้างสรรค์ เพื่อเพิ่มมูลค่ากิจการวิสาหกิจขนาดย่อม อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 9(1), 102–119. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmscrru/article/view/126922
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

บุญฑวรรณ วิงวอน

 * รองศาสตราจารย์ ดร. ประธานหลักสูตร Ph.D. และ M.B.A. สาขาวิชาการจัดการ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง

อัจฉราภรณ์ วรรณมะกอก

** อาจารย์ประจำ ประธานหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์คณะวิทยาการจัดการ
มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง

อัจฉรา เมฆสุวรรณ

*** นักศึกษา หลักสูตรPh.D. สาขาวิชาการจัดการคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง

เอกสารอ้างอิง

กนกพร ฉิมพลี. (2555). รูปแบบการจัดการความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านหัตถกรรม เครื่องจักสาน: กรณีศึกษา วิสาหกิจชุมชน จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (สาขาพัฒนาสังคมและการจัดการสิ่งแวดล้อม) คณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์. บุญฑวรรณ วิงวอน. (2556).โอกาสและแนวโน้มของวิสาหกิจ:รากฐานการพัฒนาระบบเศรษฐกิจของประเทศไทยกับการปรับตัวเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน. วารสารการจัดการ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง ปีที่ 6 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม –ธันวาคม, หน้า 1-12. นันทสาร สีสลับ. (2554). ภูมิปัญญาไทย. [Online] Available:http://info.muslimthaipost. com/main/index.php?page=sub&category=29&id=4679#. [2557, มีนาคม 31]. พนาสิน ธนบดีสกุล. (2556).ผู้ประกอบการธุรกิจ. สัมภาษณ์,กรกฎาคม 27. สมจิตร แลคำฟู. (2557).ผู้ประกอบการธุรกิจ. สัมภาษณ์, มกราคม 10. ผ่องพรรณ สันกาวี. (2557).ผู้ประกอบการธุรกิจ. สัมภาษณ์, กุมภาพันธ์ 22. มณนิภา ชุติบุตร และนิคม ชมพูหลง. (2538). แนวทางการใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นในการ จัดการเรียนการสอน.กรุงเทพฯ:อักษรเจริญทัศน์. พรศิริ กองนวล. (2553). การวิจัยและพัฒนาการจัดการวิสาหกิจชุมชนเพื่อการพึ่งตนเองและเอื้อต่อการแก้ไขปัญหาความยากจนอย่างบูรณาการ-การศึกษาผลิตภัณฑ์ อาหารแปรรูป อำเภอพระสมุทรเจดีย์จังหวัดสมุทรปราการ.วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่, ปีที่2 ฉบับที่ 6 กรกฎาคม- สิงหาคม หน้า 89-107. ยุทธศักดิ์ สุภสร. (2555).โอกาสและผลกระทบของ OTOP กับการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC). [Online] Available: http://www.sme.go.th/Lists/EditorInput/ DispF.aspx?List=15dca7fb-bf2e-464e-97e5-440321040570&ID=1760. [2556, ธันวาคม 22]. ศูนย์ส่งเสริมอุตสาหกรรมภาคเหนือ. (2555).การเพิ่มมูลค่าให้แก่ผลิตภัณฑ์ด้วยนวัตกรรม. [Online] Available:http://nec.dip.go.th/. [2556, มกราคม 6]. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย. (2556). สินเชื่อเพื่อธุรกิจชุมชน. วารสารประชาคม
วิจัย, ปี ที่18 ฉบับที่ 105 กันยายน-ตุลาคม 2555. อรชร มณีสงฆ์และวิสุทธร จิตอารี. (2550). การศึกษาความเป็นไปได้ในการพัฒนา หัตถกรรมท้องถิ่นและการตลาดในพื้นที่โครงการหลวง : กรณีศึกษาชาติพันธุ์ลัวะ. เชียงใหม่: สถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง (องค์การมหาชน). อารีวิบูลย์พงศ์. (2555). ความรู้จากงานวิจัยวิสาหกิจชุมชน. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่ปี ที่ 4 ฉบับที่ 6 กรกฎาคม- สิงหาคม หน้า 112-133. Bygrave, W. D. , & Zacharakis, A. (2008). Entrepreneurship. New York: John Wiley & Sons. Cohen,J.,&Uphoff, N. (1980).Participation’splaceinruraldevelopment:seekingclarity throughspecificity. World Development,8: 213– 235. Weerawardena Jay, O’Cass Aron. (2004). Exploring the characteristics of the market-driven firms and antecedents to sustained competitive advantage. Industrial Marketing Management, July,33: 419-428.