4 SCREEN กับการแสวงหาข่าวสารในยุคหลอมรวมสื่อ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
สังคมปัจจุบันเป็นยุคแห่งข้อมูลข่าวสารที่ผู้คนต้องอาศัยการติดต่อสื่อสารกันตลอดเวลาโดยไม่จำกัดเวลา สถานที่ ระยะทาง และค่าใช้จ่าย เป็นการใช้ชีวิตในรูปแบบใหม่โดยใช้เทคโนโลยีใหม่ๆเพื่อติดต่อสื่อสารกันได้มากขึ้น 4 screen จึงเป็นนวัตกรรมที่เข้ามามีบทบาทในชีวิตประจำวันโดยผู้ใช้สื่อบริโภคสื่อผ่านหน้าจอทั้ง 4 ของ 4 screen ได้แก่ หน้าจอทีวี หน้าจอคอมพิวเตอร์ หน้าจอแท็บเล็ต และหน้าจอมือถือในรูป แบบ Multi-Screen เพื่อเชื่อมโยงไปสู่โลกออนไลน์ ซึ่งแต่ละหน้าจอมีคุณสมบัติที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับความต้องการของผู้ใช้งาน ดังนั้นผู้รับสารจึงเปลี่ยนบทบาทจาก“ผู้ที่คอยรองรับข่าวสาร” (passive audience) มาเป็น “ผู้แสวงหาข่าวสาร”(Active Seeking) เพื่อตอบสนองความพึงพอใจของตนเอง จึงทำให้เกิดปรากฏการณ์หลอมรวมสื่อขึ้นโดยหลอมรวมเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ เทคโนโลยีอินเตอร์เน็ต เทคโนโลยีสื่อสารมวลชนทั้งโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ สื่อบันเทิง เพลง เข้าด้วยกัน กลายเป็นสื่อใหม่ (New Media) ที่ผู้ใช้มีเสรีภาพสูงในการกำหนดเนื้อหา และรูปแบบการใช้ประโยชน์ ผ่านทาง Social Network บนโลกออนไลน์
Article Details
ทัศนะและข้อคิดเห็นของบทความที่ปรากฏในวารสารฉบับนี้เป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา แก้วเทพ และสมสุข หินวิมาน. (2550). สายธารแห่งนักคิดทฤษฎีเศรษฐศาสตร์การเมืองกับสื่อสารศึกษา.กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัดภาพพิมพ์. ชานนท์ ศิริธร. (2554). การเปิดรับสื่อและการยอมรับนวัตกรรมของผู้บริโภคเจเนอเรชั่นเอ็กซ์ และเจเนอเรชั่นวาย. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย). กรุงเทพมหานคร : บัณฑิตวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ณัฐจิตต์ บูราณทวีคูณ. (2556). “4 Screen 4 หน้าจอทะลุมิติ,” Marketeer. ปี ที่14 ฉบับที่ 162:105
ธาม เชื้อสถาปนาศิริ. (2557). เด็กเรียนร้อย่างไรในย ู ุคสื่อหลอมรวม. งานประชุมวิชาการ “อภิวัฒน์การเรียนรู้สู่จุดเปลี่ยนประเทศไทย”ระหวางวันที่ ่ 6-8พฤษภาคม สืบค้นจาก http://www.isranews.org/thaireform-news-mass-comm/item/29184-media07.html
ปาริชาต สายธนู.(2553). ลักษณะการดำเนินชีวิตของกลุ่มผู ้ใช้เทคโนโลยีหลอมรวมสื่อ. (วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรดุษฎีบัณทิต).กรุงเทพมหานคร : บัณฑิตวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2555).การสื่อสารกับการพัฒนา. สาขาวิชานิเทศศาสตร์
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชหน่วยที่ 1-8. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. สรเกียรติ คณารัตน์(2557).“InnovativeActivation,Muti-Screen Engagement”Marketeer. ปี ที่14 ฉบับที่168 : 190-120. อริยะ พนมยงค์(2556). “Google ยุคใหม่ของโฆษณาที่นักการตลาดควรรู้,” Marketeer. ปีที่14 ฉบับที่162 : 108-109 . Atkin, Charl K. (1962). Anticipated Communication and Mass media Information Seeking. Public Opion Quartery. New York :FreePress,. Convergence & Computing Technology from http://evirtualguru.com/convergencecomputing-technology/Digital Age/Technology Acceptance Model from http://en.wikiversity.org/wiki/Digital_Age/Technology_Acceptance_Model Kolko, B. and Reid, E.(1998). Dissolution and Fragmentation: Problems In On-Line Communities.,Steven G.Jones.(Editor). Cybersociety2.0 Revisting ComputerMediated Communication and Community. USA: SAGE Publications, : 212-218. McQuail, D.(2005) .McQuail’s Mass Communication Theory.5thed., London:SAGE Publications.
Rogers, E. M. (2003). Diffusion of Innovations.5 thed., New York :FreePress. Williams, K.(2003) . Understanding Media Theory. London : Arnol, the Hodder Headline Group.
