การศึกษาลักษณะส่วนบุคล วัฒนธรรมองค์กรลักษณะสร้างสรรค์ และสภาพแวดล้อมภายในองค์กร ที่มีผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของพนักงานระดับปฏิบัติการ ในย่านธุรกิจอโศก กรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความแตกต่างของข้อมูลส่วนบุคคล เพื่อศึกษาอิทธิพลของวัฒนธรรมองค์กรลักษณะสร้างสรรค์ และเพื่อศึกษาอิทธิพลของสภาพแวดล้อมภายในองค์กร ที่มีผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของพนักงานระดับปฏิบัติการ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล และทดสอบความตรงของเนื้อหาและความน่าเชื่อถือด้วยวิธีของครอนบาร์คกับกลุ่มตัวอย่าง 30 คน ได้ระดับความเชื่อมั่น 0.948 และแจกกับพนักงานระดับปฏิบัติการ ในย่านธุรกิจอโศก กรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน และวิธีทางสถิติแบ่งเป็น 2 ประเภท คือ สถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การใช้สถิติทดสอบหาความแตกต่างค่าที และความแตกต่างค่าเอฟ พบว่า ข้อมูลส่วนบุคคลในด้านอายุ ระดับการศึกษา อายุงานในตำแหน่ง และรายได้ต่อเดือน มีผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของพนักงานระดับปฏิบัติการโดยรวมที่แตกต่างกัน ในทางตรงกันข้ามข้อมูลส่วนบุคคลในด้านเพศ และสถานภาพสมรส มีผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของพนักงานระดับปฏิบัติการโดยรวมที่ไม่แตกต่างกัน และการใช้สถิติหาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร ด้วยวิธีวิเคราะห์การถดถอยแบบพหุคูณ พบว่า อิทธิพลของวัฒนธรรมองค์กรลักษณะสร้างสรรค์ ที่ประกอบด้วย มิติเน้นความสำเร็จ มิติเน้นสัจจะแห่งตน มิติเน้นให้ความสำคัญกับบุคลากร และมิติเน้นไมตรีสัมพันธ์ มีผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของพนักงานระดับปฏิบัติการ และอิทธิพลของสภาพแวดล้อมภายในองค์กร ในด้านโครงสร้างองค์กร ไม่มีผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของพนักงานระดับปฏิบัติการ ในทางตรงกันข้าม ด้านวัฒนธรรมองค์กร และด้านระบบบริหารจัดการ มีผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของพนักงานระดับปฏิบัติการ
Article Details
ทัศนะและข้อคิดเห็นของบทความที่ปรากฏในวารสารฉบับนี้เป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
นิยะดา ชุณหวงษ์. (2545).พฤติกรรมมนุษย์และจริยธรรมทางธุรกิจ หน่วยที่ 2(พิมพ์ครั้งที่ 3). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. วนันพรณ์ ชื่นพิบูลย์. (2552). ผลกระทบของสภาพแวดล้อมภายในองค์กรที่มีต่อคุณภาพทางการบัญชี และประสิทธิภาพการตัดสินใจของธุรกิจ SMEs ในเขตภาคเหนือ. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต,มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. วิรัช สงวนวงศ์วาน. (2546).การจัดการพฤติกรรมองค์การ.กรุงเทพฯ: เพียร์สัน เอ็ดดูเคชั่นอินโดไชน่า. วันชัย มีชาติ. (2549).การบริหารองค์กร.กรุงเทพฯ:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ศิริวรรณ เสรีรัตน์.(2545).องค์การและการจัดการ(พิมพ์ครั้งที่2). กรุงเทพฯ:ธรรมสาร. สมใจ ลักษณะ. (2546). การพัฒนาประสิทธิภาพในการทำงาน (พิมพ์ครั้งที่3).กรุงเทพฯ: ธนธัชการพิมพ์. สุพานี สฤษฎ์วานิช. (2547). วัฒนธรรมองค์การ : ควรเลือกให้เหมาะสม. วารสารบริหารธุรกิจ, 25(95), 25-47.
อนิวัช แก้วจำนง. (2550). หลักการจัดการ.กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยทักษิณ อำนาจ ธีระวนิช. (2549).การจัดการ.กรุงเทพฯ: ซีวีแอลการพิมพ์. Alan, L.Wilkins & KerryJ.Patterson. (1985). You Can’t Get There From Here: What Will Make Culture Projects Fail. Gaining Control of the Corporate Culture. 25,SanFrancisco: Jossey– Bass. Gordon, J. R. (1999). Management and Organization. Boston: Allyn and Bacon. Hannan, M. T., and John F. (1977). Obstacles to the Comparative Study of Effectiveness. San Francisco: Jossey-Bass.
Hofstede, G. (1991). Cultures and Organizations. London: McGraw – Hill. Robbins, S. P. (1997). Essentials of Organizational Behavior (5th ed.). New Jersey : Prentice – Hall. Robbins, S. P. (2001) Organizational Behavior: Concepts, Controversies and Applications. (10th ed.). New Jersey:Prentice – Hall Inc. Schein, E.H. (1992). Organizational Culture and Leadership (3rd ed.).Jossey – BassISBN 0-7879-7597-4 Steers, R.M., Gerado R. U.&Richard T.M. (1985).Managing Effective Organization: An Introduction. Boston: Kent.
