การพัฒนายุทธศาสตร์การจัดการทรัพยากรมนุษย์ของการรถไฟแห่งประเทศไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องการพัฒนายุทธศาสตร์การจัดการทรัพยากรมนุษย์ของการรถไฟแห่งประเทศไทย มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ(1) เพื่อศึกษาบริบทการบริหารและการพัฒนาบุคลากร (2) เพื่อศึกษาปัจจัยภายในและภายนอกองค์การที่มีผลต่อการบริหารและพัฒนาบุคลากรและ (3) เพื่อศึกษายุทธศาสตร์การบริหารและพัฒนาบุคลากรของการรถไฟแห่งประเทศไทย เพื่อนำไปใช้ในการบริหารงานบุคคลในอนาคต โดยวิธีการวิจัยแบบพหุวิธี (multi method) ระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมีผู้บริหารการรถไฟ พนักงาน ผู้เชี่ยวชาญ เป็นผู้ให้ข้อมูล การวิจัยมีผลสรุปเกี่ยวกับการพัฒนายุทธศาสตร์การจัดการทรัพยากรมนุษย์ 5 ยุทธศาสตร์ (1) ยุทธศาสตร์การพัฒนาภาวะผู้นำเหนือผู้นำประกอบด้วย แผนและกลยุทธ์ ที่ให้ความสำคัญกับยุทธศาสตร์ภาวะผู้นำเหนือผู้นำ เพื่อให้มีการเปลี่ยนแปลงองค์การสู่ยุคเทคโนโลยีสารสนเทศ (IT) และเทคโนโลยีการสื่อสาร(ICT) นอกจากนี้ ยังมีโครงการสร้างผู้นำการเปลี่ยนแปลง เพื่อการบริหารจัดการที่ดี (2) ยุทธศาสตร์การปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมองค์การ ประกอบด้วย การมอบอำนาจการตัดสินใจแก่ผู้บริหารระดับล่าง มีการปรับทัศนคติ ค่านิยม วิธีการปฏิบัติงานสู่ระบบสากลการพัฒนาการสื่อสารภายในองค์การตลอดจนการส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม การยอมรับนับถือบุคคล และแผนการปรับเปลี่ยนสู่องค์การหน่วยธุรกิจ (business unit) (3) ยุทธศาสตร์การพัฒนาขีดความสามารถเชิงสมรรถนะบุคลากรใหม่โดยกำหนดโครงการพัฒนาประสิทธิภาพระบบการสรรหาบุคลากรใหม่และบุคลากรเพื่อทดแทนตำแหน่ง และสร้างสมรรถนะรายบุคคล ประกอบด้วย ทักษะการแก้ปัญหา การตัดสินใจ การสื่อสาร การเตรียมความพร้อมสู่ภาวะผู้นำสู่การทำงานเป็นทีม และกิจกรรมการถ่ายทอดความรู้จากรุ่นสู่รุ่น โดยใช้ระบบพี่เลี้ยง ตลอดจนโครงการทัศนศึกษาดูงานขององค์การรัฐวิสาหกิจ หรือบริษัทธุรกิจภาคบริการด้านการขนส่งมวลชนที่มีการปฏิบัติที่ดีสู่ความเป็นเลิศ ตลอดจนโครงการมอบทุนการศึกษาต่อในระดับการศึกษาที่สูงขึ้น (4) ยุทธศาสตร์การสร้างแผนการเติบโตทางอาชีพด้วยการจัดทำคู่มือแผนความก้าวหน้าในอาชีพการรถไฟมีแผนการสืบทอดตำแหน่ง รวมทั้งนำระบบการวางแผนบริหารธุรกิจขององค์การ (Enterprise Resource Planning: ERP) มาใช้เพื่อการบริหารทรัพยากรบุคคล(5) ยุทธศาสตร์การพัฒนาบุคลากรเป็นทุนมนุษย์โดยส่งเสริมการเรียนรู้เพื่อนำศักยภาพในตัวบุคลากรออกมาใช้อย่างเต็มความสามารถ
Article Details
ทัศนะและข้อคิดเห็นของบทความที่ปรากฏในวารสารฉบับนี้เป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
David, F.R. (2009). Strategic management: Concept and cases. (12th ed.). Upper Saddle River, NJ:Pearson Education. Hitt,M.A., Hoskisson, R.E. & Ireland, R.D. (2007).Management of strategy: Concept and cases. Mason, OH: ThomsonSouth-Western.
Katsioloudes, M.I. (2006). Strategic management: Global culture perspectives for profit and non-profit organizations. Burlington, MA: Elasevier. Noe, R.A., Hollenbeck, J.R., Gerhart, B., & Wright, P.M. (2006). Human resource management: Gaining a competitive advantage. (5th ed.). New York:McGraw-Hill. Paauwe,J. (2008).HRM and performance: Achieving long-term viability. New York: Oxford UniversityPress. Schuler, R.S. and MacMillan, I. (1984) Gaining competitive advantage through human resourcepractices. Human Resource Management. 23, 241-256. Summer, Mary. (2004). Enterprise Resource Planning. Southern Illinois University, EdwardsvillePrentice Hall. Sveiby, K.E. (1997). The New Organizational Wealth: Managing and Measuring Knowledge Based Assets.SanFrancisco: Barret-Koehler. Inc. Swart, J., Mann, C., Brown, S., & Price, A. (2005). Human resource development: Strategy and tactics. Oxford, UK: Elsevier. Ulrich, Dave. (1991) Anew mandate for human resources. Harvard Business Review.
(January-February,1998), 124-134. Wright,P.M., and McMahan, G.C. (1992). Theoreticalperspectives for strategichuman resource management. Journal of Management, 18(2), 295.