รูปแบบการประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียงในจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของชุมชนเศรษฐกิจพอเพียง บ้านดอกบัว จังหวัดพะเยา

Main Article Content

ปวีณา ลี้ตระกูล

บทคัดย่อ

การศึกษาในครั้งนี้เป็นการศึกษารูปแบบการประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียงในจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของชุมชนเศรษฐกิจพอเพียง บ้านดอกบัว จังหวัดพะเยา ซึ่งการศึกษาครั้งนี้แบ่งออกเป็น 2 วัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อวัดระดับความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับการประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียงและการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของชุมชน และ2) เพื่อศึกษารูปแบบการประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียงในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม


ผลการศึกษาพบว่า เมื่อเปรียบเทียบระดับความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับการประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียงและระดับการมีส่วนร่วมในการจัดการดูแลทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของคนในชุมชนบ้านดอกบัวมีคะแนนอยู่ในระดับสูงกว่าคนในชุมชนข้างเคียง    สำหรับรูปแบบการประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียงกับการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของบ้านดอกบัวนั้น พบว่า รูปแบบการประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียงด้านการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมมีความเชื่อมโยงกับการประยุกต์ด้านเศรษฐกิจและสังคมของชุมชน  มีการสร้างกฎและกติกาทางสังคมเป็นเครื่องมือควบคุมคนในชุมชนบ้านดอกบัว  


การประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียงในระดับครัวเรือนและระดับชุมชน ได้นำหลักการ 3 ห่วง 2 เงื่อนไขมาปฏิบัติ ดังนี้ 1) “ความพอเพียง” 2) “ความมีเหตุผลและ 3) “การมีภูมิคุ้มกัน” และ 2 เงื่อนสำคัญในการตัดสินใจ ได้แก่ ความรู้และคุณธรรม  และสำหรับการประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียงในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในระดับชุมชน มีโครงการต่างๆ ได้แก่ การจัดการป่าไม้ของชุมชน  การจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในชุมชน การตั้งกฎของชุมชนเพื่อช่วยในการอนุรักษ์พลังงาน  การมีแผนงานในการอนุรักษ์

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ลี้ตระกูล ป. (2018). รูปแบบการประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียงในจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของชุมชนเศรษฐกิจพอเพียง บ้านดอกบัว จังหวัดพะเยา. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 12(1), 169–190. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmscrru/article/view/119880
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

ปวีณา ลี้ตระกูล

ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (2559), ปัจจุบันเป็น ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ประจำหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

เอกสารอ้างอิง

คมสัน รัตนะสิมากูล .(2560). การขัดเกลาทางความคิดเกี่ยวกับการนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้อย่างยั่งยืนในกลุ่มสาขาอาชีพหลักของจังหวัดเชียงราย :ศึกษาในมิติของการสื่อสาร. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขา มนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ . ปีที่11 ฉบับที่ 1 (มกราคม-มิถุนายน 2559)

ฤทธิ์ วัฒนชัยยิ่งเจริญ. (2552). ชีวิตกับสิ่งแวดล้อมสิ่งมีชีวิตกับกระบวนการดำรงชีวิต. ที่มา(ออนไลน์)
https://www.trueplookpanya.com/true/knowledge_detail.php?mul_ content_id=3028

ดวงพร เฮงบุญยพันธ์ หทัยชยก บัวเจริญ และ โสภณ พรหมแก้ว (บรรณาธิการ). (2552). เบิกฟ้าขุนทะเล ตำนานเมืองนคร ร้อยพลังสร้างสุข ตำบลขุนทะเล อำเภอสภา จังหวัดนครศรีธรรมราช. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)

ทรงศักดิ์ ศรีบุญจิตต์ และคณะ.(2551). โครงการประเมินผลเปรียบเทียบในมิติต่างๆของประชาชนในการนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้. ศูนย์วิจัยและพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

มณเฑียร บุญช้างเผือก และคณะ. (2550). การพัฒนารูปแบบเศรษฐกิจพอเพียงที่สอดคล้องกับวิถีชีวิตของชุมชนบ้านป่าสักงาม ตำบลวงเหนือ อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ . สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

ปรีชา เปี่ยมพงสานต์และคณะ ( 2547) .โครงการสังเคราะห์องค์ความรู้เกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียง.สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

ปวีณา ลี้ตระกูล และ คณะ. (2553) ระดับการพึ่งพาตนเองของชุมชนในจังหวัดเชียงราย . มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย. ได้รับทุนสนับสนุนจากคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ

สุเมธ ตันติเวชกุล .(2544). เบื้องพระยุคบาล. กรุงเทพมหานคร. สำนักพิมพ์มติชน.

อดิศร์ อิศรางกูร ณ อยุธยา. (2555). เศรษฐกิจพอเพียงกับเศรษฐกิจสีเขียว . จับกระแส Rio+20 สู่สังคมไทย. สถาบันธรรมรัฐเพื่อการพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม.

อนุรักษ์ ทองสุโขวงศ์ . (2556). การบริหารจัดการกลุ่มอาชีพเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนแบบยั่งยืนตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง กรณีศึกษา: ชุมชนนาโส่ อำเภอกุดชุม จังหวัดยโสธร.ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี