การพัฒนาสมรรถนะทางการสื่อสารของผู้นำชุมชนเทศบาลเมืองทุ่งสง

ผู้แต่ง

  • กานต์ บุญศิริ หลักสูตรนวัตกรรมการสื่อสารทางการเมืองและการปกครองท้องถิ่น สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

DOI:

https://doi.org/10.14456/jhusoc.2026.22

คำสำคัญ:

การพัฒนาสมรรถนะ, การสื่อสารของผู้นำชุมชน, เทศบาลเมืองทุ่งสง

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) องค์ประกอบสมรรถนะทางการสื่อสาร 2) วิธีการพัฒนาสมรรถนะทางการสื่อสาร และ 3) ปัจจัยความสำเร็จในการพัฒนาสมรรถนะทางการสื่อสารของผู้นำชุมชนเทศบาลเมืองทุ่งสง  เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการวิเคราะห์เอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึกและการสัมภาษณ์กลุ่ม แหล่งข้อมูลเชิงเอกสารที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ 1) แผนพัฒนาท้องถิ่น 2) เว็บไซต์เทศบาลเมืองทุ่งสง และ 3) วารสารเทศบาลเมืองทุ่งสง ทั้งหมด 26 ฉบับ กลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลักโดยการสัมภาษณ์ รวม 55 คน ผลการวิจัย พบว่า 1) องค์ประกอบสมรรถนะทางการสื่อสารประกอบด้วย (1) สมรรถนะทางการสื่อสารภายใน คือ สมรรถนะทางการสื่อสารในการบริหารจัดการชุมชน สมรรถนะทางการสื่อสารในการประชุม สมรรถนะทางการสื่อสารในการรับข้อมูล และสมรรถนะทางการสื่อสารในการตัดสินใจ และ (2) สมรรถนะทางการสื่อสารภายนอก คือ สมรรถนะทางการสื่อสารในการรับเรื่องราวร้องทุกข์  สมรรถนะทางการสื่อสารในการแจ้งข่าวสาร สมรรถนะทางการสื่อสารในการเผยแพร่ความรู้ สมรรถนะทางการสื่อสารในการพูดที่ชุมชน  สมรรถนะทางการสื่อสารในการใช้โซเชียลมีเดีย และสมรรถนะทางการสื่อสารในการใช้เทคโนโลยี 2) วิธีการพัฒนาสมรรถนะทางการสื่อสารประกอบด้วย (1) การอบรม และ (2) การสอนงาน  และ 3) ปัจจัยความสำเร็จในการพัฒนาสมรรถนะทางการสื่อสารประกอบด้วย (1) ปัจจัยด้านองค์กร (2) ผู้ปฏิบัติงาน (3) วิธีการพัฒนา และ (4) และประสบการณ์จากการปฏิบัติงานจริง

เอกสารอ้างอิง

Habermas, J. (1984). The theory of communicative action: Vol. 1. Reason and the rationalization of society (T. McCarthy, Trans.). Beacon Press. (Original work published 1981)

Hallahan, K., Holtzhausen, D., van Ruler, B., Verčič, D., & Sriramesh, K. (2007). Defining strategic communication. International Journal of Strategic Communication, 1(1), 3-35. https://doi.org/10.1080/15531180701285244

Knowles, M. S. (1980). The modern practice of adult education: From pedagogy to andragogy (Rev. ed.). Cambridge Books.

Kotter, J. P. (1996). Leading change. Harvard Business Press.

Spitzberg, B. H., & Cupach, W. R. (1984). Interpersonal communication competence. Sage Publications.

Sumittigrai, C. (2007). Recruitment, selection, and performance evaluation of personnel (2nd ed.). Chulalongkorn University Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

28-08-2026

รูปแบบการอ้างอิง

บุญศิริ ก. (2026). การพัฒนาสมรรถนะทางการสื่อสารของผู้นำชุมชนเทศบาลเมืองทุ่งสง. มนุษยสังคมสาร (มสส.) คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 24(2), 296–308. https://doi.org/10.14456/jhusoc.2026.22

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย