Career development The online business aspect of Ethnic students In Chiang Rai To enter the ASEAN market
Main Article Content
Abstract
This research aims to study the problems and demands for vocational skills development and create guidelines for developing online business vocational skills of ethnic students in Chiang Rai Province to enter the ASEAN community market. This is conducted through a mixed methods research. Quantitative data were collected from a sample of 102 people and qualitatively data were gathered from 10 organizations.
The results of the research revealed that the problems of personnel, materials, equipment, teaching and learning management, and achievements in development were at the lowest level. The demand for professional skills development in online business is highest in all areas. When taking problems and demands to create guidelines for developing online business career skills of ethnic students in Chiang Rai province to enter the ASEAN community market, the guidelines are seen in the form of offensive, defensive, adapting, and withdrawing. The aforementioned approach led to the development of online business career skills for ethnic students in Chiang Rai to enter the community market through skill development in 8 sub-activities. The results also found that the objectives were implemented and there was support in terms of budget and concrete development methods. Students and teachers can implement this to become entrepreneurs and traders. There are proposals to related agencies to develop online business career skills of ethnic students in Chiang Rai province as follows; 1)Knowledge and skills in related materials and technologies should be supported. 2)There should be support for the development of skills in the use of various technologies related to starting an online business. 3)Budget management in the online business should be mainly focused 4)Community development agencies or social development agencies should focus on promoting the use of ethnic “identities” and focusing on the use of capital of “raw materials” that are diverse and easily available in the community as a selling point.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์จะเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสังคมมนุษย์
References
กนกพร ภาคีฉาย และ เขตต์ เลิศวิวัฒนพงษ์. (2561). แนวทางการพัฒนาธุรกิจข้าวอินทรีย์เพื่อรองรับการเข้าร่วมประชาคม เศรษฐกิจอาเซียนของโครงการ “ผูกปิ่นโตข้าว”.มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ,ปีที่ 3 ฉบับที่ 1. หน้าที่ 42 - 54
เฉลิมลาภ ทองอาจ. (2555). ก้าวสู่ประชาคมอาเซียน : การจัดการศึกษาบนบริบทแห่งความท้าทาย.วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ปีที่ 14 ฉบับที่ 3. หน้าที่ 108 - 117
ดิษยุทธ์ บัวจูมและคณะ. (2559). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน เพื่อสร้างความสนใจและทักษะ ในอาชีพท้องถิ่นของนักเรียนโรงเรียนบ้านพะแนงวิทยา.สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.วารสารพฤติกรรมศาสตร์ปีที่ 20 ฉบับที่ 2. หน้าที่ 1-18.
นงนุช ชุมภูเทพ และฉลอง ชาตรูประชีวิน. (2560). รูปแบบการบริหารเพื่อส่งเสริมอาชีพของนักเรียนในโรงเรียนขยายโอกาสที่ตั้งอยู่บนพื้นที่สูงและทุรกันดาร ในเขตภาคเหนือด้านตะวันตก.วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวรปีที่ 21 ฉบับที่ 4. หน้าที่ 142-153.
ปริญ พิมพ์กลัด. ( 2557). ปัจจัยของนวัตกรรมองค์กรและองค์กรแห่งการเรียนรู้ที่ มีอิทธิพลต่อผลการดำเนินงานของสถาบันการเงินผู้ให้บริการด้านสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.
พรรณี มามาตร์และคณะ. (2559). กระบวนการสร้างการคงอยู่ของอัตลักษณ์สําหรับเยาวชนชาติพันธุ์ดาราอั้งในสังคมพหุวัฒนธรรมจังหวัดเชียงราย.วารสารสังคมศาสตร์วิชาการ. ปีที่ 9 ฉบับที่ 1. หน้าที่ 1-12.
ไพรัช วงศ์ยุทธไกร. (2557). การพัฒนาทักษะอาชีพ เรื่องการออกแบบและการหล่อเรซิ่นเพื่อการดำรงชีพและลดปัญหาสังคม.วารสารวิชาการอุตสาหกรรมศึกษา. ปีที่ 8 ฉบับที่ 1. หน้าที่ 104 – 127.
วรวุธ ลีลานภาศักดิ์, รุจิกาญจน์ สานนท์,และ สุภัทริภา ขันทจร. (2563). การพัฒนาศักยภาพทางการตลาดออนไลน์สำหรับวิสาหกิจชุมชนผลิตภัณฑ์ผ้าทอ ในอำเภอสีดา จังหวัดนครราชสีมา. Volume 2 Issue 3. หน้าที่ 40-56.
วิชัย ลุนสอน และบุษราภรณ์ พวงปัญญา. (2563). แนวทางส่งเสริมและพัฒนาอาชีพสู่ความยั่งยืนของชุมชนรอบเขื่อนสิรินธร อำเภอสิรินธร จังหวัดอุบลราธานี. มนุษยสังคมสาร. ปีที่ 18 ฉบับที่ 3. หน้าที่ 65-84.
วีรยุทธ ทนทาน. (2555). แนวทางการส่งเสริมสมรรถนะการทำธุรกิจของผู้ประกอบการการค้าชายแดน ไทย-ลาว ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือเพื่อรองรับการบูรณาการประชาคมอาเซียน. วารสารมหาวิทยาลัยนเรศวร.ปีที่ 20 ฉบับที่ 2. หน้าที่ 67-77.
ภาสกร เรืองรอง และ พิลาศศิริ เสริมพงษ์.(2563).การใช้บทเรียนออนไลน์ เรื่องเศรษฐกิจพอเพียง สำหรับนักเรียนชั้นประถม ในสถานการณ์โควิด 19. วารสารกลุ่มมนุษยศาสตร์- สังคมศาสตร์ ปีที่ 3 ฉบับที่ 2. หน้าที่ 79-92.
ภวัต ธนสารแสนล้าน. (2558). การพัฒนาศักยภาพของผู้ประกอบการธุรกิจขนาดย่อมในจังหวัดปทุมธานี. วารสารบัณฑิตศึกษา. ปีที่ 2 ฉบับที่ 2. หน้าที่ 74 ถึง 86
เสน่ห์ เทศนา, ชุมพล เสมาขันธ์ และวีระพงษ์ อินทร์ทอง. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ บูรณาการโดยใช้เกษตรกรรม เป็นฐานเพื่อพัฒนาทักษะอาชีพเกษตรกรรม สำหรับนักเรียน ในโรงเรียนมัธยมศึกษาเขตชนบทภาคเหนือตอนล่าง. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
ปีที่ 12 ฉบับที่ 1. หน้าที่ 145-162.
ไหม คําบุญเรือง. (2556). การพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู กลุมสาระการเรียนรูการงานอาชีพและเทคโนโลยี ดวยโครงงานเพื่อพัฒนาทักษะแบบองครวมเกี่ยวกับภูมิปญญาทองถิ่น ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปที่ 6.ว.มรม.(มนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์)ปีที่ 7 ฉบับที่ 2: พฤษภาคม - สิงหาคม หน้าที่ 131-140.
อุไรวรรณ ใจหาญและขวัญชฎิล พิศาลพงศ์. (2560). การพัฒนารูปแบบการใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์ ในการให้บริการสารสนเทศสำหรับนักศึกษา ระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์.
ปีที่ 25 ฉบับที่ 49 .หน้าที่ 125-144.
Noe. (1998). Employee Training & Development by Raymond A. Mass Market Paperback.
Samuel H., et al. (2013). Theories of Career Developmen. ThriftBooks.Atlanta