ปัจจัยเชิงสาเหตุของแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยเทคนิคราชบุรี

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับของปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีผลต่อแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียน และ 2) ศึกษาอิทธิพลที่ส่งผลต่อแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปีที่ 1 ของวิทยาลัยเทคนิคราชบุรี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ นักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปีที่ 1 ปีการศึกษา 2559 ของวิทยาลัยเทคนิคราชบุรี จำนวน 1,000 คน โดยใช้สัดส่วนของตัวแปรประจักษ์ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .97 สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุ

ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับของปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีผลต่อแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปีที่ 1 ของวิทยาลัยเทคนิคราชบุรี พบว่า ค่าเฉลี่ยรวมของตัวแปรปัจจัยด้านมโนภาพแห่งตน ประกอบด้วย ด้านร่างกาย ด้านจิตใจ และด้านความสามารถเท่ากับ 3.65 ซึ่งอยูในระดับปานกลาง ค่าเฉลี่ยรวมของตัวแปรปัจจัยด้านการสนับสนุนทางการเรียนจากผู้ปกครอง ประกอบด้วย ด้านการสนับสนุนช่วยเหลือทางการเงิน สิ่งของ ด้านการให้ข้อมูลข่าวสารทางการเรียน ด้านการตอบสนองทางอารมณ์เท่ากับ 3.30 ซึ่งอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ยรวมของตัวแปรปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมทางการเรียน ประกอบด้วย ด้านบรรยากาศทางการเรียนด้านความสัมพันธภาพระหว่างครูกับนักเรียน ด้านสัมพันธภาพระหว่างนักเรียนกับเพื่อนเท่ากับ 3.64 ซึ่งอยู่ในระดับมาก และค่าเฉลี่ยรวมของตัวแปรปัจจัยด้านแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียน ประกอบด้วย ด้านความทะเยอทะยานทางการเรียน ด้านการพึ่งตนเองทางการเรียน ด้านความกระตือรือร้นทางการเรียน ด้านความรับผิดชอบต่อตนเองทางการเรียน ด้านการวางแผนทางการเรียนเท่ากับ 3.38 ซึ่งอยูในระดับปานกลาง 2) อิทธิพลที่มีผลตอ่ แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปีที่ 1 ของวิทยาลัยเทคนิคราชบุรี พบว่า ตัวแปรอิสระ ทั้ง 3 ตัว คือ ด้านมโนภาพแห่งตน ด้านการสนับสนุนทางการเรียน และด้านสภาพแวดล้อมทางการเรียนมีอิทธิพลต่อแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ เรียงตามลำดับจากมากไปหาน้อย คือ ด้านมโนภาพแห่งตนมีอิทธิพลต่อแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์เท่ากับ 0.386 ด้านสภาพแวดล้อมทางการเรียนมีอิทธิพลต่อแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์เท่ากับ 0.376 และด้านการสนับสนุนทางการเรียนของผู้ปกครองมีอิทธิพลต่อแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์เท่ากับ 0.080 โดยตัวแปรอิสระทั้ง 3 ตัว มีอิทธิพลร่วมกันต่อแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 เท่ากับ .521 หรือร้อยละ 52.10