การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชากฎหมายลักษณะประกันภัย ด้วยการเรียนการสอนโดยใช้ปัญหาเป็นหลัก

ผู้แต่ง

  • ยุพยงค์ วิงวร สาขาวิชานิติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง

คำสำคัญ:

พัฒนาผลสัมฤทธิ์การเรียนรายวิชากฎหมาย, การเรียนการสอนโดยใช้ปัญหาเป็นหลัก

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนทั้งก่อนเรียนและหลังเรียนของ
นักศึกษาสาขาวิชานิติศาสตร์ ชั้นปีที่ 2 ในรายวิชากฎหมายลักษณะประกันภัยโดยใช้ปัญหา
เป็นหลัก กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึงที่เรียนในรายวิชา
กฎหมายลักษณะประกันภัย ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2556 จำนวน 34 คน โดยเลือกกลุ่ม
ตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการ
เรียน มีลักษณะเป็นข้อสอบแบบอัตนัย จำนวน 5 ข้อ โดยใช้เกณฑ์คะแนนแบบรูบริคส์ในการให้
คะแนนความสามารถในการตอบข้อสอบกฎหมาย ผลการวิจัย พบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของ
นักศึกษาหลังการสอนโดยใช้ปัญหาเป็นหลักสูงกว่าก่อนเรียนคิดเป็นร้อยละ 50.14 อย่างมีนัย
สำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

เอกสารอ้างอิง

ทิวาวรรณ จิตตะภาค. (2548) การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการสื่อสารด้วยการจัดการเรียนรูวิ้ทยาศาสตรแ์ บบใชป้ ญั หาเปน็ ฐาน. สารนิพนธ ์ กศ.ม. (การมัธยมศึกษา),มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

วิภาภรณ์ บุญทา. (2541). การศึกษาสภาพการจัดการเรียนการสอนโดยใช้ปัญหาเป็นหลักในมหาวิทยาลัยพยาบาล สังกัดกระทรวงสาธารณสุข. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตสาขาวิชาการพยาบาล, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศิริชัย กาญจนวาสี, ทวีวัฒน์ ปิตยานนท์ และดิเรก ศรีสุโข. (2551). การเลือกใช้สถิติที่เหมาะสมสำหรับการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.

Gallaggher, S.A. “Problem-Based Learning : Where did it come from.” Journal for the Education of the Gifted. 20, 4 (1997).

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-10-25

รูปแบบการอ้างอิง

วิงวร ย. (2026). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชากฎหมายลักษณะประกันภัย ด้วยการเรียนการสอนโดยใช้ปัญหาเป็นหลัก. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(1), 25–34. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/hssj/article/view/307960

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย