การวิเคราะห์ปัจจัยที่ตั้งอุตสาหกรรม: การศึกษาเปรียบเทียบระหว่างอุตสาหกรรมยานยนต์ในประเทศไทยและประเทศอินโดนีเซีย

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาศักยภาพในการเป็นที่ตั้งฐานการผลิตรถยนต์ของประเทศไทยและประเทศอินโดนีเซียโดยใช้ปัจจัยที่ตั้งทางอุตสาหกรรมเพื่อทำการวิเคราะห์เชิงเปรียบเทียบ ผลการศึกษาพบว่าประเทศไทยมีศักยภาพสูงกว่าประเทศอินโดนีเซียในด้านปัจจัยระดับประเทศ (Country-Level Factors) เนื่องจากมีสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการลงทุนในอุตสาหกรรมการผลิตรถยนต์ ได้แก่ สิทธิประโยชน์ทางด้านภาษี นโยบายการสนับสนุนจากภาครัฐ การสนับสนุนจากภาคการเงิน และการพัฒนาทางด้านสาธารณูปโภคพื้นฐานที่ช่วยสนับสนุนการลงทุน ในทางกลับกัน ภาวะเศรษฐกิจภายในประเทศและปัญหาทางการเมืองนับเป็นปัจจัยที่ส่งผลกระทบด้านลบต่อสภาพแวดล้อมการลงทุนและศักยภาพในการเป็นฐานการผลิตรถยนต์ของประเทศไทย ประเทศอินโดนีเซียมีศักยภาพสูงในด้านปัจจัยระดับอุตสาหกรรม (Industry-Level Factors) ที่เอื้อประโยชน์ต่อการลงทุน เช่น การมีตลาดภายในประเทศที่ใหญ่ การขยายตัวทางเศรษฐกิจที่ส่งผลให้ชนชั้นกลางมีรายได้เพิ่มขึ้น อัตราการขยายตัวของอุตสาหกรรม การแข่งขันในอุตสาหกรรมค่อนข้างต่ำ รวมถึงค่าใช้จ่ายด้านแรงงานที่ค่อนข้างถูก อย่างไรก็ตาม การขาดแคลนผู้ผลิตชิ้นส่วนสำหรับอุตสาหกรรมการผลิตรถยนต์ซึ่งเป็นหนึ่งในกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนอุตสาหกรรม และการพัฒนาทางด้านสาธารณูปโภคพื้นฐานโดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านการขนส่งก็ถือเป็นความท้าทายในการพัฒนาอุตสาหกรรมและการเพิ่มศักยภาพในการเป็นฐานการผลิตรถยนต์ของอินโดนีเซียเมื่อต้องแข่งขันกับประเทศไทย