ศึกษานโยบายสังคมพหุวัฒนธรรมในสาธารณรัฐเกาหลีและผลกระทบที่เกิดจากความหลากหลายทางวัฒนธรรม

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์  1) เพื่อศึกษาปัญหาความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในครอบครัวที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมหรือครอบครัวพหุวัฒนธรรม (multi-cultural family) 2) เพื่อศึกษาความสอดคล้องของนโยบายครอบครัวพหุวัฒนธรรมกับปัญหาความขัดแย้งในครอบครัวพหุวัฒนธรรม 3) เพื่อเสนอแนวทางการกำหนดนโยบายครอบครัวพหุวัฒนธรรมเพื่อแก้ไขปัญหาความขัดแย้งในครอบครัวพหุวัฒนธรรมอันจะนำไปสู่การวางรากฐานสังคมพหุวัฒนธรรมเกาหลี โดยใช้การวิเคราะห์ข้อมูลทุติยภูมิจากผลการสำรวจของกระทรวงความเท่าเทียมทางเพศและครอบครัวปี ค.ศ.2010 และปี ค.ศ.2018 ข้อมูลสถิติจากสำนักงานสถิติแห่งชาติเกาหลี ข้อมูลสถิติของกระทรวงยุติธรรมเกาหลี และจากเอกสาร รายงานวิจัยต่าง ๆ

ผลการวิจัย พบว่า 1.ปัญหาความแตกต่างทางด้านวัฒนธรรม แบบแผนการดำรงชีวิต ความแตกต่างทางเชื้อชาติ การขาดการสนับสนุนทางสังคม และอุปสรรคในการสื่อสารด้วยภาษาเกาหลีในครอบครัวพหุวัฒนธรรม ได้ส่งผลให้เกิดความขัดแย้งระหว่างวัฒนธรรม การเหยียดเชื้อชาติ ความยากลำบากต่อการดำรงชีวิตในครอบครัวพหุวัฒนธรรมเกาหลีและนำไปสู่การหย่าร้าง 2.นโยบายครอบครัวพหุวัฒนธรรมที่ออกโดยกระทรวงความเท่าเทียมทางเพศและครอบครัว(Ministry of Gender Equality and Family) ประจำปี (ค.ศ.2018-2022) สามารถตอบสนองความต้องการในการปรับตัวต่อสังคมและวัฒนธรรมเกาหลีได้ในระยะแรก อย่างไรก็ตาม นโยบายดังกล่าวยังมีจุดอ่อน คือ 1) นโยบายครอบครัวพหุวัฒนธรรมเกาหลีมุ่งให้ความสำคัญกับการปรับตัวของชาวต่างชาติต่อสังคมและวัฒนธรรมเกาหลีเพียงอย่างเดียว ขาดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างชาวเกาหลีกับชาวต่างชาติหรือการแลกเปลี่ยนระหว่างวัฒนธรรมเกาหลีกับวัฒนธรรมที่หลากหลายในสังคมเกาหลี 2) การจำกัดกลุ่มเป้าหมายของนโยบายเฉพาะสมาชิกในครอบครัวพหุวัฒนธรรมมากกว่าการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของชุมชนและสังคม 3) ชาวต่างชาติที่อยู่ในครอบครัวพหุวัฒนธรรมขาดโอกาสในการเข้าร่วมโครงการต่าง ๆ ที่จัดให้โดยกระทรวงความเท่าเทียมทางเพศและครอบครัว 4) ขาดแคลนนโยบายที่ให้ความช่วยเหลือหลังการหย่าร้างหรือการแยกกันอยู่ 3. แนวทางการกำหนดนโยบายสังคมพหุวัฒนธรรมได้แก่ 1) ควรมีการส่งเสริมให้ครอบครัวพหุวัฒนธรรมกับชุมชนหรือสังคมเกาหลีให้มีการปฏิสัมพันธ์ต่อกันและร่วมกันสร้างสังคมพหุวัฒนธรรมเกาหลีร่วมกันผ่านนโยบายต่าง ๆ ที่ออกโดยรัฐบาลหรือองค์กรเอกชนต่าง ๆ 2) ควรมีนโยบายที่รองรับเมื่อเกิดปัญหาการหย่าร้างหรือความแตกแยกภายในครอบครัวพหุวัฒนธรรมควบคู่กับนโยบายอื่น ๆ 3) หลักสูตรการศึกษาของประเทศเกาหลีใต้ควรจะมีการบรรจุเนื้อหาเกี่ยวกับสังคมพหุวัฒนธรรมหรือการเรียนรู้ภาษาและวัฒนธรรมของประเทศต่าง ๆ เข้าเป็นเนื้อหาหนึ่งในหลักสูตรสำหรับการจัดการเรียนการสอนตั้งแต่หลักสูตรระดับชั้นอนุบาล