ความท้าทายในการใช้เทคนิคการเล่าเรื่องสำหรับการทำงานวิจัยกับผู้สูงอายุ

ผู้แต่ง

  • ฐาณิดาภัทฐ์ แสงทอง คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี
  • สิริรัตน์ บำรุงกรณ์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี

คำสำคัญ:

ผู้สูงอายุ, ข้อท้าทายใหม่, งานวิจัยเรื่องเล่า

บทคัดย่อ

ประยุกต์ใช้เครื่องมือในการวิจัยเรื่องเล่า (Narrative) เป็นวิธีวิทยาการวิจัยที่สามารถนำมาใช้กับกลุ่มผู้สูงอายุได้อย่างลงตัว การถอดเรื่องเล่าจากผู้ผ่านประสบการณ์เรื่องใดเรื่องหนึ่งมาอย่างเข้มข้นถือว่าเป็นเทคนิคหนึ่งสำหรับการวิจัยที่สร้างปรากฎการณ์ใหม่ให้แก่สังคมได้ ซึ่งการใช้เทคนิคเรื่องเล่ากับกลุ่มผู้สูงอายุโดยผ่านการถ่ายทอดเรื่องราวของการก้าวผ่านแต่ละช่วงวัยหรือประสบการณ์อื่น ๆ นั้นถือได้ว่าเป็นการสร้างข้อท้าทายให้แก่ผู้วิจัยที่ต้องเป็นผู้รับสารนี้ ทั้งนี้ บทความนี้พยายามที่จะเป็นส่วนในการถอดข้อท้ายที่เกิดขึ้นในรูปแบบต่าง ๆ ที่ผู้วิจัยจะได้รับสำหรับการนำเทคนิคเรื่องเล่ามาเป็นส่วนในการดำเนินการวิจัยสำหรับผู้สูงอายุ ทั้งข้อท้าทายมุมมองเชิงความสัมพันธ์ผ่านแผนผังครอบครัว (Genograms/Family Tree) มุมมองเชิงนิเวศผ่านแผนผังนิเวศ (Eco map) และมุมมองบริบทเชิงตัวตนผ่านเส้นแสดงประวัติชีวิต (Time series) โดยที่ข้อสำหรับนักวิจัยในการสะท้อนอัตลักษณ์ของผู้สูงอายุ การเรียนรู้ประสบการณ์ของผู้สูงอายุผ่านการเล่าเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างผู้สูงอายุกับผู้ฟังเรื่องเล่า และการร้อยเรียงเรื่องราวที่ได้จากการฟังกับผู้สูงอายุแล้วจัดเรียงข้อมูลให้มีความน่าสนใจ สิ่งเหล่านี้ถือเป็นข้อท้าทายที่ผู้รับฟังการถ่ายทอดจะต้องฝึกฝนทักษะให้เกิดความเชี่ยวชาญ ดังนั้น หัวใจสำคัญนี้เป็นข้อท้าทายที่นักวิจัยและผู้สูงอายุจะต้องก้าวผ่านด้วยความภาคภูมิใจเช่นกัน ท้ายที่สุดแล้วการใช้เทคนิคเรื่องเล่ากับผู้สูงอายุสามารถเสริมพลังให้ตัวผู้สูงอายุและนักวิจัยได้โดยธรรมชาติของบทสนทนา

ประวัติผู้แต่ง

ฐาณิดาภัทฐ์ แสงทอง , คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี

สส.ม. (สังคมสงเคราะห์ศาสตร์), คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

สิริรัตน์ บำรุงกรณ์, คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี

  สส.ด. (การบริหารสังคม) , คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

เอกสารอ้างอิง

กิติพัฒน์ นนทปัทมะดุลย์. (2552). ทักษะการบำบัดแนวเรื่องเล่าและทักษะการวิจัยแนวเรื่องเล่า :

ทักษะสองด้านในเนื้อเดียวกัน. พริกหวานกราฟฟิค. กรุงเทพมหานคร.

กิติพัฒน์ นนทปัทมะดุลย์. (2554). หลักและวิธีการสังคมสงเคราะห์ 1 วิชา สค. 223 ภาค 2. (เอกสาร

คำสอน). หลักสูตรสังคมสงเคราะห์ศาสตร์บัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

จุฑารัตน์ แสงทอง. (2556). ประสบการณ์ชีวิตและการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุที่ปฏิบัติงานอาสาสมัครในโรงพยาบาลของรัฐ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, หมวดวิจัยทางสังคมสงเคราะห์.

จุฑารัตน์ แสงทอง. (2555). รายงานการฝึกภาคปฏิบัติระดับบัณฑิตศึกษา หลักสูตรสงคมสงเคราะห์ศาสตรม

หาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เรื่อง การประยุกต์ใช้เทคนิคการเล่าเรื่อง (Narrative) กับผู้สูงอายุที่ทำงานอาสาสมัครผู้สูงอายุ : กรณีศึกษาชมรมผู้สูงอายุภายใต้ศูนย์บริการสาธารณสุขร่มเกล้า

นภาภรณ์ หะวานนท์. วิธีการศึกษาเรื่องเล่า : จุดเปลี่ยนของการวิจัยทางด้านสังคมสงเคราะห์ (Narrtive Approach : The Turning Point of Social Science Research) (2553) . รายวิชาการวิจัยประวัติชีวิตในการปฏิบัติงานสังคมสงเคราะห์ (สค 622) ภาคเรียนที่ 2 ปี คณะสังคมสงเคราะห์. มหาวิทยาลัยธรรมศาตร์.

พิรุณพร แสนรังค์. (2554). การให้ความหมายต่อประสบการณ์ชีวิตโดยใช้กิจกรรมศิลปะในการวิจัยเรื่องเล่า : กรณีศึกษาเด็กที่มีเชื้อเอชไอวี จังหวัดขอนแก่น.วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะสังคมสงเคราะห์, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อภิญญา เวชยชัย. (มปป). การเสริมพลังอำนาจในการปฏิบัติงานสังคมสงเคราะห์.อัดสำเนา.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

29-12-2021

รูปแบบการอ้างอิง

แสงทอง ฐ., & บำรุงกรณ์ ส. (2021). ความท้าทายในการใช้เทคนิคการเล่าเรื่องสำหรับการทำงานวิจัยกับผู้สูงอายุ. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 17(2), 87–107. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/eJHUSO/article/view/254463

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ