กฎหมายคุ้มครองแรงงานในงานประมง: ศึกษาความสอดคล้องกับอนุสัญญาองค์การแรงงานระหว่างประเทศ ฉบับที่ 188 ว่าด้วยการทำงานในภาคประมง
คำสำคัญ:
แรงงานประมง, คุ้มครองแรงงาน, กฎหมาย, อนุสัญญาบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานในงานประมง พ.ศ.2562 และอนุสัญญาองค์การแรงงานระหว่างประเทศฉบับที่ 188 ว่าด้วยการทำงานในภาคประมง ค.ศ.2007 รวมทั้งกฎหมายฉบับอื่นที่เกี่ยวข้อง 2) เพื่อวิเคราะห์พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานในงานประมง พ.ศ.2562 รวมทั้งกฎหมายฉบับอื่นที่เกี่ยวข้อง เปรียบเทียบกับอนุสัญญาองค์การแรงงานระหว่างประเทศฉบับที่ 188 ว่าด้วยการทำงานในภาคประมง ค.ศ.2007 และ 3) เพื่อหาข้อเสนอแนะในการพัฒนาหรือปรับปรุงกฎหมายคุ้มครองแรงงานในงานประมงให้มีความเหมาะสมและเป็นธรรม โดยใช้วิธีดำเนินการวิจัยจากหนังสือ บทความ วิทยานิพนธ์ รายงานการวิจัย และสื่ออิเล็กทรอนิกส์ที่เกี่ยวข้อง
ผลการวิจัยพบว่าประเทศไทยมีการบัญญัติกฎหมายคุ้มครองแรงงานในงานประมงไว้โดยเฉพาะ ได้แก่ กฎกระทรวงคุ้มครองแรงงานในงานประมงทะเล พ.ศ.2557 ซึ่งมีการแก้ไขเพิ่มเติม โดยกฎกระทรวงคุ้มครองแรงงานในงานประมงทะเล (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2561 และต่อมาเมื่อประเทศไทยให้สัตยาบันอนุสัญญาองค์การแรงงานระหว่างประเทศ ฉบับที่ 188 ว่าด้วย การทำงานในภาคประมง ค.ศ. 2007 ก็มีการบัญญัติพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานในงานประมง พ.ศ.2562 ขึ้นมาใช้บังคับ เพื่อเป็นการอนุวัติการตามอนุสัญญาฉบับนี้ โดยมิได้ยกเลิกกฎกระทรวงคุ้มครองแรงงานในงานประมงทะเล พ.ศ.2557 แต่หลักเกณฑ์ใดที่มีการกำหนดไว้ในกฎกระทรวงฉบับนี้แล้ว จะไม่บัญญัติซ้ำอีกในพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานในงานประมง พ.ศ.2562 ซึ่งกฎหมายคุ้มครองแรงงานในงานประมงของไทยมีบทบัญญัติส่วนใหญ่สอดคล้องกับอนุสัญญาฉบับที่ 188 แต่ก็ยังมีบางประเด็นที่บัญญัติไว้แตกต่างจากอนุสัญญา หรือไม่มีการบัญญัติไว้ในกฎหมายคุ้มครองแรงงานในงานประมงโดยเฉพาะ แต่ไปบัญญัติไว้ในกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
ข้อเสนอแนะจากการวิจัยพบว่าควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายคุ้มครองแรงงานในงานประมง เพื่อให้ความคุ้มครองแก่แรงงานประมงอย่างครอบคลุม เป็นธรรม และสอดคล้องกับหลักการสากลตามอนุสัญญาฉบับที่ 188 รวมถึงควรพิจารณายกเลิกกฎกระทรวงคุ้มครองแรงงานในงานประมงทะเล พ.ศ.2557 โดยนำหลักเกณฑ์มาบัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานในงานประมง พ.ศ.2562 เพียงฉบับเดียว เพื่อไม่ให้เกิดความสับสนแก่ผู้เกี่ยวข้องในการนำไปปฏิบัติ ตลอดจนการจัดทำคู่มือการปฏิบัติตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองแรงงานในงานประมงให้ครอบคลุมกฎหมายทุกฉบับที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้การบังคับใช้กฎหมายเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ
เอกสารอ้างอิง
กรรณภัทร ชิตวงศ์. (2559). การบังคับใช้กฎหมายเพื่อการคุ้มครองสิทธิของลูกจ้างภาคประมงทะเลในจังหวัดสงขลา. วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 9(1): 183-203.
เกษมสันต์ วิลาวรรณ. (2563). คำอธิบายกฎหมายแรงงาน. พิมพ์ครั้งที่ 27. กรุงเทพฯ : วิญญูชน.
ความร่วมมือสากลเพื่อสนับสนุนชาวประมง. (2550). คู่มือไอซีเอสเอฟ: ความเข้าใจอนุสัญญาว่าด้วยการทำงานในภาคการทำประมง ปี 2007. Chennai: Nagaraj and Company Pvt. Ltd.
ธีรวัฒน์ ไม้สุวรรณกุล. (2547). การคุ้มครองแรงงานในกิจการประมงทะเล: ศึกษาเปรียบเทียบกับมาตรฐานแรงงานระหว่างประเทศและกฎหมายต่างประเทศ. วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
วิจิตรา (ฟุ้งลัดดา) วิเชียรชม. (2563). คำอธิบายกฎหมายแรงงาน. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ : วิญญูชน.
สุดาศิริ วศวงศ์. (2539). การคุ้มครองแรงงานประมงทะเลในประเทศไทย: ศึกษาเฉพาะกรณีการประกอบกิจการประมงทะเลซึ่งขอรับใบอนุญาตประกอบการที่จังหวัดระยอง. รายงานผลการวิจัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักวิชาการ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (ม.ป.ป.). อนาคตของแรงงานประมงไทย ภายใต้อนุสัญญาฉบับที่ 188 ว่าด้วยการทำงานในภาคประมง พ.ศ.2550. สืบค้นจาก http://www.parliament.go.th/library เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2564.
กฎกระทรวงคุ้มครองแรงงานในงานประมง พ.ศ.2557 และที่แก้ไขเพิ่มเติม.
พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานในงานประมง พ.ศ.2562.
กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน <https://www.labour.go.th>
International Labour Organization
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2021 วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article has been published in the Journal of Humanities and Social Sciences at Prince of Songkla University, Pattani Campus.
