มิติวิถีพุทธ: การสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมในความเป็นไทยและอินเดีย

ผู้แต่ง

  • Nuttawat Tangpatomwong

คำสำคัญ:

ความเป็นไทยและอินเดีย, การสื่อสารระหว่างวัฒนธรรม, มิติวิถีพุทธ

บทคัดย่อ

กระบวนทัศน์ที่เกิดขึ้นภายใต้ความเชื่อที่ว่าความสัมพันธ์ระหว่างไทยและอินเดีย เป็นความสัมพันธ์ที่มีมายาวนานและมีแง่มุมที่ลุ่มลึกภายใต้มิติทางศาสนาและวัฒนธรรมที่มีความเหมือนและคล้ายๆ คลึงกันคือ “มิติวิถีพุทธ” ความเจริญงอกงาม การอยู่กันด้วยดีในสังคมอันเป็นข้อพึงปฏิบัติต่อสังคม และหลักการที่สังคม ชุมชนควรยึดถือ ซึ่งมีขอบเขตที่ต้องรักษาร่วมกันเพื่อนำพาตนและชุมชนมุ่งสู่ความเป็นอริยะ อันจะเกิดความสันติสุขอย่างแท้จริงและยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

เกษม วัฒนชัย, ฯพณฯ องคมนตรี ศาสตราจารย์นายแพทย์. (2545). “รายงานการประชุมทางวิชาการเรื่องทิศทางวัฒนธรรมกับการศึกษาในกระแสแห่งการเปลี่ยนแปลง : สกศ.”. กรุงเทพฯ: สำนักนโยบาย แผน และมาตรฐานการศึกษา ศาสนา ศิลปะและวัฒนธรรม, สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.

ชื่นฤทัย กาญจนะจิตรา. (2554). “เผยคนไทยอายุยืนขึ้น ชายเฉลี่ย 69 หญิง 76 ตายด้วยมะเร็ง-อุบัติเหตุสูง”. มติชนออนไลน์. (2554, มิถุนายน 12). มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฏก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). “พุทธธรรม”. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระเทพเวที (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2525). “พุทธศาสนากับสังคมไทย”. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มูลนิธิโกมลคีมทอง.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2553). “ข้อเสนอการปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง (พ.ศ. 2552 – 2561)”. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

อมรา พงศาพิชญ์. (2547). ความหลากหลายทางวัฒนธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Adam, S. (1978). Powers of the Mind. New York City: Arrangement with Random House.

Deardoff, D.K. (2008). “Intercultural Competence – The key competence in the 21st Century ?.” [On line] available at : http://www.bertelsmann-stiftung.de/bst/de/media/ xcms_bst_dms_30238_30239_2.pdf, September 3, 2020.

Ishii, S. (2006). “Complementing Contemporary Intercultural Communication Research with East Asian Sociocultural Perspectives and Practice.” China Media Research : 13-20.

Jandt, F.E. (2004). An Introduction to Intercultural Communication : Identities in a Global Community. 4th edition. Sage Publication.

Kuhn, T. S. (1970). The structure of scientific revolution. (2nd edition, enlarged) Chicago: The University of Chicago Press.

Matsumoto,D., Leroux, J., and Yoo, S.H. (2005). “Emotion and Intercultural Communication.” Handbook of Applied Linguistics. Volume 7, (October 2005) : 15 -38.

Penbak, S., Yurdakul, D., and Cerit, G.A. (2009). “Intercultural Communication Competence : A Study about The Intercultural Sensitivity of University Students based on their education and international experience.” European and Mediterranean Conference on Information Systems. July 13-14, 2009.

Shristi Pukhrem. (2017). India -Thailand Relations: A Strategic Review. India Foundation, Jawaharlal Nehru.

Wood, J.T. (2003). Communication in Our Lives. Thomson Wadsworth.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

31-03-2021

รูปแบบการอ้างอิง

Tangpatomwong, N. (2021). มิติวิถีพุทธ: การสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมในความเป็นไทยและอินเดีย. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 16(1), 127–158. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/eJHUSO/article/view/246455

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ