การเมืองเรื่องเผ่าพันธุ์ในนวนิยาย ตรีเนตรทิพย์ และ ทุติยอสูร

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเมืองเรื่องเผ่าพันธุ์ในนวนิยาย ตรีเนตรทิพย์ (2557) และ ทุติยอสูร (2558) ในนวนิยายชุด นวหิมพานต์ ผ่านกลวิธีการเล่าเรื่องใหม่อันเป็นกลวิธีการสร้างสรรค์วรรณกรรมที่นำเสนอบริบทสังคมของการสร้างวรรณกรรม ทำให้เกิดการวิพากษ์ลักษณะบางประการในสังคมที่เกิดจากการสร้างงานร่วมสมัยดังกล่าวขึ้นมา การเล่าเรื่องเมืองนวหิมพานต์เป็นการประกอบสร้างดินแดนขึ้นมาใหม่หลังจากโลกเก่าได้ล่มสลายทำให้เกิดการรวมกลุ่มของตัวละครเผ่าพันธุ์ต่างๆ และเกิดการเปลี่ยนแปลงทางสังคมที่ปรากฏจากเรื่องเล่าต้นแบบสู่เรื่องเล่าใหม่ จนนำไปสู่ความสัมพันธ์ระหว่างเผ่าพันธุ์ของตัวบทที่ศึกษา เป็นการเมืองเรื่องเผ่าพันธุ์ของตัวละครป่าหิมพานต์ที่ถูกนำเสนอผ่านตัวละครกลุ่มอมนุษย์ครึ่งสัตว์จากป่าหิมพานต์เดิม ความรักข้ามพันธุ์ของเทพและอสูร และการสร้างตัวละครพันทาง การศึกษาเรื่องดังกล่าวตอกย้ำถึงโครงสร้างเชิงอำนาจแบบเดิมของป่า หิมพานต์ที่นำเสนอความศักดิ์สิทธิ์ของเทพและอสูร และการประกอบสร้างโครงสร้างเชิงอำนาจขึ้นมาใหม่จากการสร้างตัวละครพันทาง เพื่อวิพากษ์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครที่อาศัยร่วมกันในสังคมร่วมสมัย