การพัฒนาโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาในเพื่อพัฒนาศาสนทายาท ในอำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการพัฒนาโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา เพื่อพัฒนาศาสนทายาท ในอำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา 2) เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นต่อการพัฒนาโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาเพื่อพัฒนาศาสนทายาท ในอำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 3) เพื่อศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะต่อการพัฒนาโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา เพื่อพัฒนาศาสนทายาท ในอำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา การวิจัยเป็นแบบผสานวิธี วิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ พระสงฆ์ในเขตการปกครองคณะสงฆ์อําเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา จำนวน 349 รูป สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานโดยการทดสอบค่าที ค่าเอฟ วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูปหรือคน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 1) การพัฒนาโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาเพื่อพัฒนาศาสนทายาท ในอำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ย 4.08 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นต่อการพัฒนาโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาเพื่อพัฒนาศาสนทายาท ในอำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา พระสงฆ์ที่มีอายุ พรรษา วุฒิการศึกษาสามัญ วุฒิการศึกษานักธรรม วุฒิการศึกษาเปรียญธรรม ต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการพัฒนาโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาเพื่อพัฒนาศาสนทายาท ในอำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา ไม่แตกต่างกัน จึงปฏิเสธสมมติฐานการวิจัย ข้อเสนอแนะต่อการพัฒนาโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา เพื่อพัฒนาศาสนทายาท ในอำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา คณะสงฆ์ควรดำเนินนโยบายเชิงรุกสร้างศาสนทายาทเพิ่มจำนวนพระสงฆ์ สามเณรเข้าเรียนเพื่อพัฒนาศาสนทายาท สนับสนุนงบประมาณการศึกษา พัฒนาวัดเป็นส่วนหนึ่งเรียนรู้ประยุกต์กิจกรรมพัฒนาวัด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
พระกิตติ เมฆโปธิ. (2564). การบริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษากลุ่ม 1 กรุงเทพมหานคร. พระนครศรีอยุธยา : โรงเรียนบาลีสาธิตศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูสังฆรักษ์จักรพล สายอิ่นแก้ว. (2565). การศึกษาสภาพและแนวทางการบริหารโรงเรียนพระปริยัติ ธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดน่าน. พะเยา : มหาวิทยาลัยพะเยา.
พระมหาไชยา ชยสิทฺธิ (เสนแสนยา). (2547). ศึกษาทัศนคติและความคาดหวังของครูและนักเรียนที่มีต่อ พระภิกษุผู้สอนธรรมศึกษา. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิต วิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาหัสดี ปญฺญาวชิโร (พรมนอก). (2561). การบริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษาตามหลักไตรสิกขา สังกัดสำนักงานพระพุทธศาสนาแหงชาติ จังหวัดอุดรธานี. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตร มหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมานิตย์ โชติธมฺโม (อรรคชาติ). (2553). การศึกษาปัญหาและแนวทางการแก้ไขปัญหาการปฏิบัติงานของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนจังหวัดศรีสะเกษ”, วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา, บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย,
พระสายสิทธิ์ สิทธิโท (สารโท). (2564). แนวทางการพัฒนาการจัดการศึกษาในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ, 1(2), 1-9.
พิเศษ เจียจันทร์พงษ์. ศาสนาและการเมือง ในประวัติศาสตร์สุโขทัย-อยุธยา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ :บริษัทพิฆเนศพริ้นติ้งเซ็นเตอร์ จำกัด, 2545.
ที.ปา. (ไทย) 11/228/231
องฺ.ติก. (ไทย) 20/82/308-309
