การบริหารจัดการเสนาสนะตามมาตรฐานสุขาภิบาลภายในวัด

Main Article Content

พระธงชัย ขนฺติธโร
พระมหาอัครวัฒน์ กิตฺติญาโณ

บทคัดย่อ

ปัจจุบันนี้ วัดซึ่งเป็นสถานที่ปลูกสร้างเสนาสนะที่อยู่อาศัยของพระสงฆ์และสามเณร    มีการปลูกสร้างเสนาสนะที่อยู่อาศัยมากขึ้นในแต่ละวัด ควรมีการจัดสถานที่วัดคือมีการจัดระเบียบแผนผังภายในวัดให้เป็นระเบียบเรียบร้อย สงบ ร่มรื่น และถูกต้องตามหลักการบริหารจัดการเสนาสนะตามมาตรฐานสุขาภิบาลภายในวัดมี 4 ด้านได้แก่ คือ 1) บ้านพักอาศัยจะต้องมีลักษณะเป็นไปตามความต้องการทางด้านร่างกายของผู้อยู่อาศัย 2) บ้านพักอาศัยจะต้องเป็นไปตามความต้องการทางด้านจิตใจของผู้อยู่อาศัย 3) ต้องป้องกันโรคติดต่อภายในบ้าน 4) สามารถป้องกันอุบัติเหตุภายในบ้าน เพื่อความสุข 4 อย่างตามพระธรรมวินัยควรให้เกิดความสุข (สัปปายะ) 4 อย่าง คือ 1) อาวาสสัปปายะ ที่อยู่เป็นที่สบาย  2) อาหารสัปปายะ อาหารเป็นที่สบายตามปกติเมื่อมีที่อยู่แล้วต้องคำนึงถึงการกินอาหาร การจัดสวัสดิการเรื่องอาหาร 3) บุคคลสัปปายะ บุคคลเป็นที่สบายบางแห่งไม่คำนึงถึงเรื่องบุคคลภายในวัด หรือบุคคลที่เกี่ยวข้องกับวัด 4) ธรรมสัปปายะ ธรรมเป็นที่สบายจุดมุ่งหมาย หากดำเนินการตามหลักการบริหารจัดการเสนาสนะตามมาตรฐานสุขาภิบาลทำให้มีชีวิตที่ดีขึ้นทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ รวมถึง การดำรงชีพอยู่ในสังคมได้ด้วยดีมั่งคั่งและยั่งยืนต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ขนฺติธโร พ. ., & กิตฺติญาโณ พ. . . (2026). การบริหารจัดการเสนาสนะตามมาตรฐานสุขาภิบาลภายในวัด. วารสาร มจร. นม. สังคมศาสตร์ ปริทรรศน์, 1(2), 1–10. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/MCUNK/article/view/300845
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ธงชัย วงศ์ชัยสุวรรณ. (2540). วิทยาการบริหาร. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ธรรมศาสตร์. หน้า 24.

ประสิทธิ์ ลีระพันธ์. (2550). กระบวนทัศน์ใหม่ของงานอนามัยสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพมหานคร: สอส. หน้า 69.

ปัญญา เทพสิงห์. (2548). ศิลปะเอเชีย. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.หน้า 20.

พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช ป.ธ.9, ราชบัณฑิต). (2548). พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสตร์ ชุดคำวัด. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์เลี่ยงเซียง. หน้า 155

พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตโต) (2549). พุทธวิธีในการบริหาร, พิมพ์ครั้งที่ 4, กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. หน้า 3-5.

พระพุทธโฆสาจารย์. (2547). จตุตถสมันตปาสาทิกา อรรถกถาพระวินัย จุลลวรรค วรรณนา, ทรงแปลโดย สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังหราช (จวน

อุฏฺฐายีมหาเถร ป.ธ.9). พิมพ์ครั้งที่ 14. กรุงเทพมหานคร : โรงพิม์มหามกุฏราชวิทยาลัย. หน้า 151.

วัชรี บูรณสิงห์. (2543). การบริหารหลักสูตร. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยรามคำแหง. หน้า 9.

สมคิด บางโพ. (2538). หลักการจัดการ. กรุงเทพมหานคร : นำอักษรการพิมพ์. หน้า 37.

สมยศ นาวีการ. (2545). การบริหารตามสถานการณ์. กรุงเทพมหานคร : บรรณกิจ. หน้า 49.

สำนักงานเจ้าคณะจังหวัดชัยภูมิ. (2562). รายงานการประชุมประจำเดือนพฤษภาคม พ.ศ.2562. (อัดสำเนา).

Charles Handy. (1993). Understanding Organization. England : Glays Ltd. p. 5.

William Ouchi. (1971). Organization and Management, (Eaglewood Cliffs: Prentice Hill. p.283.